2012-03-22 Sara Stachowiak

Opowieść o poszukiwaniu prawdy z Jamajką i Anglią w tle

Oryginalna, niebanalna, na swój sposób urzekająca i wciągająca. Taka jest ta książka. I to nie tylko pod względem nietypowej tematyki utworu, ale też dzięki językowi i stylowi, za pomocą których "Ostatnia Kobieta-Wyrocznia" jest ukazana. Kompletnie nie wiedziałam, czego się spodziewać, sięgając po tę lekturę. Opis z tylnej okładki powieści bowiem to tylko maleńka cząsteczka historii, którą pochodzący z Jamajki pisarz Kei Miller prezentuje czytelnikowi. Historii przedstawionej z perspektyw różnych bohaterów, niejednokrotnie zaskakujących i łączących się w zgrabną całość. To magiczna opowieść, która zawiera w sobie mnóstwo uczuć związanych z ważniejszymi aspektami życia człowieka, takich jak miłość, szczęście, smutek, gniew czy ból. A wszystko to przeplatane jest niezbadanymi wyrokami boskimi oraz wyrokami tytułowej Kobiety-Wyroczni. Czy można w jednej książce połączyć ze sobą klimat jamajski, angielski, klimat życia religijnego, szpitala psychiatrycznego i ten towarzyszący pisarzowi podczas tworzenia dzieła? Kei Miller udowadnia, że można. "Ostatnia Kobieta-Wyrocznia" to opowieść o miłości do drugiego człowieka, szukaniu wsparcia u Boga, kreowaniu własnych poglądów i kierowaniu się nimi. O nadziei, cierpieniu i poszukiwaniu prawdy. To też pewnego rodzaju rozliczanie się z przeszłością, zwłaszcza źle wykorzystanymi, zmarnowanymi latami życia. Wbrew opisowi z okładki "Ostatniej Kobiety-Wyroczni", nie należy spodziewać się nawału magii i przepowiedni tytułowej bohaterki. To jej dar, który wprawdzie ma wpływ na jej dorosłe życie, ale powieść nie skupia się tylko i wyłącznie na nim, lecz na całym życiu Pearline. A obfituje ono w wiele ciekawych i szokujących historii z udziałem równie ciekawych postaci, bardziej lub mniej związanych z bohaterką. Książkę czyta się dość szybko ze względu na krótkie rozdziały, ale nie bardzo szybko ze względu na niebanalny język. Pozycja całkiem dobra, ale nie z tych, z którymi wręcz trzeba się zapoznać. Polecam w celu rozluźnienia się i zanurzenia w refleksjach.

2012-03-22 Bellatriks

Dawno nie czytałam tak specyficznej książki...

Powieść Millera jest tak niespotykana w swym zapisie, w treści, przesłaniu, że doprawdy interpretować ją można na wiele różnych sposobów. Z pewnością stanowi coś w rodzaju niezapomnianej czytelniczej przygody. Przygody, która zaskakuje, wprawia w zadumę, czy wywołuje uśmiech. Dla czytelników poszukujących w prozie różności, egzotyki i dużej dawki emocji – jest to książka jak znalazł.