Nie wracaj do domu, Michelle

Do czego możesz się posunąć gdy w grę wchodzą naprawdę duże pieniądze? Czy żądza bogactwa, które może diametralnie odmienić twoje życie jest aż tak kusząca? Hannah Mary McKinnon w swoim thrillerze „Nie wracaj do domu, Michelle” daje czytelnikom możliwą odpowiedź. Zostajemy rzuceni w wir skrajnych emocji od miłości i pożądania aż po chciwość i nienawiść. Taka mieszanka zapowiada naprawdę mocne wrażenia.

Fabuła prowadzona przez Lucasa Forestera rozwija się szybko. Prosty układ rozdziałów podzielonych na kolejne dni tygodnia wzbogacony jest o nagłe zwroty akcji, które wciągają nas w wir wydarzeń i nie pozwalają oderwać się od lektury. To nie jest typowa powieść kryminalna, gdyż mordercę poznajemy już na pierwszych stronach książki. Jednak interesujące jest to co dzieje się dalej. Tajemnicze pogróżki i anonimowe liściki burzą wizję zbrodni idealnej serwowaną nam przez Lucasa, jednocześnie zwiększając napięcie i zachęcając do dalszej lektury. Poznając jego przeszłość oraz szczegóły misternego planu zżywamy się z bohaterem, wierząc, że wszyscy zasłużyli na to co ich spotkało. Czy przypadkiem nie jest to część planu który, ma osłabić naszą czujność? Chyba nie wszystko jest tym na co wygląda?

Stopniowo budowana intryga oraz kłębiące się emocje mają swoje ujście w wielkim finale. Elementy układanki znajdują swoje miejsce, a wszystkie karty zostają rzucone za stół. Kto jest w tej grze łowcą, a kto ofiarą? Zwycięzca może być tylko jeden, więc nie czekaj i dowiedz się kto kogo przechytrzy.



Mateusz, księgarz, Poznań Avenida

Jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć dla pieniędzy? Hannah Mary McKinnon stworzyła trzymającą w napięciu, emocjonalną historię, która porusza ważne tematy, takie jak miłość, zdrada, lojalność, chciwość i konsekwencje naszych decyzji. Książka pisana w pierwszoosobowej narracji sprawia, że możemy doskonale poznać psychikę narratora, którym jest mąż zaginionej Michelle, Lucas Forester. Dzięki temu autorka doskonale kreśli psychologiczny portret postaci, której plan idealny okazuje się jednak daleki od doskonałości.

Narracja w książce jest zawiła i pełna zwrotów akcji, co utrzymuje czytelnika w napięciu, lecz widać tu przewidywalność. McKinnon rzuca sugestie, które prowadzą do rozmaitych teorii i hipotez, aż do ostatecznego rozwiązania zagadki. Zagadka związana z tajemniczym zniknięciem Michelle stanowi centralny wątek powieści i jest niezwykle intrygująca. Jednym z aspektów, który przyciąga w tej książce, jest sposób, w jaki autorka porusza kwestie związane z relacjami rodzinnymi, lojalnością i sekretami.

"Nie wracaj do domu, Michelle" to nie tylko thriller psychologiczny, ale także głęboka opowieść o złożoności ludzkiej psychiki i rodzinnych więzi.

To książka, którą polecam miłośnikom thrillerów psychologicznych i literatury, która zmusza do refleksji, jak i dla osób, które są fanami „przewidywalnych zagadek”. To lektura, która zostaje w pamięci na długo po jej przeczytaniu. Czytając „Nie wracaj do domu, Michelle” w głowie pojawiło mi się skojarzenie z filmem „Zaginiona dziewczyna” z 2014 roku.

Paulina, księgarka, Bydgoszcz CH Rondo

Mam słabość do książek z niebieską okładką i kontrastującym do niej tytułem. Właśnie dlatego sięgnęłam po „Nie wracaj do domu Michelle” autorstwa Hannah Mary McKinnon. Jest to thriller napisany w stylu, którego do tej pory nie spotkałam. Głównym bohaterem jest tu czarny charakter – mąż, który pozbywa się swojej żony. Książka pomimo przewidywalnego finału potrafi nie raz zaskoczyć.



