Więcej niż zło. Cykl Kroniki traw. Tom 1

Bardzo przyjemna lektura, jak na debiut jest dobrze. Ode mnie 4+.

Kiedy na rynku pojawia się nowość wydana przez Fabrykę Słów, jako wielbicielka literatury fantasy niemal czuję przymus, by się z nią zapoznać. I chociaż „Więcej niż zło” w moim odczuciu nie było specjalnie promowaną pozycją, zapoznawszy się z opisem, postanowiłam nie okładać lektury na później, a niezwłocznie zapoznać się ze stworzoną przez autorkę historią. I chociaż akurat miałam okres zwany przeze mnie „książkowym zastojem”, muszę przyznać, że powieść czytało mi się naprawdę dobrze.



Największym atutem są same postaci – każda inna, każda ciekawa i zdecydowanie nie

„czarno-biała”. Ogromną przyjemnością było poznawanie ich charakterów i motywacji, które przedstawiane były stopniowo, budując swego rodzaju napięcie. Dialogi inteligentne, momentami zabawne i niewymuszone. Ich znajomości, chociaż skomplikowane, nakreślone są naprawdę ciekawie, a rozwijające się z czasem relacje budowane są na mocnych, sensownych fundamentach, mimo iż dookoła brakuje sprzyjających przyjaźniom okoliczności.



Świat przedstawiony jest zdecydowanie mroczny, lecz niestety nie jestem w stanie

powiedzieć niczego więcej. Mimo iż postaci w powieści są naprawdę ciekawe, tak moim zdaniem zabrakło głębszych opisów dotyczących świata. Jako czytelnik otrzymałam jedynie strzępki dotyczące religii, zwyczajów społeczności, w której dzieje się akcja czy polityki. Zdecydowanie zabrakło tego „czegoś” co sprawia, że po książkę sięga się w każdej chwili wolnego czasu, a po skończonej lekturze jeszcze długo pamięta się o akcji, jaka miała w niej miejsce. Przedstawiony w „Więcej niż zło” wątek kryminalny zdaje się dłużyć, niepotrzebnie rozwlekać co powoduje opadanie tempa powieści. Dopiero ostatni rozdział sprawił, że zapałałam chęcią poznania dalszych

losów bohaterów i jestem pełna nadziei, że autorka w kolejnym tomie rozwinie kreowany świat.



Podsumowując, pierwszy tom cyklu „Kroniki traw”, chociaż miewał momenty lepsze i

gorsze, zaliczam do udanych debiutów i nie mogę doczekać się kontynuacji. Jest to powieść dla każdego miłośnika fantasy, poszukującego spokojnej książki na chłodniejsze wieczory.

Polecam!



Kornelia, Księgarz, Księgarnia Warszawa Wola Park

"Miałeś rację, nie ogram starego lisa jego własną bronią."

*

W niewielkiej wiosce na skraju nieprzebytej puszcze źle się dzieje. Wśród mieszkańców zadomowiły się bowiem cienie, które zwiastują nadejścia zła. W tym zapomnianym przez bogów zakątku niespodziewanie krzyżują się drogi starego zielarza, kalekiego żołnierza, tajemniczej tancerki oraz niepokornego wojownika z dzikiego plemienia. Na pierwszy rzut oka nic ich nie łączy, jednak czy na pewno... Sprawdź, co przyniesie im przyszłość, zbudowana na kłamstwach i niebezpieczniej magii .

*

"Więcej niż zło" to debiut, po którym od początku miałam spore oczekiwania. W końcu nie ma opcji, żebym obok książki przeszła obojętnie, gdy w grę wchodzi "mroczna magia, walka o władzę czy tajemnicze morderstwa". Niestety ze smutkiem muszę przyznać, że tytuł ten nie do końca spełnił moje oczekiwania

Mocno rozczarowałam się historią, co do której zapałałam ciekawością: prastara puszcza i pradawna magia. Brzmi nieźle, niestety autorce wyszło jakieś stylistyczne „więcej niż zło”, gdyż przesadne ubogacanie opisów w rozkwitające poetyckością archaiczne nudy powodują u mnie reakcję wywracających się do góry gałek ocznych, przez którą to przypadłość nie potrafię czytać z uczuciem, zaciekawieniem i niecierpliwością. Chcąc uniknąć ugrzęźnięcia w kaszy z omastą przerzucam strony i nagle okazuje się, że minęły cztery rozdziały, a bohaterowie wypowiedzieli 2 zdania i poszli spać. Przesadne archaizowanie i stylistyczne potworki okręcające się wokół warstwy językowej odpychają mnie od historii zamiast roztaczać aromatyczny i magiczny klimat wokół powieści fantasy. Poza tym postacie, mimo iż niestereotypowe, wcale nie są tak genialne jak opisuje ich narrator. Dialogi bohaterów są schematyczne a niecodziennych i odważnych działań brak. Wątek szukania morderców miał sklejać historie obcych sobie z wszystkich innych powodów bohaterów, a ani nie jest on głównym wątkiem, ani trudnym do rozpracowania… Mogło być dobrze, bo zamysł i szkic wydaje się oryginalny, bohaterowie nie są kalkami RPG-owych klas, tylko mają indywidualne rysy, niestety warstwa językowa stanowi autentyczną magiczną barierę. W skrócie: mało porywającej akcji, dużo stylizowanych opisów i wyjaśnień, dlatego uważam, że ta fantastyka jest „więcej niż zła” i nie sięgnę po drugą część.

Weronika, księgarka, Gliwice Arena