Dziewczyna z wyspy zapachów

Erica Bauermeister napisała pełną surowego piękna powieść, która będzie idealna dla fanów książki „Gdzie śpiewają raki” Delii Owens. Podobnie jak u Owens, bohaterką jest dziewczyna wychowywana przez długi czas z dala od cywilizacji. Emmeline, bo tak ma na imię, mieszka na odosobnionej wyspie tylko z ojcem, który przedstawia jej świat zapachów ale nie chciał jej przedstawić ludziom. W pewnym momencie Emmeline jednak będzie zmuszona przenieść się do bardziej zaludnionego miejsca, pójść do szkoły i chociaż spróbować odnaleźć się w „normalnym” świecie.

„Dziewczyna z Wyspy Zapachów” to przepiękna powieść, która zmusza nas do refleksji nad tym, w jakim świecie dzisiaj żyjemy i czy nie byłoby lepiej dla nas, gdyby go nieco uprościć. Wiele rzeczy, bez których nie wyobrażamy sobie życia dla Emmeline nie tyle była zbędna co nawet nie wiedziała o ich istnieniu a mimo to była szczęśliwa żyjąc wyłącznie z ojcem. Bauermeister skłoni nas do rozmyślania o tym, czy ojciec Emmeline podjął dobrą decyzję świadomie odcinając ją od świata, czy to, co było dobre dla niego, nie wyrządziło Emmeline krzywdy. Zwłaszcza kiedy jako niewinna dziewczyna musi się odnaleźć w świecie, w którym jest nowa i nie zna zasad jego funkcjonowania.

„Dziewczyna z Wyspy Zapachów” to nastrojowa powieść obyczajowa, w której może i tempo jest niespieszne ale za to skłoni nas do wielu przemyśleń, niejednokrotnie wzruszy i nie da o sobie zapomnieć długo po przeczytaniu.



Aldona, Księgarka, Kielce CH Korona

Aromat kawy o poranku w wolny dzień, woń powietrza po gwałtownej burzy, perfumy, które przywołują znaczące momenty lub przypominają ukochaną osobę – często zapominamy jak wielką rolę odgrywają zapachy w naszym życiu. W książce „Dziewczyna z wyspy zapachów" aromat jest centrum całej historii, miałam wrażenie, że „wychodzi" z kart książki i otula mnie swoją mgiełką - cudowna uczta zmysłów.





Niecodzienna, nieco nierealna, a przez to magiczna opowieść przenosi nas na prawie bezludną wyspę, która oczarowuje surowym pięknem natury. Wyobraźcie sobie letnie, ciepłe popołudnie, delikatny wiatr tańczący we włosach, poza śpiewem ptaków w oddali nie słychać nic więcej – taka właśnie jest „Dziewczyna z wyspy zapachów", koi i upaja, pozwala odpocząć i zapomnieć o wszystkim dookoła. Spokojnie i delikatnie odkrywamy tajemnice głównej bohaterki, by później razem z nią stawiać czoła wyzwaniom dorosłości. Niezwykle klimatyczna, na początku wymaga od czytelnika nieco cierpliwości, gdyż tempo nie jest oszałamiające, ale warto poczekać!





Erica Bauermaister stworzyła powieść, która będzie idealna dla miłośników „Gdzie śpiewają raki" Delii Owens: tajemniczość, piękno dzikiej przyrody, dorastanie i odkrywanie siebie– to elementy, które łączą teksty obu autorek – wydawnictwo Świat Książki ma nosa do świetnych pisarek. Nie daj się dłużej prosić, zanurz się w świecie pachnących słów, weź głęboki oddech i pozwól ponieść się upajającej fali zapachu.



Ania, księgarka, Toruń Plaza

Przeglądając nowości wydawnicze natknęłam się na tytuł od wydawnictwa Świat Książki

“Dziewczyna z wyspy zapachów” autorstwa Erici Bauermeister. Książka obraca się wokół tematu

zapachów, a ponieważ nie spotkałam się z taką tematyką nigdy wcześniej, byłam ogromnie ciekawa

jej fabuły.

Główną bohaterką jest Emmeline, młoda dziewczyna zamieszkująca z ojcem małą wyspę, na

której poza nimi nikogo nie ma, a oni nigdy jej nie opuszczają więc dla Emmeline wyspa jest całym

światem. W pewnym momencie niestety Emmeline wrzucona zostaje do świata rzeczywistego.

