Cudza żona i mąż pod łóżkiem (elegancka edycja)

Czasami żałuję, że lekturę największych klasyków, takich jak „Nędznicy”, „Lolita” czy „Zbrodnia i kara” mam już za sobą, bo zaczytywałam się nimi w okresie licealnym. A dzięki serii wydawnictwa Świat Książki, w której ukazują się klasyki w eleganckiej edycji, dostałam szansę powrotu do mistrzów pióra i zaznajomienia się z innymi ich dziełami. Jednym z takich odkryć jest wydany w tej serii, zbiór trzech opowiadań autorstwa Fiodora Dostojewskiego, zatytułowany „Cudza żona i mąż pod łóżkiem”.



Zarówno tytułowe opowiadanie, jak i dwa pozostałe, czyli „Krokodyl” oraz „Romans” w dziewięciu listach stanowią interesującą, nieco bardziej komediową, zanurzoną w oparach absurdu odsłonę autora „Biesów”. Dostojewski udowadnia, że także w krótkiej formie ociera się o mistrzostwo i aż żal pomyśleć, co jeszcze udałoby mu się stworzyć gdyby miał szansę rozbudować te opowiadania tak jak planował.



Każde ze znajdujących się w tym zbiorze opowiadań nawiązuje w jakiś sposób do relacji damsko-męskich, oraz problemu zazdrości, ukazując Dostojewskiego jako znakomitego obserwatora ludzkich zachowań. Momentami zadziwia absurdalnością opisywanych sytuacji, rozśmieszając czytelnika do łez, by za chwilę skłonić do refleksji. Ja do teraz nie mogę się oprzeć przekonaniu, że szczególnie w opowiadaniu o Krokodylu jest jakieś głębsze dno, którego nie udało mi się odkryć…



Marta, księgarka, Bielsko-Biała Sfera

Cudza żona i mąż pod łóżkiem to opowieść o zdradzie małżeńskiej, rozgrywająca się w scenerii dziewiętnastowiecznego Petersburga. Iwan Adriejewicz, targany zazdrością, podejrzewa małżonkę o niewierność. Jego obawy znajdują swoje potwierdzenie, gdy odkrywa kochanka żony ukrytego w sypialni.



Fiodor Dostojewski, z charakterystyczną dla siebie wnikliwością psychologiczną, analizuje emocje szarpiące bohaterami. Iwan Andriejewicz jest rozdarty między wściekłością a upokorzeniem, jego żona próbuje maskować swoje kłamstwa, a kochanek stara się zachować resztki godności. Autor z precyzją przedstawia złożoność relacji międzyludzkich, gdzie namiętności splatają się z małostkowością i egocentryzmem.



Nowela, choć osadzona w konwencji komediowej, porusza uniwersalne tematy: zawiść, niewierność i ludzką słabość. Dostojewski, nawet w krótkiej formie, potrafi wykreować wielowymiarowe postacie i sprowokować czytelnika do rozmyślań nad naturą ludzkich uczuć. Narracja niesie za sobą ponadczasowe zatem przesłanie, co jest wręcz wizytówką rosyjskiego pisarza. Fiodor Dostojewski rysuje obraz społeczeństwa, w którym pozory i konwenanse odgrywają kluczowa rolę, a namiętności i skrywane pragnienia prowadzą do komicznych, lecz zarazem tragicznych sytuacji.



Martin, księgarz, Księgarnia Katowice Trzy Stawy