Z racji tego, że historia jest napisana w pierwszej osobie, możemy zbliżyć się do głównego bohatera i dobrze go poznać. Nie raz wywracałam oczami podczas czytania, bo nie mogłam uwierzyć w tak pokręcone myślenie Lucasa. Poznajemy jego dzieciństwo i sytuacje, które wpłynęły na to, kim się stał. Jednak nic nie tłumaczy zbrodni, bo właśnie tego dopuszcza się Lucas. Obmyśla z pozoru idealny plan, który ostatecznie bierze w łeb. Pogróżki i tajemnicze listy, które dostaje, świadczą o tym, że ktoś wie jakiego okropieństwa się dopuścił. Jak bardzo człowiek potrafi się pogubić, gdy jego z pozoru idealny plan zaczyna się sypać? Ile błędów można popełnić, wpadając w panikę?



Historia jest niezwykle intrygująca i świetnie poprowadzona. Byłam bardzo ciekawa biegu wydarzeń, pomimo przewidywalności książki. Sam koniec jednak mnie zaskoczył i to pozytywnie, zostawiając uśmiech na mojej twarzy.



Agnieszka, księgarka, Przemyśl, Sanowa

Nie da się udawać w nieskończoność. Pomimo tego, że niektórzy są w tym bardzo zdeterminowani aby osiągnąć swoje cele. Lucas Forester miał plan, który zaczął bardzo dokładnie realizować. Nie spodziewał się jedynie, że ktoś zacznie deptać mu po piętach i przypominać o tym, że wie co zrobił.



Lucas i Michelle byli na pozór idealnym małżeństwem. Młodzi, piękni i z ogromną fortuną na koncie. Jednak duże pieniądze potrafią wiele namieszać w życiu i to niekoniecznie w dobrym kierunku. Przede wszystkim bardzo dobrze maskują rzeczywistość, zaślepiają potrafią doprowadzić do czynów, których trudno się było spodziewać.



To dobry thriller, który trzyma w napięciu i niepewności. Czyta się go szybko i płynnie. Moim zdaniem zaletą jest to, że mamy tutaj narrację pierwszoosobową dzięki czemu możemy lepiej „wgryźć się” w emocje i perspektywę Lucasa. . Bardzo podobało mi się jak skrupulatnie została napisana postać głównego bohatera, jak dokładnie zostały przedstawione jego motywacje i to, że autorka tak dużo zdecydowała się odsłonić przed czytelnikiem. Z początku tę historię czyta się trudno, jednak warto przebrnąć przez kilka pierwszych rozdziałów do momentu, w którym poszarpane na pozór wątki zaczynają splatać się w jedną całość. Później już coraz trudniej oderwać się od tej historii. Bardzo polecam fanom tego gatunku.



Ola, księgarka, Lublin Ikea

Każdy z nas kiedyś znalazł się w sytuacji, w której utknął z osobą nachalnie opowiadającą swoją „podrasowaną”, a mimo to nieciekawą historię. Nie wiadomo co wtedy zrobić: przerwać ten potok słów czy ukrywać zażenowanie i czekać na wymarzony koniec. No cóż, czytając książkę pani McKinnon, autorki międzynarodowych bestsellerów, tak właśnie się czułam. Potęgowała to pierwszoosobowa narracja, z licznymi retrospekcjami, mającymi nieudolnie tłumaczyć haniebne zachowanie głównego bohatera.



Całość jest bardzo wtórna, bo czy tłumaczenie się ze swoich win nieszczęśliwym dzieciństwem nie jest jednym z najczęściej wykorzystywanych w kryminałach motywem? Główny bohater, „skrzywdzony przez życie”, chce się w końcu na tym parszywym losie odegrać – gubi go cwaniactwo i zupełnie mylne przekonanie o własnej wyższości. Książka trochę kojarzy mi się z koszmarną „Złotą klatką” Camilli Läckberg – te dwie pozycje łączy wyliczanie luksusowych przedmiotów, dziwne zwroty akcji czy wypaczone rozumienie pojęcia „girl power”.



Całość jest niesamowicie teatralna, a zakończenie, które choć po tych wszystkich mękach daje jako taką satysfakcję, jest sztuczne i przewidywalne. Nie potrafię znaleźć w tej książce nic odkrywczego czy przyciągającego uwagę – ot kolejna pozycja do przeczytania i zapomnienia. Bo wbrew zapewnieniom z okładki naprawdę nie uświadczycie tu ani diaboliczności ani literackiego majstersztyku.



Joanna, Księgarz, Galeria Rzeszów