Kraina popiołu. Cykl Kroniki Ambhy. Tom 2

Dylogia Kroniki Ambhy oczarowała mnie klimatem na granicy jawy i snu, wolnym tempem pozwalającym zatopić się w świat przedstawiony oraz piękną historią. Drugi tom w niczym nie ustępuje pierwszemu. "Kraina Popiołu" zachwyca wykreowanym światem, który jest zarazem czarujący, jak i niebezpieczny. Jest to powieść o odnajdywaniu w sobie siły, by o siebie zawalczyć - a to czyni z głównej bohaterki postać inspirującą. "Kraina Popiołu" stanowi idealne dopełnienie "Cesarstwa Piasku". To dylogia, która wyróżnia się na tle współczesnej literatury fantastycznej i na długo zapada w pamięć. Jednocześnie to nie powieść dla każdego - to książka, którą należy smakować, aby docenić jej piękno, a nie skakać od rozdziału do rozdziału, by szybko skończyć i zabrać się za kolejna emocjonującą historię.

"Kraina popiołu" to książka, której nie można nazwać typową kontynuacją, ponieważ jej akcja dzieje się ok.10 lat po wydarzeniach z poprzedniej części, a jej główną bohaterką nie jest już Mehr, lecz jej siostra - Arwa. Połączeniem między tymi książkami jest samo Cesarstwo i to jak wpływa na losy obu dziewczyn.



Główna bohaterka jest młodą wdową, o mocno ograniczonych poglądach; zlękniona i zagubiona, pragnie jedynie służyć rozpadającemu się cesarstwu. Otrzymuje szansę, by spełnić swoje pragnienia poprzez współpracę z Zahirem, młodym i zagadkowym mężczyzną. Wspólnie będą prowadzić badania nad Krainą popiołu - mistycznym miejscem, w którym można odwiedzić przeszłość, odkryć własne wnętrze, nawet spotkać zmarłych, ale nie tylko.



Przez badania i mistycyzm ta powieść ma niesamowity klimat i choć jej akcja nie jest szczególnie dynamiczna, to bardzo zaciekawiła mnie ta tematyka i przez większość książki z zainteresowaniem śledziłam odkrycia bohaterów. Niestety przytrafiły się również pewne mniej angażujące fragmenty, które trochę mi się dłużyły. Nie podobało mi się też przedstawianie kobiet jako słabe i nadające się jedynie do usługiwania mężczyznom. Całe szczęście z czasem Arwa idzie po rozum do głowy

"Kraina popiołu" to książka, której nie można nazwać typową kontynuacją, ponieważ jej akcja dzieje się ok.10 lat po wydarzeniach z poprzedniej części, a jej główną bohaterką nie jest już Mehr, lecz jej siostra - Arwa. Połączeniem między tymi książkami jest samo Cesarstwo i to jak wpływa na losy obu dziewczyn.



Główna bohaterka jest młodą wdową, o mocno ograniczonych poglądach; zlękniona i zagubiona, pragnie jedynie służyć rozpadającemu się cesarstwu. Otrzymuje szansę, by spełnić swoje pragnienia poprzez współpracę z Zahirem, młodym i zagadkowym mężczyzną. Wspólnie będą prowadzić badania nad Krainą popiołu - mistycznym miejscem, w którym można odwiedzić przeszłość, odkryć własne wnętrze, nawet spotkać zmarłych, ale nie tylko.



Przez badania i mistycyzm ta powieść ma niesamowity klimat i choć jej akcja nie jest szczególnie dynamiczna, to bardzo zaciekawiła mnie ta tematyka i przez większość książki z zainteresowaniem śledziłam odkrycia bohaterów. Niestety przytrafiły się również pewne mniej angażujące fragmenty, które trochę mi się dłużyły. Nie podobało mi się też przedstawianie kobiet jako słabe i nadające się jedynie do usługiwania mężczyznom. Całe szczęście z czasem Arwa idzie po rozum do głowy

Główną bohaterką „Krainy popiołu” jest Arwa – młoda wdowa, dla której nie ma już miejsca w Cesarstwie Ambhańskim. Wyrusza do eremitorium dla wdów, w odległej krainie Numriha. Niestety nie będzie jej dane długo tam zostać. „Dotknięta” lub przeklęta i prześladowana przez ciemne moce, trafia na cesarski dwór.

Autorka zabiera nas do Krainy popiołów – krainy zmarłych i ich wspomnień. Akcja jest bardzo leniwa, momentami nużąca. Spora część akcji skupia się na dworze cesarza i panujących tam zasadach. Wątek romantyczny jest bardzo delikatny (dla tych, którzy nie lubią takich wątków w fantastyce), więc nie przeszkadza.

Arwa cały czas próbuje pogodzić się ze swoją mocą. Uważa, że jest przeklęta, co ma wpływ na jej życie. To inteligentna i silna kobieta, która pragnie tylko normalnego życia. Czy będzie jej ono dane? Tego dowiecie się po przeczytaniu.

Niestety ten tom nie porwał mnie tak, jak pierwszy. Mimo wszystko uważam, że warto dowiedzieć się co spotka głównych bohaterów.

Iza, księgarz, Księgarnia Zielone Arkady, Bydgoszcz