Muszę przyznać, że niesamowicie zaskoczyła mnie ta pozycja. Początkowo świat wykreowany

wydaje się wręcz magiczny, na skraju fantastyki, a zapachy opisywane są w sposób bardzo

unikatowy. Ten klimat drastycznie zmienia się z fabułą, ale pozwala nam to wczuć się w emocje

Emmeline. Książka opowiada o dorastaniu, trudnych relacjach z rodzicami i poszukiwaniu siebie.

Mnie osobiście ogromnie spodobały się też wątki o perfumach i budowaniu zapachów, ponieważ

interesuję się tą tematyką. Akcja książki jest raczej niespieszna ale jednocześnie niezwykle

wciągająca. Miejscami ciężka i przygnębiająca, ale warta przeczytania. Zakończenie nie zamyka

wszystkich wątków, ale dla mnie było ono satysfakcjonujące i rozumiem ten zabieg. Historia

Emmeline trafiła do mnie i po tej książce będę zupełnie inaczej myśleć o otaczających mnie

zapachach. Jeśli ktoś szuka dobrej książki obyczajowej, ta powinna znaleźć się na jego liście.

Polecam.

Julia, Księgarka, Katowice, Centrum handlowe 3 Stawy

Erica Bauermeister przenosi nas w świat baśni pełnej zapachów, mądrości i emocji. „Dziewczyna z wyspy zapachów” jest nostalgiczną powieścią pobudzającą zmysły.

Poznajemy Emmeline, gdy jest jeszcze wpatrzonym w ojca dzieckiem dorastającym na samotnej wyspie. Ojciec wychowywał Emmeline w zgodzie z naturą, by potrafiła za pomocą zapachów przeżyć w trudnych warunkach i zrozumieć otoczenie. Erica Bauermeister pokazuje nam, że każdy najmniejszy moment w życiu ma inny wyjątkowy zapach. Mała zmiana zapachu może wskazywać czyjeś emocje albo zmianę pogody.

Wraz z przewracaniem stron, baśń otaczająca życie Emmeline zostaje zacierana przez tajemnice, kłamstwa i tragedie. Towarzyszymy dziewczynie w dorastaniu i poznawaniu świata spoza wyspy oraz w poznawaniu samej siebie. Emmeline musi stawić czoła prawdzie o swoich najbliższych i o sobie oraz uporać się z nieznanymi jej dotąd relacjami międzyludzkimi.

„Dziewczyna z wyspy zapachów” pokazuje jak demony przeszłości i brak pewności siebie potrafią wpływać na naszą ocenę sytuacji. Jedocześnie Erica Bauermeister zwraca uwagę na to, że nigdy nie jest za późno, by wyjść naprzeciw swoim koszmarom zmieniając je w pachnącą fiołkami przyszłość pełną nadziei, ambicji i miłości.



Kaja, księgarka, Warszawa, CH Ursynów

Historia głównej bohaterki rozpoczyna się na malowniczej, bezludnej wyspie. Nie do końca wiemy kim jest ta mała dziewczynka i skąd się tam wzięła. A im bardziej zagłębiamy się w lekturę, tym więcej tajemnic nas otacza. Najmocniejszym punktem książki są opisywane w niej zapachy. Bauermeister wyjątkowo sprawnie posługuje się skojarzeniami, jakie wywołują w nas konkretne aromaty (czasem nie są to przyjemne zapachy) i bardzo obrazowo przenosi czytelnika do wykreowanych przez siebie przestrzeni. Jest to powieść obyczajowa z nutą baśniowości, lekko oniryczna i odrobinę melancholijna. Podczas lektury przypomniała mi się książka „Pachnidło" i było to dobre skojarzenie – w posłowiu autorka dziękuje Patrickowi Suskindowi za inspirację. Ta historia ma szansę przypaść do gustu fankom „Gdzie śpiewają raki" – obie pozycje łączy wyjątkowa główna bohaterka, zawiłe relacje rodzinne pomiędzy postaciami i otoczenie nigdy nie dającej się do końca okiełznać dzikiej natury.



„Dziewczyna z wyspy zapachów" to zdecydowanie nie jest książka, która zmieni wasze życie, czy nawet wywoła jakąś głębszą refleksję. Pozwoli natomiast odprężyć się po ciężkim dniu, albo zajmie czas podczas błogiego lenistwa na plaży. I to jest w zupełności w porządku, bo takie książki też są potrzebne. Dla niewymagających bardzo ambitnej literatury i szukających relaksu sprawdzi się doskonale.



Aleksandra, księgarka, Warszawa Elektrownia Powiśle