Opinie o Nas

Culture Of Volume

Dostępność:

Produkt niedostępny

Produkt niedostępny – produkt nie jest obecnie osiągalny u żadnego z naszych dostawców. Zawsze możliwy jest dodruk, wznowienie lub reedycja tytułu, o ile wydawca podejmie taką decyzję. Dzięki bieżącej aktualizacji naszej oferty planowana data ponownej sprzedaży takiego tytułu znajdzie się przy jego opisie.

Zamówienia: 0 - 69,99 PLN > 69,99 PLN Czas dostawy:
Odbiór osobisty w księgarni 0 zł 0 zł 1 dzień roboczy
InPost Paczkomaty 24/7 (Płatność online) 4.99 zł 0 zł 1-2 dni robocze
InPost Paczkomaty - Paczka w Weekend (Płatność online) 16.99 zł 0 zł 1-2 dni robocze
Poczta Polska (Płatność online) 12.99 zł 0 zł 3-5 dni roboczych
Poczta Polska (Płatność za pobraniem) 13.99 zł 0 zł 3-5 dni roboczych
Kurier UPS (Płatność online) 4.99 zł 0 zł 1 dzień roboczy
Kurier UPS (Płatność za pobraniem) 4.99 zł 0 zł 1 dzień roboczy
Paczka w RUCHU (Płatność online) 7.99 zł 0 zł 2-3 dni robocze
Wysyłka zagraniczna Sprawdź szczegóły >
58,50 zł 63,00 zł Oszczędzasz 4,50 zł
Kiedy w listopadzie 2012 roku William Doyle po raz pierwszy wystąpił dla kilkunastu osób w małej piwnicy Dalston jako East India Youth, aż nieprawdopodobnym było, że cały dwudziestopięciominutowy występ odbył się bez problemów.

Używał wyeksploatowanego Macbook'a z niesprawnym interfejsem USB, staroświeckim mikserem i klawiszami Casio MT45, które kupił za piętnaście funtów przez eBay. Wszystko stało na niestabilnym, plastikowym stole. Podczas swojego drugiego występu (w innej piwnicy w Hackney, tym razem dla czterdziestu ludzi), wpadł na pomysł, jak ustawić wszystko tak, by nie groziło spadnięciem. Obstawił całość kartonami z sokiem jabłkowym, które posklejał taśmą.

W ciągu kolejnych dwóch lat zdobył uznanie, na które w pełni zasłużył. W marcu 2013 roku, za pośrednictwem Quietus Phonographic Corporation wydał EP-kę Hostel, a następnie, w styczniu 2014 roku, debiutancki album Total Strife Forever (Stolen Recordings), który przyniósł mu nominację do Mercury Prize. Pojechał w trasę z Factory Floor, supportował These New Puritans, a już latem 2014 roku stał się atrakcją festiwali. I choć mógł zmodernizować swój ekwipunek i kupić nowy stół, wykreślając z ridera sześć kartonów soku jabłkowego i taśmę klejącą, pozostał jednak przy tym samym sprzęcie. Jeden muzyk za stołem pełnym gadżetów, okazjonalnie sięgający po bass.

W listopadzie 2014 roku, prawie dwa lata od scenicznego debiutu, zagrał swój największy koncert – wyprzedany występ w legendarnym londyńskim klubie Heaven. Po zagraniu całości materiału z debiutanckiej płyty, wyszedł zza stołu i zaśpiewał Carousel, poruszającą elektroniczną balladę, która miała stanowić główny punkt jego drugiego albumu Culture Of Volume. Tego dnia wszedł na scenę jako muzyk elektroniczny, zaś zszedł z niej jako gwiazda pop. To był moment, gdy East India Youth wyszedł z cienia. To był występ, podczas którego zdałem sobie sprawę, że chcę być frontmanem – mówi mający dziś 24 lata Doyle. To była duża zmiana, bo stałem za stołem dwa lata. Ta nowa osobowość sprawiła, że musiałem stać się bardziej ekstrawagancki i bardziej energiczny.

W założeniu, gdy zaczął pracę nad Culture Of Volume w 2012 roku, miał to być trudny, undergroundowy album. A jednak nie była to droga, którą ostatecznie wybrał Doyle. Przez długi czas nie czułem się dobrze z myślą nagrania popowej płyty. Okazało się jednak, że tam właśnie chciałem iść i tak dzisiaj widzę siebie. Jeśli nie zrobiłbym tego teraz, nie zrobiłbym tego nigdy. Moja ambicja bycia gwiazdą pop pojawiła się tu i teraz.

Album rozpoczyna elektroniczny The Juddering, który z jednej strony może kojarzyć się z Station To Station Davida Bowie, z drugiej z Zuckerzeit zespołu Cluster, przez cały czas nie tracąc jednak nic z indywidualnego charakteru. Jeszcze większy apetyt słuchacza rozbudza End Result- mroczna, ale piękna popowa rzecz, poruszająca temat nieprzewidywalności procesu twórczego i przemijania. Po takim otwarciu, Doyle zaskakuje za sprawą połyskującego w synthpopowym stylu Pet Shop Boys Beaming White, a następnie funduje epicki Turn Away. Hearts That Never przynosi zapierającą dech w piersi minimalistyczną muzykę taneczną, ale podaną w popowej konwencji. Tempo nie zwalnia przy Entirety, intensywnym, zniekształconym utworze techno. Tę kulminację przerywa dopiero piękno wspomnianego Carousel. Po tym emocjonalnym uniesieniu dostajemy słodki Don’t Look Backwards, po którym przychodzi czas na piękny synthpopowy Manner Of Words, zaś całość zamyka surowy, instrumentalny Montage Resolution, który mógłby się znaleźć na jakiejś klasycznej płycie Briana Eno lub Yellow Magic Orchestra.

Tytuł płyty został zaczerpnięty z wiersza Monument Ricka Hollanda (współpracownika Briana Eno). Zawsze chciałem tworzyć wyrafinowaną muzykę, przy użyciu bardzo niewyszukanych środków – mówi o swoich nowych kompozycjach Doyle. Na płycie można usłyszeć brzmienia instrumentów smyczkowych przygotowanych przez Hannę Peel (producentkę British Sea Power i These New Puritans), za miks całości odpowiedzialny był Graham Sutton, zaś szatę graficzną – inspirowaną pracami Andy'ego Warhola – przygotował Dan Tombs.

Napisz własną recenzję
Napisz recenzję o produkcie: Culture Of Volume
Twoja ocena
Ocena ogólna