Przeczytaj opinie czytelników książki "Potem"
Joanna Gołaszewska, recenzja dodana na weltbild.pl 2012-11-05
Znajdziesz w niej to, co masz już w sobie
Po przeczytaniu tej książki przyszła mi na myśl powieść Zafona "Cień wiatru" - to tam powiedział on, że "Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co masz już w sobie." Tak, ta książka też przypomina to, co mamy już w sobie. Według mnie "Potem" jest o miłości macierzyńskiej. Owszem, intryga kryminalna też jest zajmująca i zaskakująca, ale ja książkę zapamiętam nie jak kryminał o poszukiwaniu podpalacza, ale jak opowieść o dojrzewaniu matki do świadomości, że jej córka już dorosła. Że ta mała dziewczynka, która jeszcze niedawno lubiła wysmarować buzię maminą szminką i udawać, że jest duża, jest już naprawdę duża. Że to już nie udawanie i zabawa, ale rzeczywistość. Metafora z butami jest przepiękna. Zdziwił mnie tylko fakt, że bohaterka na początku tak mało wiary pokłada w mądrość swej córki. Bała się, że gdy córka dorośnie, oddali się od niej, a może przestanie ją kochać? Nie chciała mieć młodej kobiety, tylko wciąż czarującą dziewczynkę. A przecież z całych sił wychowywała ją na mądrą osobę, dawała jej dobry przykład - a to jest najlepsze wychowywanie - żyć tak, jak chcielibyśmy, by nasze dzieci żyły. A Grace miała tak małą wiarę w siebie i swoje dziecko. Rozpisałam się o macierzyństwie, a to przecież jest kryminał, prawda? Tak, kryminał jest dobry, ale to wątek poboczny. Zresztą - każdy znajdzie w tej książce, co ma już w sobie - może szczególną uwagę zwróci na tę drugą parę matka-córka? A może dostrzeże problem bezrobotnego nauczyciela i jego rozgoryczonej żony? A może jeszcze coś innego? Książka piękna, warta poznania. Trochę tylko wymęczyła mnie narracja, bardzo rzadko spotykana, niewygodna dla czytelnika, przynajmniej dla mnie. Podejrzewam w skrytości ducha, że będzie ona znakiem rozpoznawczym autorki. Obym się myliła. Książka bardzo dobra.
Recenzja jest przydatna (0)
Recenzja nie jest pomocna (0)
Każdą z recenzji możesz ocenić tylko raz.
misiak89, recenzja dodana na weltbild.pl 2012-10-22
Rozczarowanie
Po przeczytaniu wielu pochlebnych recenzji prawdopodobnie zbyt wiele się po niej spodziewałam. Niestety. Fabuła, której głównym motywem są badania genetyczne prowadzone na dzieciach już gdzieś była... i to nie raz. Zaletą jest jednak nieprzewidywalność zachowań bohaterów i sprawnie rozwijająca się akcja, która nie spowalnia.
Recenzja jest przydatna (0)
Recenzja nie jest pomocna (0)
Każdą z recenzji możesz ocenić tylko raz.
Miss Jacobs, recenzja dodana na weltbild.pl 2012-10-07
W opisywaniu ludzkiej duszy pisarka jest perfekcyjna niczym wytrawny chirurg posługujący...
Pani Lupton w swojej książce nie odbiegła od stereotypów, wykorzystała je do rozwoju fabuły, a nawet poniekąd ją na nich oparła. Nie obce są tu więc wątki zdrad, odwracających się oczu, milczenia oznaczającego przyzwolenie, presji wzbudzanej u dzieci, ich ciągłemu poczuciu własnej niedoskonałości. Stworzyła gorzki portret szkoły, jej uczniów i ich rodziców. Tu jedynie jednostki są wyjątkami od smutnej reguły. Nie zawiodła strona psychologiczna. Po raz kolejny główni bohaterowie rozkładani są na czynniki pierwsze. Ich poboczna obserwacja pozwala zrozumieć i zobaczyć znacznie więcej niż to miało miejsce wcześniej. Nie ma tu jednak beztroski. Czas tyka i z każdą sekundą zmniejszają się szanse na przeżycie, czego obie są świadome. Natłok wszystkich emocji, przemyśleń wydaje się rozciągać czas akcji, wydaje się, że ma ona miejsce znacznie dłużej niż dzieje się to w rzeczywistości. Zakończenie – przynajmniej mnie – nie zaskakuje. Nie można jednak odmówić mu siły rażenia. Potężny ładunek, obok którego nie można przejść obojętnie. Nie daje spokoju dopóki nie znajdziemy chwili na to by zajrzeć w głąb siebie. Pokazuje, że też jak ważny jest dialog z innymi, bo nigdy nie wiadomo, co przyniesie jutro.
Recenzja jest przydatna (0)
Recenzja nie jest pomocna (0)
Każdą z recenzji możesz ocenić tylko raz.
Pokaż pozostałe opinie o książce: Rosamund Lupton "Potem" »
Jeśli potrzebujesz okładki w większym formacie
