Bez tchu

Jeśli szukasz lekkiej książki do poczytania podczas wakacyjnych wieczorów, to ta jest idealna.



Niebanalna historia o młodzieńczej miłości znalezionej niespodziewanie na wyspie u wybrzeży Georgii. Opowieść przepełniona jest pięknymi opisami fauny i flory wyspiarskiego krajobrazu. Opisy nie nużą (na szczęście daleko im do sienkiewiczowskiego wodolejstwa), za to pozwalają zagłębić się w ukazywanej rzeczywistości. Romantyczne zachody słońca, długie spacery wzdłuż plaży czy śledzenie poczynań zwierząt. Czytając o tym człowiek ma okazję na wyciszenie i psychiczny odpoczynek. To taki connecting with nature poprzez lekturę książki.



Wątek romantyczny, och, CUDOWNY. Z miejsca zaczynamy darzyć sympatią główny obiekt westchnień i nie bez powodu, to jeden z tych chodzących green flagów, którzy mają dziką naturę, ale potrafią pokazać też swoje miękkie oblicze. Oczywiście nie zabraknie przeciwności losu do pokonania i konfliktów, ale wynikają one z przemyślanej ciągłości wydarzeń, a nie z braku pomysłu autorki na fabułę.



Muszę przyznać, że po lekturze łezka się w oku zakręciła, zwłaszcza że ponoć jest to historia zainspirowana wydarzeniami z życia autorki. Nie pozostaje nic innego jak tylko rzucić to wszystko i wyjechać na małą wysepkę w Georgii.



Wika, księgarka, Wrocław, CH Pasaż Grunwaldzki

Książka była dobra. Nie była jakas świetna. O wiele lepsze są „Wszystkie jasne miejsca”