Historia pewnego kota

Jeśli oczekujemy powieści na kilkaset stron, której czytanie umili nam kilkanaście godzin, „Historia pewnego kota” nie będzie najlepszym wyborem. Jest to bogato zdobiona, luźna autobiografia, opowiadająca historię przyjaźni autorki i jej kota syjamskiego, Heja. Tekstu nie ma za wiele, ale nie jest to wada: idealnie dopełnia się z ilustracjami.



Hej towarzyszył Laurze przez całe swoje życie i wiele razem przeżyli, dlatego nie dziwi, że na stronach opowiadających o jego starości i śmierci, żałoba autorki jest namacalna. Przeżywałam smutek razem z nią. Skłamałabym, mówiąc, że do oczu nie napłynęły mi łzy, a mój osobisty kot (również koci dziadziuś) nie dostał dodatkowej porcji pieszczot.



Wbrew tytułowi, książka nie jest historią wyłącznie jednego kota. Laura Agusti prześledziła rolę kotów w kulturach z całego świata, a także sztuce (głównie kultury łacińskiej) i opowiada o niej w fascynujący sposób, wszystko opatrzając rekonstrukcjami poruszanych dzieł. Czytelnik pozna także wiele ciekawostek i rad dotyczących opieki nad kotami – chociażby proces prawidłowego wprowadzenia drugiego kota do mieszkania.



Książka jest przepięknie wydana, uwielbiam zarówno patrzeć na nią, gdy stoi na półce, jak i przeglądać ilustracje. Jest to świetny pomysł na prezent dla miłośnika kotów, którego preferencji czytelniczych nie znamy.



Paulina, księgarka, Wrocław Korona

Ta książka jest tak przepięknie ilustrowana w środku, że nie sposób oderwać od niej oczu. I właściwie to nawet nie trzeba, bo na każdej stronie natrafimy na bogato zdobione ilustracje dotyczące nie tylko małych kocich przyjaciół, ale także innej fauny i flory. Nic w tym dziwnego, gdyż autorka – Laura Augusti – jest absolwentką kierunku Sztuk Plastycznych. Na swoim koncie ma nie ma nie tylko wystawy indywidualne, lecz także rolę kuratora wystaw wielu artystów.



Gdy tylko weźmiemy do ręki „Historię pewnego kota” zachwyci nas elegancka, chropowata okładka, bogato zdobiona, lecz wyważona. Po otwarciu natrafimy na ilustracje utrzymane w gamie kolorów ecru z niektórymi elementami pastelowymi.



Jeśli chodzi o treść, cóż, tutaj trafimy na pewnego rodzaju osobiste wyznania autorki, pełniące rolę pamiętnika, w którym chciała uchwycić najbardziej szczególne dla niej wspomnienia z życia.



Początek historii pisany jest z niebywałą dziecięcą ufnością, prostotą odkrywania, poznawania świata. To tutaj autorka przedstawia (a także rysuje) swój dom, ulicę, na której mieszkała, zachowania które popełniała, kiedy była pełna naiwnej szczerości dzieckiem.



Po tym wstępie autorka przybliża nam swoją miłość do kotów. Ale robi to w dość niecodziennej formie, wszak prezentuje ciekawostki odnoszące się do tych zwierząt w sztuce, a także do artystów, którzy mieli swoje doświadczenia z kotami. Tutaj wspomina Pabla Picassa, Leonarda da Vinci czy Pietera Bruegela.



Ten tytuł to mieszanka gatunków. Znajdziemy w nim autobiograficzny pamiętnik, połączony z (niekiedy) encyklopedycznymi ciekawostkami o kotach, ale przede wszystkim książkę z zakresu poradnikowego. Nie tylko tego dotyczącego zwierząt, ale także tego rozwoju osobistego.



Jest to historia pełna zafascynowania, wciąż niepohamowanej ciekawości do zwierzaka o imieniu Hej, o nadziei, a przede wszystkim zaufaniu i szczęściu, które może dać inne życie.



Tytuł szczególnie polecam miłośnikom tych małych futrzastych stworzeń. Jestem pewna, że obcowanie z tą lekturą sprawi Wam niebywałą przyjemność nie tylko poprzez treść, ale także (a może przede wszystkim) poprzez formę przekazu, która jest niezwykle artystyczna.



Patrycja, księgarka, Księgarnia Lublin Witosa Felicity

“Historia pewnego kota” to książka, która przyciągnęła mnie już samym wyglądem. Twarda okładka o ciekawej fakturze, piękna grafika i złote zdobienia zachęcały do zajrzenia do środka. Pozycja ta składa się z dwóch części, na zmianę czytamy albo o życiu autorki, jej miłości do zwierząt i pewnego kota, albo o historii kotów w sztuce i ich typowych zachowaniach. W środku jest również cała masa ciekawostek. Można znaleźć tu wskazówki odnośnie wychowania kota, przyzwyczajania go do innych zwierząt czy listę roślin bezpiecznych dla włochatego pupila.



Nieodłączną częścią tej powieści są ilustracje - bez nich książka wiele by straciła. Tworzy je sama autorka, która jest z zawodu ilustratorką. Są przepiękne, zachwycałam się nimi strona po stronie i uważnie analizowałam każdy z nich.

Bardzo przyjemnie czytało mi się tę pozycję. Z uwagi na ilość i wielkość obrazków, tekstu wcale nie jest dużo, przez co książkę skończyć można po kilku godzinach lektury. Jeśli macie ochotę na coś lekkiego, niewymagającego i kochacie zwierzęta - to książka dla was. Poleciłabym ją zarówno czytelnikom dorosłym jak i nastolatkom - jak dla mnie nie ma tu zbytnio ograniczeń wiekowych, warunkiem jest miłość do kotów, którą na każdej stronie wyraża Laura Agustí. Jeśli więc nie podzielacie jej entuzjazmu, odłóżcie książkę na półkę.



Julia, Księgarka, Katowice, Centrum handlowe 3 Stawy