Silva Rerum II

Autor:

Kristina Sabaliauskaite

5.00

Wydawca: Wydawnictwo Literackie

Seria: Silva Rerum

Typ okładki:twarda okładka

EAN: 9788308083109

Opis

Bestsellerowa saga o burzliwych dziejach polsko-litewskiej rodziny na tle wielkiej wojny północnej

Nominowana do Nagrody Angelus litewska autorka powraca w olśniewającej powieści o barokowym świecie

Anno Domini 1707. Splądrowane przez szwedzkich żołdaków ziemie litewskie nawiedza czarna śmierć, a w ślad za nią klęska nieurodzaju oraz głód. Wojenna zawierucha na długie miesiące odcina od siebie małżonków – rotmistrz Jan Izydor Narwojsz zarządza zrujnowaną twierdzą Radziwiłłów, rozpijając i szantażując kompanów Moskali, a Anna Katarzyna chroni się w starym dworze w Milkontach. Jeszcze nie wie, jakie piekło zgotują jej tutaj własne namiętności…

Tymczasem w ogarniętym zarazą Wilnie ich ciotka, Urszula Birontowa, zmaga się z bolesnymi wspomnieniami i walczy ze śmiercią na wielu frontach, także rodzinnym – rodowi Narwojszów grozi bowiem wygaśnięcie. Czy wygra ten pojedynek? Czy Narwojszowie przetrwają wojnę i dżumę? Dlaczego to, co najbardziej istotne, nigdy nie znalazło miejsca na stronach ich rodzinnej sylwy? Kto kieruje tym światem, który wyszedł z kolein? Niepojęta wola Boża czy zwykły przypadek?

Ta barwna opowieść o burzliwych dziejach szlacheckiej rodziny z Litwy jest też urzekającą wedutą Wilna, miasta wielu kultur, języków i tradycji oraz niezwykle sugestywnym, odmalowanym z imponującym znawstwem tematu obrazem epoki, w której tylko krok dzieli grzech od świętości, a wszechobecne odczucie „marności nad marnościami” nie przeszkadza ludziom oddawać się cielesnym żądzom i wyciskać życie jak dojrzałą, tryskającą sokiem brzoskwinię. Tło wielkiej tragedii nie przesłania jednak piękna i triumfu ludzkiej duszy.

Recenzenci o Silva Rerum:

Kristina Sabaliauskaite doskonale łączy wiedzę historyczną z umiejętnością barwnego opowiadania i tworzenia wyrazistych bohaterów.

Malwina Wapińska, „Dziennik Gazeta Prawna”

Awanturniczo-przygodowa powieść o XVII i XVIII wieku snuje się tak, że chcemy słuchać dalej o losach dzieci i wnuków szlacheckiej rodziny.

„Twój Styl”

Kristina Sabaliauskaite (ur. 1974 r.) – najwybitniejsza obecnie litewska pisarka, doktor historii sztuki. Jej bestsellerowa tetralogia „Silva Rerum” została uznana za „wydarzenie literackie na Litwie”, doczekała się wielu nagród, a polski przekład pierwszej części cyklu znalazł się w finale Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”. W 2015 roku Kristina Sabaliauskaite została Kobietą Roku na Litwie. Otrzymała także zaszczytną nagrodę św. Krzysztofa od miasta Wilna.

Silva Rerum II

"Silva Rerum II" to kontynuacja znakomitej powieści, która przenosi czytelników w fascynujący świat litewskiej historii i kultury. Autorka, Kristina Sabaliauskaite, w mistrzowski sposób łączy wątki fikcyjne z realiami historycznymi, tworząc bogaty i emocjonalny obraz życia w XVII wieku.

Dla kogo jest ta książka?

Miłośnicy literatury pięknej i historycznej
Osoby zainteresowane kulturą i historią Litwy
Fani epickich sag rodzinnych
Czytelnicy poszukujący głębokich i poruszających opowieści

Co zyskasz dzięki tej publikacji?

