Jestem otchłanią

Czy kiedykolwiek zastanawiał_ś się co wyrzucasz do śmietnika i jaki los czeka odpadki? Och, nie nie, "Jestem otchłanią" to nie jest opowieść o wysypisku śmieci. Każdy z nas ma tajemnice, mroczne, brudne sekrety, o których świat nie powinien wiedzieć. Wyrzucamy wiele rzeczy do śmieci, a tymczasem ktoś może odkryć to, co chcemy pozostawić w ukryciu.



Sprzątający Mężczyzna był kiedyś małym chłopcem, odrzuconym przez własną matkę, która miała inne życiowe priorytety. Znalazł zatem życiowego mentora, mężczyznę mieszkającego za zielonymi drzwiami. Od niego nauczył się sprytu i bycia „niewidzialnym”. Jego życie przecina się z losami dziewczynki nie widzącej sensu w życiu. Czy ktoś, komu nie zależy na życiu może się nagle tym życiem zachłysnąć?



Donato Carrisi kusił mnie od dawna, a widząc okładkę poczułam, że to jest właśnie moment na przygodę z nowym autorem. Akcja prowadzona z perspektywy Sprzątającego Mężczyzny

i Dziewczynki pozwala wczuć się w ich pojmowanie rzeczywistości. Dzięki temu czytelnik wciąga się coraz bardziej i bardziej. Książka miesza w głowie. Wywołuje masę skrajnych emocji. Trzyma w napięciu niemal od pierwszej do ostatniej strony. „Jestem otchłanią” każe spojrzeć na pewne dylematy szerzej, głębiej.



Jeśli poszukujesz thrillera, który nie będzie nadmiernie krwawy, a wczepi się w Twoją pamięć

i przez długi czas nie pozwoli o sobie zapomnieć, śmiało sięgnij po „Jestem otchłanią”.





Angelika, księgarka, Księgarnia Galeria Chełm

Jest to przerażający thriller, pełen posuzkiwaniu miłości, akceptacji, odpowiedzialności oraz przemocy. Mrok czai się w każdym rogu.

Po przeczytaniu poprzednich tytułów Donato Carrisiego z ogromną niecierpliwością odliczałam do pojawienia się następnego równie dobrego i trzymającego w napięciu do ostatnich wręcz chwil thrillera/ kryminału tego właśnie autora. Zapowiedź tej książki była niczym objawienie, któremu towarzyszyły spore oczekiwania, ale na późniejszym etapie pojawiły się z tego tytułu niestety i liczne rozczarowania. Książkę czytało się w szybkim tempie - to trzeba przyznać, zawierała ona nietuzinkowy pomysł na fabułę opartą na historii mężczyzny, który zatrudniony był w firmie sprzątającej, a specjalizował się w rozszyfrowywaniu i wykorzystywaniu w niecnych celach informacji na temat ludzi, konkretniej swoich ofiar. Wszystkie potrzebne informacje pozyskiwał w zadziwiający sposób czyli poprzez analizę śmieci. Ta książka porusza dodatkowo ważne, ale trudne tematy takie jak przemoc fizyczna względem słabszych czy wyniszczająca przemoc psychiczna stosowana nawet przez najbliższe osoby względem młodych i dopiero kształtujących się ludzi w ramach zarysowanych w tym tytule wątków obyczajowych. Bohater, którego poznajemy wcale nie miał beztroskiego dzieciństwa, był zdany na siebie dlatego ten kryminał przepełniony jest nie tylko mrokiem, ale i rozpaczliwym poszukiwaniem bliskości, może nawet przyjaźni, stąd spory dysonans w odbiorze postaci, która jest nam zaprezentowana na różnych etapach swojego życia, a jest w dodatku tą tytułową „Otchłanią”. Losy „depozytariusza sekretnego życia ludzi” krzyżują się między innymi z losami Łowczyni Muszysk oraz postacią o przezwisku Fuck w dosyć absurdalny, ale i tak bardzo przewidywalny sposób. Całość jest dosyć chaotyczna, zaryzykowałabym również twierdzeniem, że ma więcej wspólnego ze smutnym realizmem opartym częściowo na faktach (na co wskazuje sam Donato Carrisi), niż z trzymającym w napięciu thrillerem, do którego przyzwyczaił nas ten autor np. w serii o Milii Vasquez czy w książce o zaklinaczu dzieci Pietro Gerberze – „Dom Głosów”.



Agnieszka, księgarka, Księgarnia Jaworzno Galena