Niechciane dusze. Cykl z detektyw Lottie Parker. Tom 3

"Niechciane dusze" to trzeci - po "Dzieciach mroku" i "Ukrytych bliznach" - tytuł cyklu o detektyw Lottie Parker i Irlandzkim miasteczku Ragmullin pióra Patricii Gibney.

Brutalne morderstwo szanowanej starszej pani i uprowadzenie jej córki to wierzchołek góry tajemnic skrywanych w meandrach przeszłości przez mieszkańców sennego irlandzkiego miasteczka. Nie ma tu postaci jednoznacznie pozytywnej lub negatywnej, nie ma białego i czarnego. Sekrety i grzechy przeszłości niczym przysłowiowe szkielety po kolei wypadają z szaf szacownych mieszkańców Ragmullin, którzy woleliby raz na zawsze pogrzebać w pamięci historię nieszczęsnej Carrie King i dalej móc wieść swoje spokojne życie. Tymczasem kolejne, wydawałoby się niepowiązane ze sobą zdarzenia, zniknięcia świadków, brutalne okaleczenia i morderstwa, doprowadzają grupę śledczych dowodzoną przez charakterną i upartą detektyw Lottie Parker do rozwiązania śledztwa, ale i odkrycia prawdy na temat własnej rodziny, której mimo wszystko wolałaby nigdy nie poznać. Czy znajdzie w sobie tyle siły, aby się z nią zmierzyć?

"Niechciane dusze" to moim zdaniem najlepsza część serii. Mroczna, trzymająca w napięciu prawie do ostatniej strony - idealna lektura na ponure i chłodne wieczory.



Magda, księgarka, Inowrocław Galeria Solna

Najnowsza książka o inspektor Lotty Parker pt. „Niechciane dusze” P. Gibney to bardzo dobry kryminał, pełen zwrotów akcji, wciągającego śledztwa i wyrazistych postaci. Cieszy, że mimo, iż to już 3 tom tej serii nadal możemy, dzięki lekturze, z łatwością wniknąć w atmosferę irlandzkiego miasteczka oraz jego tajemnic i sekretów. Przeciwnik z jakim tym razem będzie musiała się zmierzyć inspektor Parker będzie nie lada wyzwaniem.

Sprawnie poprowadzona narracja, lekki język oraz nieoczekiwane zwroty akcji to najważniejsze elementy, które pchają fabułę na przód i sprawiają, że ciężko jest się oderwać od lektury (szczególnie, gdy pojawiają się istotne dla śledztwa wskazówki). Niebezpieczeństwo czyha na każdym kroku, ofiar jest coraz więcej, a czasu coraz mniej. Sprawa z jaką zmierzy się detektyw Parker i jej zespół okaże się większa niż początkowo sądzili. Nieoczekiwanie przeszłość da o sobie znać, a dawniej podjęte decyzje będą miały katastrofalne skutki. Podejrzanych przybywa, kolejne poszlaki i wskazówki wydają się nie mieć ze sobą związku, a ktoś umiejętnie pociąga za sznurki, wciąż pozostając w ukryciu.

Gibney umiejętnie buduje napięcie, nie wykorzystując przy tym elementów typowych dla kina akcji. Tajemnice, półprawdy, kłamstwa i sekrety jakie skrywają mieszkańcy popychają akcję naprzód. Autorka jak zawsze podejmuje istotne dla historii Irlandii kwestie. Tym razem wątek szpitala psychiatrycznego i postępowania z niechcianymi dziećmi będzie odgrywał pierwsze skrzypce. Polecam.



Mateusz, księgarz, Poznań King Cross

Przyznaję, że nie lubię mocnych kryminałów, poziom brutalności jaki akceptuję jest taki jak u Agathy Christie: otruła kogoś w drugim pokoju i nie zmusza mnie żebym to widziała. Dużym zaskoczeniem jest więc dla mnie to, jak bardzo nie mogę oderwać się od kryminałów Patricii Gibney, których fabuła jest jednak nieco mocniejsza. Przy trzecim tomie cyklu o Detektyw Lottie Parker, „Niechciane dusze” , tak jak przy poprzednich, zarwałam noc.

W części „Niechciane dusze” fabuła jest bardziej pogmatwana niż w poprzednich, Ragmullin nawiedził Anioł Śmierci i zbiera krwawe żniwo. Im więcej trupów, tym więcej niewiadomych bo wydaje się, jakby ktoś zabijał niemal na oślep. Lottie Parker, dodatkowo prowadzi prywatne śledztwo w sprawie śmierci swojego ojca. Fabuła „Niechcianych dusz” pędzi, kolejne informacje, do których dociera policja tylko bardziej gmatwają akcję, niczego nie wyjaśniając. Nie było momentów, w których fabuła by się dłużyła, raczej ciężko było złapać oddech bo cały czas coś się działo.

Patricia Gibney stworzyła świetną serię z wyrazistymi bohaterami i odpowiednio skomplikowaną fabułą. Są to raczej kryminały dla czytelników o mocniejszych nerwach, którym nie przeszkadza, że fabuła jest nieco bardziej brutalna. Plus za brak makabrycznych opisów, Gibney raczej pozostawia naszej wyobraźni szczegóły morderstw a skupia się na warstwie psychologiczno-społecznej. Polecam!



Aldona, Księgarka, Kielce CH Korona