Głębokie zanurzenie w historię: Odkryj fascynujące realia życia w XVII wieku na Litwie.
Emocjonalna narracja: Przeżyj wzruszające losy bohaterów, które skłaniają do refleksji nad ludzkimi wyborami i ich konsekwencjami.
Wzbogacenie wiedzy: Poznaj litewskie tradycje, obyczaje i historię, które są tłem dla fabuły.
Literacka uczta: Ciesz się pięknym językiem i stylowym pisarstwem Kristiny Sabaliauskaite.

Kluczowe tematy i obszary:

Historia Litwy w XVII wieku
Rodzinne sagi i relacje międzyludzkie
Tradycje i obyczaje litewskie
Walka o przetrwanie i tożsamość
Emocjonalne zawirowania i dylematy moralne

O Autorze

Kristina Sabaliauskaite – uznana litewska pisarka, której twórczość zdobyła uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Jej powieści często eksplorują tematykę historii, kultury i tożsamości narodowej, a "Silva Rerum" to jeden z jej najbardziej cenionych dzieł.

O Wydawcy

Wydawnictwo Literackie – renomowane wydawnictwo, które specjalizuje się w publikacji literatury pięknej, oferując czytelnikom bogaty wybór książek zarówno polskich, jak i zagranicznych autorów.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie analizy cech publikacji przez system AI. Nasz algorytm dokonał samodzielnej syntezy korzyści płynących z tej książki, aby dostarczyć Ci rzetelny wgląd w jej zawartość bez udziału człowieka. Szybka informacja prosto z metadanych produktu.

Producent/osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo produktu
Wydawnictwo Literackie sp.z o.o
Długa 1
31-147 Kraków
handel@wydawmnictwoliterackie.pl
126192770

Szczegóły

Liczba stron: 404

Wymiary: 15x21

Typ okładki:twarda okładka

Wydawca: Wydawnictwo Literackie

Autor:

Kristina Sabaliauskaite

Seria: Silva Rerum

Tytuł:Silva Rerum II

Kategorie:

Książki / literatura piękna / literatura piękna obca

EAN: 9788308083109

Recenzje

5,0(1)

100%

Masz ten produkt?

Zamieszczenie recenzji nie wymaga logowania. Sklep nie prowadzi weryfikacji, czy autorzy recenzji nabyli lub użytkowali dany produkt.

kiedy ostatni raz czytałeś litewską książkę?

