Oko słonia

Podczas lektury czułam się jakbym czytała drugi tom książki „Zew Kalahari”. Choć jest to osobna historia i można je czytać niezależnie - po prostu dobrze było wrócić do Afryki razem z Owensami. Dla wszystkich fanów opisów przyrody w „Gdzie śpiewają raki” – autorka jest mistrzynią w portretowaniu dzikiej natury i tych fragmentów tutaj też nie zabraknie. „Oko słonia” pokaże nam fascynujące zwyczaje słoni, żyjących w wielopokoleniowych rodzinach. Straszna jest świadomość, że te piękne i mądre stworzenia musiały dostosować swój tryb życia i codzienne rutyny do działań kłusowników. Nawet tak podstawowe jak ugaszenie pragnienia - musiały czekać, aż zapadnie zmierzch, by w spokoju napić się wody. Dopiero wtedy główny drapieżnik, jakim jest człowiek, przestawał być zagrożeniem. Autorzy książki oszacowali, że kłusownicy zabili 3/4 populacji słoni. Jeśli przełożyć to na liczby - średnio na jedno słowo w tej książce przypada jeden zastrzelony słoń. Porażająca ilość, której nie mogli zaakceptować Owensowie. Nie godząc się na taki stan rzeczy, badacze postanowili wypowiedzieć wojnę kłusownikom.



Opowieść zawiera w sobie elementy znane z powieści sensacyjnych - pościgi z bronią w ręku, strzelaniny, spiski i korupcja w kręgach władzy. Wyroki śmierci wydane przez grupy przestępcze. Niestety, nie jest to fikcja literacka, a smutna i niebezpieczna rzeczywistość, z którą musiała zmierzyć się dwójka ludzi walcząca o przyrodę i prawa zwierząt. Czy im się udało? Odsyłam do książki.



Jedna rzecz, której brakowało mi podczas lektury to unikalne fotografie dzikiej przyrody. W poprzedniej książce Owensów były one ważną częścią całej historii. Oczywiście i tak jest to bardzo dobra książka, warta polecenia i potrzebna. Zwłaszcza dziś, gdy za sprawą sytuacji w Botswanie temat zabijania słoni wrócił do międzynarodowej dyskusji.



Aleksandra, księgarka, Warszawa Elektrownia Powiśle

Cudowna i bardzo wartościowa książka! Mamy tutaj wnikliwą analizę życia słoni. Autorzy tej książki, nieustraszeni badacze, stanowczo występują w obronie tych niewinnych stworzeń, walcząc z okrucieństwem kłusowników i podkreślając pilną potrzebę ochrony przyrody. Czytelnik na pewno zostanie poruszony głębokimi emocjami wywołanymi tą historią. Jestem pod ogromnym wrażeniem publikacji i z całego serca polecam!

"Oko słonia" to podróż do Afryki w nie tak daleką przeszłość lat 70' i 80'. Gdy Delia i Mark Owens prowadząc badania nad lwami natrafiają na sam środek starć z kłusownikami zabijającymi słonie, opowiadają się po stronie zwierząt.



Jestem pod dużym wrażeniem opisanych tu zdarzeń. Wysiłki Owensów na drodze ratowania słoni są imponujące. Niesamowite, jak wielka odwaga im towarzyszyła do przeciwstawiania się kłusownikom nastawiającym nawet bezpośrednio na ich życie, utarczki z rządem niechętnym do zmiany prawa, działania uświadamiające ludność i ogromne wysiłki zapewnienia alternatyw do pozyskania środków do życia rodzinom kłusowników. Bardzo interesujące były ich pomysły działań, jak i relacje z efektów - zarówno sukcesów, jak i porażek. Bardzo inspirujące i ważne do refleksji treści.



Znając Delię z jej "Gdzie śpiewają raki" kojarzyłam lekkość języka i urok opisów i tu również tego nie zabrakło. Swoista poetyckość ujawniała się w chwilach oddechu i przystanięcia na moment by poczuć, zobaczyć i się zachwycić otaczającym światem. Tak o zwierzętach, jak i o gwiazdach było tu pisane pięknie.



To jedna z tych książek, które poruszają tym bardziej świadomością, że opisują prawdziwe zdarzenia. Myślę, ze tak właśnie powinno się pisać przyrodnicze i podróżnicze treści. Jest tu przestrzeń do celebracji, przestrzeń do wyciągnięcia wniosków i przestrzeń do nabycia wiedzy i mobilizacji w celu ochrony tego, co natura ma najcenniejsze. Gorąco polecam :)

Po wspaniałej i zapadającej na długo lekturze Gdzie śpiewają raki, bez zastanowienia sięgnęłam po nowość Wydawnictwa Świat książki Oko słonia Deli i Marka Owens. Małżeństwo podróżujące po dzikiej i pięknej Afryce prowadzi badania nad występującą tam florą i fauną. W tym przypadku skupiają się głównie na gatunkach zagrożonych wyginięciem – słoniach.

