Chodź ze mną

Łukasz Orbitowski to pisarz z magicznym piórem tworzącym powieści w różnych kategoriach literackich. W pozycji „Chodź ze mną” udowadnia, że literatura piękna nie jest stereotypowo dedykowana kobietom, i mężczyzna może opisywać miłość z ogromną empatią.

Helena w czasach Polski Ludowej spróbowała owocu zakazanej miłości, co doprowadziło do mezaliansu społecznego, który szturmem objął całą Gdynię. Napędzana siłą potężnego uczucia gotowa jest porzucić wszystko dla kapitana sowieckiego niszczyciela. Dustin, w opowieści matki próbuje znaleźć odpowiedzi na nurtujące go, od dzieciństwa, pytania, między innymi o pochodzenie jego imienia. Jednocześnie zmaga się z ogarniającym go szaleństwem. Co noc postawiony jest przed wyborem zignorowania upominającej się o jego atencje przeszłości, a poddaniu się jej całkowicie Powieść o skutkach, jakie mogą nieść za sobą rodzinne sekrety i jaką cenę trzeba ponieść za nie zapłacić, gdy się je odkryję. Odnajdywaniu siebie na nowo w przeszłości rodziców i testowaniu granic, jakie wyznacza małżeńska miłość. W „chodź ze mną” nawet najbardziej wymagający czytelnik znajdzie coś dla siebie. Autor umiejętnie prowadzi narracje, łącząc ze sobą wątki miłosne, psychologiczne a momentami i kryminalne.

Ewa, księgarka, Gdańsk Szczęśliwa Galeria Auchan

Po najnowszą powieść Łukasza Orbitowskiego sięgnęłam za namową koleżanki. To pierwsza książka tegoż autora, którą miałam okazję przeczytać. Swobodny język oraz charakterystyczne dla pisarza poczucie humoru, sprawiają, że "Chodź ze mną" czyta się bardzo szybko, wręcz nie można się od niej oderwać.

Styl pisania oddaje klimat i nastroje epoki. Czytelnik widzi to wszystko, o czym czyta oczami wyobraźni. "Chodź ze mną" to nie tylko historia miłości zakazanej, między studentką stomatologii oraz rosyjskim kapitanem, inspirowanej wydarzeniami (podobnie jak w pozostałych powieściach: "Inna dusza", "Kult"), które miały miejsce w Gdyni pod koniec lat 50-tych, ale bardzo dobrze zobrazowane studium ludzkich charakterów, zachowań, a dzięki odpowiedniej dawce ironii, historia nie przytłacza pesymizmem, szaroburością mimo, że nie kończy się klasycznym "happy endem".

Akcja dzieje się w dwóch płaszczyznach czasowych (lata 1958 – 1975 i współczesnych bohaterowi Dastinowi Barskiemu (" czemu, do k.... nędzy mam na imię Dastin?"), który stopniowo poznaje historię swoich rodziców i niepostrzeżenie co raz bardziej tonie w przeszłości, zaniedbując siebie, swoich najbliższych.

Powieść polecam wszystkim, a zwłaszcza tym czytelnikom, którzy mają awersję do współczesnej prozy polskiej.



Magda, księgarka, Inowrocław, Galeria Solna

Już po raz kolejny nie zawodzę się na Łukaszu Orbitowskim. W swojej kolejnej powieści, zatytułowanej Chodź ze mną, zabiera nas pozornie w podróż do szarego, peereowskiego Gdańska lat 50-tych, by w końcu porwać czytelnika w podróż za Ocean. Charakterystyczny styl jaki wypracował sobie Orbitowski, sprawia, że odbiorca do ostatniej strony trzymany jest w napięciu. Widać tutaj także doświadczenie w konstruowaniu autorskich światów tylko pozornie zbliżonych do realnego, które autor wypracował sobie w powieściach fantasy, od których zaczęła się jego kariera



Dodatkowym walorem tej jak i innych książek pisanych przez Łukasza Orbitowskiego są niezwykle barwnie wykreowane postacie, z którymi każdy z czytelników jest w stanie odnaleźć jakieś cechy wspólne. Poczucie bliskości z bohaterami potęguje także sposób narracji pierwszoosobowej, który przynajmniej mnie pozwala się bardziej wczuć w zachowania bohaterów.



Powieść Chodź ze mną to idealny tytuł dla każdego, kto szuka w literaturze nietuzinkowych historii, pisanych potoczystym językiem. Jest to wyjątkowa mieszanka powieści obyczajowej, z powieścią szpiegowską oraz wątkami historycznymi, kryminalnymi i fantastyką, przez co sprawia, że książka Orbitowskiego zainteresować może każdego, bez względu na płeć czy wiek.



Marta, księgarka, Bielsko-Biała Sfera

Bardzo lubię to w jaki sposób Orbitowski opisuje relacje między bohaterami w swojej prozie.Robi to prawdziwie i emocjonalnie co mnie bardzo przekonuje. Książka „Chodź ze mną” to romans szpiegowski, którego akcja dzieje się w Polsce Ludowej, ale również opowieść o rodzinie i jej korzeniach, która dzisiaj też może być aktualna.

W powieści przeplatają się dwie perspektywy czasowe. Narracje prowadzi Dustin, który luźnym językiem opowiada o swojej rodzinie. O matce, która będąc na studiach zakochała się w dużo starszym sowieckim kapitanie – jego ojcu. Przybliża ich historię zakazanej miłości i realiów lat 50–tych. Dla mnie była to szalona lektura o ludziach, których dzieli tak naprawdę wszystko, a pomimo to brną razem w to, co czują. Bardzo ciekawiła mnie też postać głównego bohatera i jego perspektywa na swoje dzieciństwo. Wątek UFO, który został zaczerpnięty z prawdziwych wydarzeń w 1959 roku nieco mniej przypadł mi do gustu. No i jeszcze to, jak Łukasz Orbitowski przekonująco zobrazował Gdynię. Cały czas podziwiam jak dla autora ważne są detale i te niewielkie szczegóły, które przekonują czytelnika o wartości lektury.

Zakończenie jest otwarte dla czytelnika, który może je po swojemu zinterpretować. Uważam, że książki Orbitowskiego warto poznać i zmierzyć się z tymi, często pojechanymi, okraszonymi anegdotami i dosadnym językiem historiami. Ta o Dustinie i jego mamie myślę, że niejednemu z Was zapadnie w pamięć.



Ola, księgarka, Lublin, CH Skende

Muszę przyznać, że nie przepadam za narracją pierwszoosobową w literaturze, ale jest jeden autor, który robi to doskonale. Łukasz Orbitowski, autor mojego ulubionego "Kultu", tym razem sięgnął po romans szpiegowski, jednak "Chodzę ze mną" nie jest tylko historią o zakazanej miłości w czasach Zimnej Wojny. Jest to przede wszystkim opowieść o skomplikowanych relacjach rodzinnych i o poszukiwaniu swojej tożsamości. A to wszystko z Gdynią w tle. Jestem gdynianką, pochodzę z rodziny związanej z miastem od pięciu pokoleń czyli od jej początków. Uwielbiam te gdyńskie opowieści dziadków, które przenoszą mnie w inny świat. My, młodzi zawsze mówiliśmy, że chcielibyśmy na jeden dzień cofnąć się w czasie i zobaczyć miasto z tych opowieści, w latach 20-tych, czy przed i po wojnie. I nagle zjawia się Orbitowski (cały w czerni ;-)) i spełnia to pragnienie, zabiera nas do Gdyni lat 50-tych. Dziękuję, to była wspaniała podróż w czasie.



Magdalena, księgarka, Gdańsk Osowa