Wojtek

Literatura litewska nie jest zbyt popularna na polskim rynku. Złośliwi twierdzą, że to przez jej jakość, inni powodów szukają we wzajemnej niechęci motywowanej historią. Jakby nie patrzeć – poza esejami Tomasa Venclovy, którego można polubić, bo on sam Polskę kocha – w polskich księgarniach trudno znaleźć jakiekolwiek litewskie nazwisko. Dzięki Wydawnictwu Literackiemu zmieniło się to za sprawą serii „Silva rerum” Kristiny Sabaliauskaitė. Nie wiem czy świadomie, ale autorka próbuje przełamać tę złą passę. Jej propozycją jest powrót do tego, co oba narody łączy: do czasów, kiedy Wielkie Księstwo Litewskie i Polska tworzyły jedno państwo. Wśród historyków i tam nie znajdzie się zgody, bo i wówczas były kłótnie, gry ambicji i spory o gruszę. Dla przeciętnego w sensie statystycznym czytelnika te czasy są jednak tak odległe, że prawie bajeczne. Pierwsza część „Silvy rerum” była przyjęta dobrze, ale bez większego entuzjazmu. Autorka zamierzyła jednak tę powieść jako tetralogię. Mało kto spodziewał się tłumaczenia kolejnych jej części. Z tym większym zadowoleniem czyta się drugi tom. Większość głównych bohaterów, których już się zna, nie żyje. Do gry wchodzą ich dzieci i wnuki, ale nie brak i nowych postaci. Wszyscy oni zastanawiają się: co by było gdyby? I choć mądrość ludowa pewnie także w XVII wieku mówiła ironicznie, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, to bohaterowie oddają się swoim marzeniom, ba, zdarza się, że wcielają je w życie, wywracając swoje dotychczasowe życie do góry nogami. Niektórzy porównują litewską pisarkę do Sienkiewicza. Ja tych podobieństw nie zauważam. Poza tym, że bohaterowie ich obojga mogliby spotkać się na uczcie u księcia Bogusława Radziwiłła – który jak w Trylogii jest przedstawiony jako schorowany babiarz – nie znajduję większych zbieżności. Sabaliauskaitė to bardziej Tokarczuk, Márquez. Tworzy swój świat i śmiało po nim prowadzi. A jest to świat, w którym chce się być, a przynajmniej chce się go podglądać. Książkowa rzeczywistość nie jest zbudowana od podstaw. Akcja osadzona jest w historycznych realiach, a wiedza autorki na ten temat wprost zadziwia. Zdarzało się, że pojawiała się we mnie myśl: „teraz to już przesadziła z tą swoją fantazją”, po czym w przypisie była dokładna informacja potwierdzająca historyczność tego wydarzenia. W takim właśnie kontekście dzieją się rzeczy, które i nam nie są obce. Pełno tam uczuć: od miłości, przez pożądanie, sympatię, niechęć, aż do nienawiści. Wydaje się jednak, że to nie ludzie są głównymi bohaterami tej książki, ale epoka, w której żyją. Losy bohaterów przecięte są długimi wprowadzeniami lub po prostu dygresjami socjologicznymi, kulturowymi, obyczajowymi. Owszem, ta czy inna postać choruje na dżumę, ale można odnieść wrażenie, że tylko po to, żeby pokazać jak obywatele Rzeczypospolitej Obojga Narodów reagowali na tę zarazę, jak się przed nią bronili i jakie reakcje w nich budziła. A – jak wspominano – wiedzę o życiu codziennym w tamtych czasach autorka ma ogromną! Jest w tej książce taka scena, kiedy dwóch bohaterów z nieznanych sobie powodów wchodzi do kościoła świętych Piotra i Pawła w Wilnie. Opis tej przepięknej świątyni zaczyna się od słów: „czego tu nie było?!”. Potem następuje wyliczenie aniołków, postaci i detali. Łącznie z tym najważniejszym – Kostuchą, która użyczyła swojego wizerunku na okładkę. I trudno się dziwić, bo śmierć pojawia się w tej powieści co chwilę, ale i zdanie „czego tu nie ma?!” pasuje jak ulał. Kristina Sabaliauskaitė stworzyła (tak sądzę na podstawie połowy tetralogii) ciekawą panoramę XVII-wiecznej średniej szlachty i otaczających ich służących, chłopów, Żydów i mieszczan. Okazuje się, że ich życiem kierują podobne namiętności. Ludzkie reakcje są niezmienne, ale i nieustannie zaskakują, a świat niewzruszenie kręci się dalej. Na koniec potraktuję przytoczone pytanie na serio i odpowiem: w książce nie ma błędów interpunkcyjnych. Chapeau bas dla korektorów, bo książka jest spisana jak opowieść prababki, która rzadko robi przerwę na oddech i za nic ma sobie podział na zdania i akapity. Pisze się to trudno, ale czyta świetnie!

Wojtek
(0)
21.08.2025 22:52
kiedy ostatni raz czytałeś litewską książkę?
Literatura litewska nie jest zbyt popularna na polskim rynku. Złośliwi twierdzą, że to przez jej jakość, inni powodów szukają we wzajemnej niechęci motywowanej historią. Jakby nie patrzeć – poza esejami Tomasa Venclovy, którego można polubić, bo on sam Polskę kocha – w polskich księgarniach trudno znaleźć jakiekolwiek litewskie nazwisko. Dzięki Wydawnictwu Literackiemu zmieniło się to za sprawą serii „Silva rerum” Kristiny Sabaliauskaitė.

Nie wiem czy świadomie, ale autorka próbuje przełamać tę złą passę. Jej propozycją jest powrót do tego, co oba narody łączy: do czasów, kiedy Wielkie Księstwo Litewskie i Polska tworzyły jedno państwo. Wśród historyków i tam nie znajdzie się zgody, bo i wówczas były kłótnie, gry ambicji i spory o gruszę. Dla przeciętnego w sensie statystycznym czytelnika te czasy są jednak tak odległe, że prawie bajeczne.

