Kacerz

Uwielbiam takie książki. Takie, które sprawiają, że odkładam wszystko inne, bo muszę wiedzieć, co będzie dalej. „Kacerz” przeczytałam praktycznie jednym tchem. Jest tu wszystko, czego oczekuję od dobrej sensacji: napięcie, tajemnice, świetnie skonstruowani bohaterowie i poczucie, że nikomu nie można ufać do końca.



Najbardziej urzekło mnie to, że autor nie skupia się wyłącznie na akcji. Oczywiście dzieje się bardzo dużo, ale między kolejnymi wydarzeniami dostajemy też emocje, rozterki i trudne wybory bohaterów. Dzięki temu łatwo się z nimi zżyć i przeżywać ich losy.



Po zakończeniu miałam tylko jedną myśl: jak dobrze, że to nie jest moje pierwsze spotkanie z tą serią, ale jednocześnie jak długo trzeba będzie czekać na kolejną część. Zdecydowanie polecam wszystkim miłośnikom mocnych, inteligentnych thrillerów sensacyjnych.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Kafira i jestem pozytywnie zaskoczona. Spodziewałam się typowej sensacji, tymczasem dostałam historię, w której równie ważne jak akcja są relacje między bohaterami. Szczególnie zainteresował mnie motyw dawnych przyjaźni i nierozliczonej przeszłości. Autor pokazuje, że czasem największym zagrożeniem nie jest wróg, tylko ktoś, kogo kiedyś uważało się za sojusznika.



Książka jest dynamiczna, dobrze napisana i bardzo filmowa. Myślę, że świetnie sprawdziłaby się również na ekranie.

Ogromnym atutem książki jest klimat ciągłego zagrożenia. Każdy sojusz wydaje się chwilowy, każda rozmowa może mieć drugie dno, a przeszłość wraca wtedy, gdy bohaterowie najmniej się tego spodziewają. Bardzo lubię takie historie, w których nie ma prostych odpowiedzi i oczywistych podziałów na dobrych i złych.



„Kacerz” czytało mi się błyskawicznie i żałowałam, że tak szybko dotarłam do końca. Warto!

Kolejna powieść Kafira opisująca życie fikcyjnego, byłego oficera WSI. Myślę, że saga będzie trwać jeszcze długo. Żyjemy niestety w bardzo ciekawych czasach, co przynosi autorowi całą masę tematów do opisania. Kafir ze względu na swą biografię jest dość kontrowersyjnym autorem. Osobiście lubię tę prozę, mimo że zdarzają się powtórki, czasem przez nie właśnie spada tempo, słabnie narracja. Nie zmienia to faktu, że w fikcyjnej powieści autor odnosi się do naszej obecnej skomplikowanej rzeczywistości. Naprawdę fajnie czyta się o Czarnym i jego wpływie na bieżące wydarzenia. Kluczyk i jego wątek to mistrzostwo. Ktoś, kto trochę żyje w tym kraju z dykty i kartonu odnajduje w tym epizodzie nuty prawdopodobieństwa. Realne opisy współczesnych działań wojennych robią wrażenie. O wojnie, wojsku, broni i tym wszystkim, co wokół powinni pisać ci, co się na tym znają. Kafir się zna.

Świetną zabawą podczas czytania prozy Kafira jest szukanie we współczesnej historii Polski pierwowzorów bohaterów literackich tejże sagi. Niestety nie wszystkich udało mi się zidentyfikować. Biorąc pod uwagę wybrane wątki Kacerza, nasuwa się pytanie, skąd ta wiedza i ile jeszcze brudów wskaże nam autor przy okazji kolejnych publikacji. Polecam tę lekturę, zachęcając jednocześnie do czytania między wierszami.