Delia i Mark Owens opisują swoje życie w afrykańskiej dziczy, spotkania z kłusownikami, walkę o życie i ochronę słoni, zachęcając tym samym każdego do działania na rzecz przyrody. Oko słonia to książka napisana pięknym i prostym językiem, trzymająca w napięciu, wzruszająca i przenosząca czytelnika na Czarny Ląd, jednym słowem – doskonała.

Jeśli fascynują Cię egzotyczne klimaty, piękno natury i zwierząt, zachęcam Cię drogi czytelniku do sięgnięcia po fenomenalny reportaż podróżniczy Oko słonia. Delia i Mark Owens pokazują życie jednego z najbardziej inteligentnych stworzeń - słoni, które są brutalnie zabijane dla mięska, kłów, stóp i ogonów. Uważam, że książka ta jest swego rodzaju apelem mającym zachęcić każdego z nas do dbania o przyrodę i ochronę niewinnych zwierząt.

Zachęcam również wszystkich zafascynowanych twórczością Deli Owens do sięgnięcia po lekturę książki Zew Kalahari, która również jest opowieścią biologów z pobytu w Afryce.

Agnieszka, księgarka, CH Plaza Toruń

Autorka świetnie przyjętej powieści „Gdzie śpiewają raki”, wraz z mężem od wielu lat przemierzają Afrykę i prowadzą badania nad tamtejszymi ginącymi gatunkami. W wydanej wcześniej książce „Zew Kalahari” opisywali życie lwów, szakali, hien brunatnych, żyraf i jeszcze wielu innych stworzeń – a książka szybko stała się międzynarodowym bestsellerem.



Nie mam najmniejszych wątpliwości, że podobnie będzie w przypadku „Oka słonia”, która to publikacja poświęcona została przede wszystkim pięknym, majestatycznym i bardzo inteligentnym stworzeniom – słoniom. Słonie są cudowne; mów się, że to jedne z najwspanialszych cudów afrykańskiej dziczy. I chyba tak jest faktycznie. Do niedawna te piękne stworzenia całymi tysiącami wyrzynano dla pieniędzy. Mięso słonia stoi wysoko, ale jeszcze wyżej kość słoniowa pozyskiwana z kłów – które to od zawsze były łupem kłusowników.



Owensowie mieli takie „szczęście”, że trafili w sam środek starć z kłusownikami. Nie mieli wątpliwości po czyjej stronie stanąć. Wybrali jedyną, słuszną – opowiedzieli się po stronie słoni. Ci wyjątkowi biolodzy robią wrażenie nieustraszonych. Gdy się o nich czyta, o ich przygodach w dziczy, to są chwile gdy ma się gęsią skórkę, choć wiadomo, że skoro czytamy tę książkę, to wszystko dobrze się skończyło – a jednak.



A w przypadku słoni, to gdyby się przez chwilę zastanowić, to kłusownictwo ukróciłoby się samo i to bardzo szybko. Wystarczyłoby gdyby popyt na kość słoniową spadł do zera. Dzisiaj chyba można by znaleźć produkt zastępczy, który wyglądałby prawie identycznie, jak ta kość, a zwierzęta byłyby bezpieczne. Dlaczego odbierać życie drugiej istocie, i po co? Tylko po to, by chwalić się nowymi szachami z figurkami z kości słoniowej, czy innymi gadżetami. To bez sensu. A może zaproponujmy coś w zamian. Co można by zrobić z takiego człowieka?



„Oko słonia” czytałam z wielką przyjemnością i łzą w oku. Tak się składa, że to po domowych zwierzętach, które żyją na co dzień obok nas, są to moje ulubione dzikie zwierzęta. Nie wiem dlaczego, ale jakoś tak wyszło, że czuję do nich ogromny sentyment. Robią wrażenie, wiem wielkich, ale jednocześnie delikatnych. Potrafią być niebezpieczne, ale są do nas podobne – tak, do nas ludzi. Lubią żyć w rodzinie. I robią coś, za co szanuję je najbardziej, gdy przychodzi ich kres, oddalają się i umierają w samotności. Nie chcą być dla nikogo ciężarem. Odchodzą na cmentarzysko słoni i tak dokonują swojego żywota. Nieprawdopodobnie inteligentne zwierzęta.



Książkę, która łączy w sobie przygodę i genialny reportaż z dzikiej Afryki, zdecydowanie polecam wszystkim, nie tylko tym zainteresowanym tematem. To pozycja ważna i wszyscy powinniśmy wiedzieć co robić, a czego nie robić, żeby zwierzęta, które są na wyginięciu były z nami jak najdłużej.