Puk puk

Kryminały skandynawskich autorów, to moim zdaniem najbardziej charakterystyczne ze wszystkich kryminałów – nie brak im brutalności, wciągającej akcji i interesujących zbrodni... Te książki albo się kocha, albo omija szerokim łukiem – ja zdecydowanie należę do tej pierwszej grupy. Dlatego też, nie znając wcześniej twórczości Andersa Roslunda (jakoś nie było okazji), z wielkim zaciekawieniem sięgnęłam po ten niepozorny tytuł. „Puk puk” niewiele bowiem mówi nam o samej książce, a jednocześnie intryguje. A więc jak to było z tą książką?

Przepadłam od pierwszej strony. Dlaczego?

Autor już na samym początku uderza w czytelnika bronią dużego kalibru – makabryczna zbrodnia, mała dziewczyna i koszmar, jaki wokół niej się rozegrał… Tu akcja się urywa, żeby rzucić nas niespełna 20 lat do przodu, gdzie komisarz Ewert Gren, nie spodziewając się ataku, musi zmierzyć się ponownie z przeszłością i wrócić pamięcią do tragedii, jaka rozegrała się w mieszkaniu, do którego po wielu latach ktoś się włamał. To daje początek nowemu śledztwu.

Mnie porwało. Początkowo zrzucona bomba pozostawiła za sobą wielki krater i bardzo byłam ciekawa, czym zostanie on wypełniony, jednak autor zgrabnie krążył wokół tematu, naprzemiennie oddalając i przybliżając do rozwiązania zagadki. Oczywiście to nie jedyny wątek, jakim raczy nas autor, więc nie można narzekać na nudę czy brak akcji. Dzieje się dużo, a czytelnik może wyraźnie poczuć pełną napięcia atmosferę, która tylko podsyca ciekawość i intryguje. „Puk puk”, to książka mocna, doskonale wpasowująca się w klimat skandynawskich kryminałów. Taka, którą czyta się, zapominając o rzeczywistości dookoła.



Paulina, księgarz, Księgarnia Jaworzno Grunwaldzka

Zarówno tytuł nowej książki Andersa Roslunda, jak i okładka nie przyciągają uwagi. Mimo to "Puk Puk" skandynawskiego mistrza kryminałów jest wart uwagi czytelników o sprecyzowanych wymaganiach.

"Puk, Puk" rozpoczyna się w zaskakujący sposób akcją sprzed niespełna siedemnastu lat. Wtedy to główny bohater komisarz Ewert Grens przybywa na miejsce morderstwa czteroosobowej rodziny. Tam niespodziewanie odkrywa, że z masakry zdołała uratować się pięcioletnia dziewczynka. Po wstępnych oględzinach nie zastaje żadnych śladów, skutkiem czego sprawa utyka w martwym punkcie.

Po latach Ewert ponownie wraca do niezapomnianej zbrodni za sprawą włamania do skrytki w miejscu dawnego morderstwa. By rozwiązać wątek z przeszłości nawiązuje współpracę z byłym kryminalistą, tajnym informatorem policyjnym Pietem Hoffmanem (bohaterem, który w powieści ma polskie korzenie!). Piet przez swoją przeszłość i dawne wybory, zostaje wplątany w intrygę, z której ma tylko jedno wyjście. Na domiar złego nie wszyscy z współpracowników Grensa są z nim szczerzy.

Po szumnym rozpoczęciu akcja nieco zwalnia po to, by przedstawić nam bohaterów. Autor chce byśmy poznali ich motywacje, tajemnice, problemy oraz najczarniejsze sekrety duszy z jakimi się borykają. To właśnie z tego powodu akcja rozłożona jest w czasie.

Kryminał podzielony jest na osiem części, a każda z nich charakteryzuje się perspektywą innego bohatera. Komisarza, byłego gangstera czy też dorosłej już dziewczynki z początku powieści.

Decydując się na tę pozycję, spotkamy niezwykle obrazowe opisy, istotne szczegóły sprawy i akcję pełną wiszącego w powietrzu napięcia. Będziemy mieć wrażenie, że niekiedy akcja się dłuży, ale czyż nie tak wygląda niekiedy praca detektywa? Nie zawsze są wyścigi i morderstwa. Nie są to superbohaterowie o nadnaturalnych zdolnościach i nieomylnej intuicji. Postacie błądzą, szukają igły w stogu siana i często trafiają na błędne tropy.

Trzeba jednak przyznać, że autor uknuł fenomenalną intrygę, która rośnie i rozwija się przez całą fabułę książki. I gdyby nie to, że momentami czujemy się tak jak bohaterowie, którzy błądzą, irytują się i tracą nadzieje na rozwiązanie sprawy (a mają na nią wyłącznie 48 godziny!), to zakończenie nie byłoby tak spektakularne. To właśnie dzięki tym wszystkim szczegółom, które dostarczył nam Anders Roslund uśpiona zostaje czujność czytelnika.

Zdecydowanie jest to tytuł dla osób, które nie liczą na łatwe i proste zakończenia!



Patrycja, Księgarz, Lublin

„Puk puk” to dziewiąty tom z serii Ewert Grens i Sven Sundkvist. Nie czytałam wcześniejszych książek. Miałam mały problem, żeby ogarnąć kto jest kim, ale do ogólnego obrazu znajomość poprzednich książek nie była mi potrzebna.

„Puk puk” była nominowana do szwedzkiej nagrody „Książka roku 2020”. Hmm…cóż mogę powiedzieć o tej książce? Sięgnęłam po nią zachęcona opisem i recenzjami znajomych. Po części też pracą, ponieważ książka była bestsellerem, a klienci często kierują się naszymi opiniami.

Dwadzieścia lat po tajemniczym morderstwie, pod tym samym adresem dochodzi do włamania. Sprawą zajmuje się Ewert Grens, który zajmował się również wcześniejszą zbrodnią.

Akcja „Puk puk” Roslunda toczy się leniwie, jednak autor cały czas trzyma Czytelnika w niepewności. Roslund nie pozwala mu ani na chwilę odetchnąć. Potrafi wzbudzić w czytającym uczucia współczucia dla głównych bohaterów czy strachu. Roslund dobrze też wykreował swoje postacie, nie ma tu zbędnych bohaterów. Każdy odgrywa jakąś rolę. I to jedyne plusy. „Puk puk” jest bardzo przewidywalna. Już mniej więcej w połowie wiedziałam kto zabił i dlaczego. Czytałam mając nadzieję, że się mylę. Niestety. Trochę szkoda, ponieważ Roslund zmarnował potencjał naprawdę dobrej historii.

Jestem zawiedziona. Liczyłam naprawdę na dużo więcej po tak ciekawym początku. Uwielbiam książki, gdzie mafia, gangi i handlarze bronią są na pierwszym planie. Tu autor nie wykorzystał tego w pełni.

Iza, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady