Gdy życie zsyła hipopotama

Sięgnęłam po tę powieść po kilku literackich rozmowach w księgarni, już tyle razy była mi polecana, że w końcu musiałam się przekonać jaka historia skrywa się za tym cudownie intrygującym tytułem i nie mniej wyjątkową okładką. "Gdy życie zsyła hipopotama" to niezwykła saga rodzinna, pełna tajemnic, niesamowitych przygód, realizmu magicznego, ale też absurdu, ironii, żartu, dosadnego języka i niejednoznacznych bohaterów. Autorka zabiera czytelnika w niezwykłą podróż, w której spotkamy dużo śmiechu, wzruszeń i nostalgii. Jest to mieszanka wybuchowa, która wciągnęła mnie jak magnes od pierwszych stron powieści. Ciężko porównać ją do czegokolwiek ale myślę, że spodoba się miłośnikom "Zimowli" i stylu pisania Dominiki Słowik, "Gorzko gorzko" i innych powieści Joanny Bator, "Życia Violett" ale też innej duńskiej pisarki, Tove Ditlevsen. Na pewno jest to proza wyjątkowa!



Magdalena, księgarka, Gdańsk, CH Osowa

Uwielbiam bohaterów tej książki. Wśród głównych postaci znajduje się babcia, matriarcha rodziny, była rosyjska akrobatka, wraz ze swoim hipopotamem, a także sąsiedzi. ojciec jednego z nich był alkoholikiem, a syn nabawił się fobii owocowej, ponieważ za każdym razem, gdy ojciec wracał pijany do domu, przynosił różne rodzaje owoców. Książka jest bardzo zabawna! Ale pokazuje też wiele smutnych i bolesnych wydarzeń niejako w krzywym zwierciadle.

Ta powieść tętni życiem i porusza czytelnika na wielu poziomach. Opowiada o poszukiwaniu miłości, stracie i o tym, że po każdej życiowej burzy musi nadejść słońce. Każda z postaci ma swoje własne cele i marzenia, które wprowadzają dynamikę w narrację. Autorka doskonale kreuje charaktery bohaterów i przedstawia ich zmagania w realistyczny, a jednocześnie niezwykle zabawny, humorystyczny sposób. Ta rodzina to jedna z lepszych książkowych familii, o których dane mi było czytać.

Styl pisania autorki jest niezwykle ciekawy, choć może wymagać pewnego przyzwyczajenia się. Jednak po chwili czytania staje się on bardzo przyjemny i barwny, co sprawia, że książka pochłania nas bez reszty. Moim zdaniem warto jest zwrócić na nią uwagę. Głownie dlatego, że "Gdy życie zsyła hipopotama" to historia o więzach rodzinnych i o tym, że każdy zasługuje na miłość, niezależnie od tego, jakim jest indywidualistą. Piękna książka z jeszcze lepszym przekazem.

"Gdy życie zsyła hipopotama" to powieść, którą kończyłam w naprawdę dobrym nastroju. Ostatnie rozdziały rozbawiły mnie niemal do łez. Książka pokazuje nieco przerysowaną i komediową wersję duńskiej rodziny, której życie nieustannie ewoluuje, jest pasmem radości i smutków, co jednak nie zmienia faktu, że jej członkowie wciąż trzymają się razem. Miło było wyobrazić sobie ten obrazek.