Kwiat lotosu

Polski Dorian Gray

Recenzja Księgarza Świat Książki

„Kwiat lotosu” Marii Rodziewiczówny podąża śladami Rafała Radwana, eleganckiego, przystojnego i wyniosłego studenta medycyny, a do tego – o zgrozo! - sceptyka, który rzekomo nie ma uczuć. Spotykamy go jako ubóstwianego mentora małej Leonki Brzezowej, córki wdowy, u której Rafał mieszka na stancji i towarzyszymy w podróży z przyjacielem, który usiłuje pokazać Rafałowi świat odrzucanych przez niego wartości. Ten jednak wypróbowuje los przekraczając coraz dalsze granice moralne. Rafał Radwan jest poniekąd polskim odpowiednikiem Doriana Graya. Czytelnik jest od początku uprzedzony o jego szaleństwie i marnym końcu i tylko obserwuje wykolejanie się bohatera. W przeciwieństwie do Doriana jednak, nie ma tu wyraźnego powodu demoralizacji Rafała poza jego wrodzonym „cynizmem”. W rezultacie historia jego upadku i nawrócenia nie była dla mnie satysfakcjonująca, a lekturę zakończyłam z niedosytem – za mało mi było Leonki! Ta najciekawsza z postaci pojawia się tylko na początku i na końcu. Jej tytaniczna praca, aby poświęcić się medycynie na przekór ograniczeniom klasowym stanowi o wiele ciekawszy wątek, niż słabo umotywowane ekscesy Radwana i smutno, że było jej tak mało w tej tak pozytywistycznie wybrzmiewającej powieści. Pomimo tych frustracji, czytanie prozy Marii Rodziewiczówny to czysta przyjemność. Polecam ją każdemu kto tęskni za gęstą, smakowitą prozą, ubogaconą szczegółami z kultury Kresów Wschodnich. Na pewno sięgnę po inne powieści w jej dorobku. Nela, księgarka, Poznań Galeria MM