Nadzieja. Autobiografia

Autobiografia papieża Franciszka to pierwsza tego typu publikacja, która ujrzała światło dzienne. Według życzenia autora miała być opublikowana po jego śmierci. Los tak chciał, że premiera książki prawie zbiegła się z tym smutnym wydarzeniem.

„Nadzieja. Autobiografia” to owoc sześcioletniej pracy papieża Franciszka nas swoim życiorysem i wspomnieniami. W moim odczuciu nie jest to typowa biografia. W książce tej zawarte jest wiele nauk, anegdot i prawd. Lektura jest bardzo wciągająca i ciężko ją odłożyć. Nigdy bym nie pomyślała, że biografia może mnie tak pochłonąć. Papież Franciszek opowiada o swoim dzieciństwie, rodzinie, emigracji, zmaganiach z codziennością, życiu, duchowości, a także o radości. Odebrałam tę książkę jako bardzo pozytywną. Nie umiem tego określić, ale tytuł „Nadzieja” jest trafiony w stu procentach. Odnoszę wrażenie, że ta autobiografia jest szczera. To kolejne, ostatnie, słowa kierowane przez papieża Franciszka do ludzi. Nie tylko wierzących. Do wszystkich. Mimo że papież jest głową kościoła katolickiego, to dzięki tej książce dostrzegłam go jako człowieka, który ma wiele do przekazania drugiemu człowiekowi - każdemu.

Uważam, że biografia papieża Franciszka to książka uniwersalna i dla każdego, nie tylko dla katolików.

Irmina, księgarka, Toruń CH Plaza

Zaledwie kilka dni przed tym, kiedy kardynał kamerling Kevin Farrell ogłosił, że 21 kwietnia o godzinie 7:35 zmarł papież Franciszek i rozpoczął się okres sede vacante, nakładem wydawnictwa Świat Książki ukazała się "Nadzieja" autobiografia i testament duchowy Franciszka. Warto zwrócić uwagę, że jest to pierwsza autobiografia napisana przez biskupa Rzymu.

"Nadzieja" to nie tyle książka autobiograficzna przedstawiająca chronologicznie uporządkowane koleje życia począwszy od lat dzieciństwa przeplatanych wspomnieniami o przodkach, czas szkoły, dojrzewania, trudnych życiowych wyborów, podążanie własną drogą, początek pontyfikatu ..., ale przede wszystkim przesłanie skierowane do człowieka, który zapomniał o sednie wiary. To proste powiedzieć - tak, wierzę, odklepać modlitwę, zaliczyć nabożeństwo, kolejne sakramenty, niczym etapy w grze komputerowej i przejść do porządku dziennego, a w razie czego wyspowiadać się (zresetować system) i dalej "hulaj dusza ...", a może piekła nie ma? Nie zapominajmy, że świat jest jeden, jesteśmy tu i teraz, nie cofniemy czasu, nie zmienimy biegu zdarzeń, ale możemy w małym stopniu wpłynąć na przyszłość zaczynając przede wszystkim od siebie. Może jestem cyniczna pisząc te słowa, po prostu nie wierzę w ludzkość. Jakże trudno współczesnemu człowiekowi spojrzeć na bliźniego z szacunkiem i miłością (o miłość własną potrafimy zadbać), nie mówiąc o zwykłym uśmiechu, czy nieskomplikowanym "dzień dobry". Pojedyncze jednostki posiadają zdolność do świadomej autorefleksji i szerzenia dobra, ale ta kropla w morzu nie zmieni świata.

Mimo, że jestem apostatką i ateistką uważam, że warto sięgnąć po "Nadzieję" Franciszka. Otwiera oczy. Papież pisze o wartościach duchowych, wierze i nadziei, podkreślając, że "Kościół jest domem dla wszystkich, a nie tylko małą kaplicą, gdzie mieści się zaledwie grupka wybrańców. Nie wolno Kościoła powszechnego redukować do roli ciepłego gniazdka naszej przeciętności."

Obowiązkowa lektura dla katolika. Franciszek miał to coś.

Polecam. Biografia, którą każdy powinien przeczytać.

Idealny na prezent na dzień matki oraz imieniny. Bardzo piękna biografia