Pierwsza część „Silvy rerum” była przyjęta dobrze, ale bez większego entuzjazmu. Autorka zamierzyła jednak tę powieść jako tetralogię. Mało kto spodziewał się tłumaczenia kolejnych jej części. Z tym większym zadowoleniem czyta się drugi tom.

Większość głównych bohaterów, których już się zna, nie żyje. Do gry wchodzą ich dzieci i wnuki, ale nie brak i nowych postaci. Wszyscy oni zastanawiają się: co by było gdyby? I choć mądrość ludowa pewnie także w XVII wieku mówiła ironicznie, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, to bohaterowie oddają się swoim marzeniom, ba, zdarza się, że wcielają je w życie, wywracając swoje dotychczasowe życie do góry nogami.

Niektórzy porównują litewską pisarkę do Sienkiewicza. Ja tych podobieństw nie zauważam. Poza tym, że bohaterowie ich obojga mogliby spotkać się na uczcie u księcia Bogusława Radziwiłła – który jak w Trylogii jest przedstawiony jako schorowany babiarz – nie znajduję większych zbieżności. Sabaliauskaitė to bardziej Tokarczuk, Márquez. Tworzy swój świat i śmiało po nim prowadzi. A jest to świat, w którym chce się być, a przynajmniej chce się go podglądać. Książkowa rzeczywistość nie jest zbudowana od podstaw. Akcja osadzona jest w historycznych realiach, a wiedza autorki na ten temat wprost zadziwia. Zdarzało się, że pojawiała się we mnie myśl: „teraz to już przesadziła z tą swoją fantazją”, po czym w przypisie była dokładna informacja potwierdzająca historyczność tego wydarzenia. W takim właśnie kontekście dzieją się rzeczy, które i nam nie są obce. Pełno tam uczuć: od miłości, przez pożądanie, sympatię, niechęć, aż do nienawiści.

Wydaje się jednak, że to nie ludzie są głównymi bohaterami tej książki, ale epoka, w której żyją. Losy bohaterów przecięte są długimi wprowadzeniami lub po prostu dygresjami socjologicznymi, kulturowymi, obyczajowymi. Owszem, ta czy inna postać choruje na dżumę, ale można odnieść wrażenie, że tylko po to, żeby pokazać jak obywatele Rzeczypospolitej Obojga Narodów reagowali na tę zarazę, jak się przed nią bronili i jakie reakcje w nich budziła. A – jak wspominano – wiedzę o życiu codziennym w tamtych czasach autorka ma ogromną!

Jest w tej książce taka scena, kiedy dwóch bohaterów z nieznanych sobie powodów wchodzi do kościoła świętych Piotra i Pawła w Wilnie. Opis tej przepięknej świątyni zaczyna się od słów: „czego tu nie było?!”. Potem następuje wyliczenie aniołków, postaci i detali. Łącznie z tym najważniejszym – Kostuchą, która użyczyła swojego wizerunku na okładkę. I trudno się dziwić, bo śmierć pojawia się w tej powieści co chwilę, ale i zdanie „czego tu nie ma?!” pasuje jak ulał.

Kristina Sabaliauskaitė stworzyła (tak sądzę na podstawie połowy tetralogii) ciekawą panoramę XVII-wiecznej średniej szlachty i otaczających ich służących, chłopów, Żydów i mieszczan. Okazuje się, że ich życiem kierują podobne namiętności. Ludzkie reakcje są niezmienne, ale i nieustannie zaskakują, a świat niewzruszenie kręci się dalej.

Na koniec potraktuję przytoczone pytanie na serio i odpowiem: w książce nie ma błędów interpunkcyjnych. Chapeau bas dla korektorów, bo książka jest spisana jak opowieść prababki, która rzadko robi przerwę na oddech i za nic ma sobie podział na zdania i akapity. Pisze się to trudno, ale czyta świetnie!
Recenzja była pomocna?