Diabły

„Diabły” to kawał książki, 780 stron świetnej historii. I bardzo dobrze, pod koniec żałowałam, że ta powieść nie jest dłuższa – tak dobrze mi się czytało. To była moja pierwsza książka tego pisarza - Joe Abercrombie, autor m.in. cyklu Pierwsze Prawo, zawsze wzbudzał moje zainteresowanie, ale jakoś nigdy nie było okazji, by spotkać się bliżej z jego twórczością. Teraz już wiem, że będę musiała nadrobić poprzednie jego książki i to jak najszybciej! „Diabły” pozytywnie zaskoczyły mnie pod wieloma względami, ale przede wszystkim tym, jak bardzo zabawna jest to powieść. Tego się naprawdę nie spodziewałam, myślałam, że będzie to dużo bardziej mroczna książka. Bardzo podobał mi się też świat wykreowany przez autora, niby Europa, niby średniowieczna, gdzie panuje coś na kształt chrześcijaństwa, jednak wszystko to jest na opak i w krzywym zwierciadle. Książka jest cudownie wydana, arty w środku mogłyby służyć jako plakaty na ścianę. W przyszłości bardzo chciałabym przeczytać kontynuację „Diabłów”. Mam nadzieję, że niedługo się doczekamy, bo już zdążyłam się przywiązać do szalonej wilkołaczki Viggi, która stała się jedną z moich ulubionych bohaterek. Bohaterowie to w ogóle jeden z najmocniejszych punktów tej historii, są świetnie stworzeni, charakterystyczni, przypominają nieco bandę rabusiów z Szóstki Wron albo Strażników Galaktyki.

Wydawnictwo MAG to dla mnie synonim dobrej fantastyki i marka sama w sobie. Niezależnie od tego czy mamy do czynienia z ambitnym science fiction, rozrywkowym bestsellerem czy lżejszym young adult, zawsze przy ich książkach czeka na nas coś dobrego!



Aleksandra, Księgarka, Warszawa, Elektrownia Powiśle

Jeśli miałabym streścić tę książkę jednym zdaniem, to dla znających twórczość Joe Abercrombiego powiedziałabym: On znowu to robi. A dla tych, którzy dopiero go odkryją: chcesz karuzeli pełnej cudów – nie znajdziesz jej, ale w „Diabłach” masz atrakcje na każdej stronie. Autor wygrywa fantastyczną stawkę roku, łącząc grozę z czarnym humorem i bezlitośnie obnażając kulisy władzy, pełne korupcji i nepotyzmu. Cały jego sekret tkwi w tym, że mimo chaosu i synkretyczności nie męczy – wręcz przeciwnie, sprawia, że zasypiasz nad książką ze zmęczenia, by rano marzyć o dalszej lekturze.



Diabłów w dosłownym sensie jest tu niewiele, lecz ich cień unosi się nad całą historią, a scena pojawienia się prawdziwego demona to jedna z najmocniejszych. Abercrombie przypomina, że nie istnieje czerń i biel – wszyscy żyjemy w szarościach. Wciąga nas w intrygę, której sedno wydaje się na wyciągnięcie ręki, a jednak wciąż piętrzy nowe wątki, zaskakuje i rozgrywa czytelnika jak dziecko. A na koniec zostawia przynętę, przez którą nie mamy wątpliwości – kolejne „Diabły” muszą nadejść.

Magia, demony, wampiry, wilkołaki i drużyna, której nawet piekło by się przestraszyło. Diabły to fantasy jak oddział „suicide squad” przeniesiony do alternatywnego średniowiecza - pełnego krwi, intryg i świętych tajemnic. Tu potwory służą Kościołowi, ziemia święta należy do elfów, schizma wciąż dzieli wiernych, a los pewnego imperium zależy od tego, czy uda się osadzić na tronie… księżniczkę.



Jeśli lubisz przygody, walkę i solidną dawkę czarnego humoru - rozgość się, bo Diabły już czekają. Fani serii Pierwsze Prawo dostają coś innego, bardzo przygodowego i bardzo dobrego! Abercrombie w formie! Pozostaje czekać na tom drugi.

Rewelacyjna książka. Śmieszna, wciągająca i zaskakująca