Mężczyzna też człowiek

Psychoterapeuta Wojciech Eichelberger w dialogu prowadzonym z dziennikarką Renatą Arendt-Dziurdzikowską porusza temat męskości jako takiej.

Znamy pojęcie "stereotyp", ale mam wrażenie, że nie do końca jesteśmy świadomi tego, jak bardzo wpływają na nasze życie wdrukowane nam przez poprzednie pokolenia ("schemat przekazywany kulturowo") obrazy, a zwłaszcza te dotyczące płci. Do tego błędy wychowawcze (np. dominacja/nadopiekuńczość) oraz "psychiczne zranienia" (traumy), niedojrzałość, które dziedziczymy nie tylko po naszych rodzicach, ale również po dziadkach, pradziadkach... i otrzymujemy mieszankę wybuchową - dzieci w ciałach dorosłych. Proces "psychicznego i duchowego wychodzenia" (dojrzewania) może trwać nie tylko przez nasze życie, ale również życie naszego potomstwa. Nie brzmi to optymistycznie, ale nikt nie obiecywał, że będzie łatwo.

Tę torebkowych rozmiarów książkę czyta się niezwykle szybko, jednak absolutnie nie wyczerpuje poruszonych tematów, pozostawiając odbiorcę z uczuciem niedosytu. Myślę, że nie tego oczekują czytelnicy. Właśnie tą powierzchownością, Wojciech Eichelberger zniechęcił mnie do lektury kolejnych książek jego autorstwa.



Magda, księgarka, Inowrocław Galeria Solna

Wywiad-rzeka ze słynnym psychologiem rozpoczyna się od wyważania otwartych drzwi. Takie rozmowy toczone były w dyskursie o równości płci już w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych. Stereotypy męskości, role kobiece i męskie, wyprzedzająca we wszystkich Skandynawia i „kobiet nigdy nie uczono czytać map, a mężczyzn płakać” kołyszą senną nudą i powtarzalnością frazesów z pism dla kobiet sprzed dwudziestu lat. Brakowało mi daty tej rozmowy, kiedy była przeprowadzona.

Na szczęście w dalszej części rozmowy Renata Arendt-Dziurdzikowska zaczyna powoli odchodzić od tendencyjnych i retorycznych pytań, a Wojciech Eichelberger naprawdę zaczyna popisywać się wiedzą psychologiczną. Można wczytać się w kilka ciekawych zdań i spostrzeżeń., choć rozmówcy ciągle zastawiają pułapki skrótów myślowych i popularnych tropów z literatury kobiecej. Polecam czytać z dystansem i przymrużeniem oka. A może tak miało być, może taki był zamysł tej książki – nie jako poradnik ani literatura psychologiczna, tylko swobodna rozmowa, jaką odbywają nocą Polacy. Okładka z włochatym pępkiem mogła mnie nakierować na ten humorystyczny wydźwięk, ale kompetencje autora, psychologa i psychoterapeuty kazały mi spodziewać się po tym wydaniu czegoś głębszego i poważniejszego. „Zdradzony przez ojca” Wojciecha Eichelbergera to klasyka literatury psychologicznej i niesie więcej terapeutycznej treści, w przeciwieństwie do wydania „Mężczyzna też człowiek”, które jest raczej luźną rozmową.



Weronika, księgarka, Gliwice Arena