Tynne 1939

Książka Tynne 1939 autorstwa Grzegorza Cwyla stanowi cenną pozycję w literaturze historycznej, szczególnie dla osób zainteresowanych mniej znanymi epizodami z kampanii wrześniowej. Autor wnikliwie opisuje działania obronne pułku Korpusu Ochrony Pogranicza „Sarny” podczas ataku Armii Czerwonej w rejonie linii umocnień nad rzeką Słucz. Mimo skromnego wyposażenia, polscy żołnierze stawiali heroiczny opór, którego szczegóły są przedstawione z dużą dokładnością. Dzięki licznym źródłom, w tym relacjom świadków, publikacja oddaje dramatyzm tych wydarzeń, co jest jej pierwszą, niewątpliwą zaletą.



Drugim mocnym punktem książki jest sposób, w jaki autor omawia szerszy kontekst walk, w tym strukturę Korpusu Ochrony Pogranicza oraz znaczenie obrony wschodnich granic Polski. Grzegorz Cwyl unika schematycznego przedstawienia, oferując przystępny, ale szczegółowy wgląd w funkcjonowanie KOP na Polesiu i Wołyniu. Trzecią zaletą jest opis przeprowadzonych w XXI wieku prac archeologicznych, które ujawniły skalę sowieckich zbrodni na polskich jeńcach. To rzadka perspektywa w tego typu publikacjach, która dodatkowo uwiarygadnia opisywane wydarzenia.



Niestety, książka nie jest pozbawiona wad. Jednym z problemów jest brak bardziej wyczerpującej analizy działań Armii Czerwonej, co sprawia, że tło strategiczne pozostaje nieco niepełne. Mimo tego niedociągnięcia, Tynne 1939 wciąga, a bogactwo szczegółów oraz umiejętność ich przedstawienia sprawiają, że czytelnik zyskuje pełniejsze zrozumienie dramatycznych wydarzeń września 1939 roku. Dzieło to jest wartościowym wkładem w popularyzację historii mniej znanych bohaterów kampanii wrześniowej.



Martin, księgarz, Księgarnia Katowice Trzy Stawy

”Często to właśnie wyższe szarże stanowiły najsłabszy element polskiej obrony”.

To zdanie z pierwszej strony wstępu. Minęło ponad sto lat od powstania

Rzeczypospolitej po rozbiorach, a tu nic się nie zmieniło.

Bitwy Historyczne Bellony to szczególne pozycje w literaturze historycznej. Trafiła w moje ręce jedna z nich -"Tynne 1939".

Tynne to miejsce, w którym KOP stawił we wrześniu 1939 roku opór sowieckiej

napaści. Książka nie jest powieścią historyczną, lecz korzystającym z szerokiej gamy źródeł bogato ilustrowanym opracowaniem. Autor pan Grzegorz Cwyl nie skupia się tylko na samej tragicznej w swym wymiarze bitwie. Bardzo ciekawie i

wnikliwie analizuje historię polskiego pogranicza od momentu odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Zagłębiając się w analizę naszej sytuacji po roku 1918, w czasie i po wojnie bolszewickiej widzę jasno, że byliśmy skazani na to wszystko, co nas spotkało. Biorąc pod uwagę tysiącletnią historię Polski, nigdy nie mieliśmy na wschodzie przyjaciół, a to co dzieje się w Ukrainie, świadczy o irracjonalności „Wielkiego Brata”. Mam nadzieję, że do podobnej eskalacji konfliktu dziś nie dojdzie, choć biorąc pod uwagę słabość dzisiejszej polskiej państwowości, polskiej armii, wszystko zależy od fantazji i zuchwalstwa narodu miłującego pokój tak bardzo, że ciągle o niego walczą. Skutkiem tamtych słabości i niedopatrzeń była tragiczna historia Tynne.

Nie jestem historyczką i znawczynią tematu, więc nie mogę obiektywnie ocenić treści "Tynne 1939" .



Magda, księgarka, Inowrocław, Galeria Solna

„Tynne 1939” to moim zdaniem raczej słaba praca.

Już okładka sugeruje jakość zawartości, ponieważ można na niej zauważyć oczywiste błędy merytoryczne: żołnierze KOP powinni walczyć w hełmach, schron bojowy powinien być pokryty sieciami maskującymi, a strzelnica w jego ścianie jest fikcyjna. Natomiast malowanie maskujące tej budowli obronnej jest OK i proporcie owe, czyli ilość „nie OK” do ilości „jest OK”, sugeruje co można znaleźć pomiędzy okładkami.

Opis taktyczno-techniczny fortyfikacji pod Tynnym, a w istocie na całym Odcinku „Sarny” jest daleki od wiedzy obecnej i wydaje się być opary na wydanym ponad 20 lat temu „Bastionie Polesie”. Nie uwzględniono dużo nowszej pracy na ten temat, wydanej jako tom 122 w serii WLU. Ponadto szwankuje znajomość topografii opisywanego terenu, co także jest nie OK.

Opis walk polsko-sowieckich, dający tytuł owej pracy, także daleki jest od wiedzy obecnej i nie zawiera analizy źródeł rosyjskich, co również jest nie OK.

Historia KOP, aczkolwiek wypełnia znaczną część objętości pracy, jest dość powszednie znana i nie stanowi meritum, jednak jest OK.

Ogólnie można odnieść ważenie, że praca powstała na szybko, jako kompilacja powszechnie znanych źródeł.