Skradzione lato

9 sierpnia br. swoją premierę miała powieść pt. "Skradzione lato" pani Grażyny Jeromin-Gałuszki.

Już od pierwszych stron książka intryguje i wciąga.

Jest to opowieść o losach dwóch sióstr: 7-letniej Rajce, uwielbiającej uciekać w świat fantazji oraz 13-letniej Weronice - rezolutnej nastolatce. Co łączy te dwie dziewczynki z Kirą - młodą dziennikarką śledczą? Co tak naprawdę wydarzyło się w 1968 roku? Co stało się z siostrami i jakie były ich dalsze losy?



Pewnego zimowego dnia we wsi Rogoże dochodzi do tragedii. Rodzice Rajki i Weroniki topią się pod lodem. Ten dzień odciska piętno na młodych siostrach, bowiem przechodzą wtedy pod opiekę surowej i nieznoszącej ludzi babki - Klotyldy, która pokazuje dziewczynkom, że są dla niej problemem, który generuje same straty. Od tego pamiętnego dnia dziewczynki bezpowrotnie tracą swoje beztroskie, wypełnione miłością życie, wiecznie głodne i poniewierane, starają się żyć na swój dziecięcy sposób, próbują odnaleźć się w nowej sytuacji. To również opowieść o trudach dzieci, które muszą przedwcześnie dorosnąć, zmierzyć się ze światem dorosłych. Odnajdziemy w niej (powieści) nie tylko wątki kryminalne, ale również psychologiczne.



Książka napisana jest lekkim piórem. Niebanalne, lekko ironiczne dialogi oraz koncepcja przeplatającej się z przeszłością teraźniejszości, wciągają jeszcze bardziej, nie pozwalając odłożyć książki na bok. To, co jednak cenię najbardziej, to opisy zwyczajów we wsi Rogoże i innych, które wyzwalają tęsknotę za minionymi latami i przypominają o spędzonych chwilach w domu dziadków, gdzie wiejskie tradycje i obyczaje były pielęgnowane z największą czułością. To przeniesienie się w czasie, jest bardzo miłym dodatkiem do równie interesującej i wciągającej fabuły.

Dlatego, jeśli ktoś chce poczuć się, jakby znalazł się w samym środku śledztwa, jednocześnie odkrywając na nowo tęsknotę za życiem wiejskim, to ta pozycja jest obowiązkowa.

7-letnia Rajka i 13-letnia Weronika to główne bohaterki tej powieści. Dziewczynki nie mają łatwego życia. Po śmierci swoich rodziców, trafiają pod opiekę babki Klotyldy – kobietę surową, nieznoszącą ludzi, która głodzi swoje podopieczne i zmusza je do ciężkiej pracy w polu czy przy zwierzętach.



50 lat później młoda dziennikarka trafia na artykuł, w którym mowa jest o dwóch dziewczynkach, które zaginęły pewnej nocy w Rogożach. Czy chodzi o Rajkę i Weronikę, które mieszkały w tej właśnie wsi? Co tam się wydarzyło? Kobieta, postanawia odkryć prawdę.



Książka napisana jest tak jak lubię najbardziej – rozdziały dotyczące przeszłości mieszają się z tymi o teraźniejszości. Dzięki temu zawsze bardziej wciągam się w historię i moja detektywistyczna strona umysłu zostaje pobudzona do granic możliwości. Miałam pewne podejrzenia co do tej tajemniczej nocy z przeszłości, ale nie, jednak nie zgadłam… Chociaż byłam całkiem blisko!



Pierwsze strony były dla mnie trochę trudne, nowy styl pisania, skrzaty (tak, skrzaty! Takie ‘najprawdziwsze’!) – trochę mnie to z początku przeraziło. Ale z każdym kolejnym zdaniem, zyskiwało to na swym uroku i zaraz zostałam wciągnięta w świat wykreowany przez autorkę. A zakończenie! Bardzo ciekawe, takie inne, zostawiające czytelnika ze swoimi przemyśleniami jeszcze na długo, po odłożeniu książki. Dochodzę do wniosku, że cala historia, pomimo humorystycznego i lekkiego tonu, jest naprawdę bardzo smutna, na wielu płaszczyznach. Przyznam szczerze, że jest to moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale jeśli ma takie ‘zakończeniowe zagrywki’ za każdym razem, to chce przeczytać więcej jej powieści! Niby prosta, a ma w sobie takie coś co ciężko mi wyrazić słowami. Taki wszechogarniający smutek ukryty między słowami, który wyłania się dopiero bliżej końca, w swojej pełnej okazałości. Nawet teraz, pisząc te słowa, kilka dni po zakończeniu tej książki, łapię się na tym, że się zawieszam i odpływam do Rogożów, z całym tym smutkiem. Część mojego umysłu chyba już zostanie z Rajką i Weroniką na zawsze.



Jedna z tych prostych i niepozornych historii, która ukrywa swoje drugie dno i zostaje w pamięci. Polecam <3

Na wakacyjny okres idealna, ale sprawdzi się także jako odskocznia od codziennego życia przez cały rok.