|
20101
|
Piasek ze szkła
|
Nota wydawcy
Szczepkowska i – samo życie
Błyskotliwe felietony Szczepkowskiej niewiele mają wspólnego z doraźnym komentowaniem rzeczywistości. Są raczej przewrotnymi i kunsztownymi impresjami, osnutymi wokół naszego życia, bacznie obserwowanego przez autorkę na spacerze, w podróży, omawianego podczas spotkań z ludźmi.
Szczepkowska pisze o wszystkim: o uprzejmości i psychoterapii, miłości i eutanazji, seksualnych tabu i „deficycie uwagi”, a zawsze sugestywnie, obrazowo i z zaskakującą puentą. Zebrane w książce felietony (drukowane na łamach „Wysokich Obcasów”) nie są gazetą, ale literaturą.
Błyskotliwe felietony Szczepkowskiej niewiele mają wspólnego z doraźnym komentowaniem rzeczywistości. Są raczej przewrotnymi i kunsztownymi impresjami, osnutymi wokół naszego życia, bacznie obserwowanego przez autorkę na spacerze, w podróży, omawianego podczas spotkań z ludźmi.
Szczepkowska pisze o wszystkim: o uprzejmości i psychoterapii, miłości i eutanazji, seksualnych tabu i „deficycie uwagi”, a zawsze sugestywnie, obrazowo i z zaskakującą puentą. Zebrane w książce felietony (drukowane na łamach „Wysokich Obcasów”) nie są gazetą, ale literaturą.














