Włoszka z Brooklynu

Piękna historia o miłości, przyjaźni, skrywanych tajemnicach, pełna zaskakujących zdarzeń, z ciekawym zakończeniem. Gorąco polecam:)

Poruszająca, zaskakująca i szczera – taka jest dla mnie nowa powieść obyczajowa Santy Montefiore. Powstała ona na gruncie zasłyszanej historii, która docelowo miała miejsce w Polsce, w czasie drugiej wojny światowej, a bohaterowie byli polskiej narodowości. Autorka umieściła akcję książki w północnej części Włoch, w której to również rozgrywały się dramatyczne wydarzenia.



„Włoszka z Brooklynu” to przede wszystkim historia o stracie oraz o odnalezieniu tego, co utracone. To opowieść o pierwszej i ostatniej prawdziwej miłości, która może mieć różne oblicza, o trudnych czasach ciążących nad Włochami, gdy wojna jest coraz bliżej. Autorka skonstruowała powieść w taki sposób, aby czytelnik mógł poznać Evelinę na wielu etapach jej życia. Początkowo będącą w kwiecie wieku, smakującą życie w rodzinnej miejscowości we Włoszech, aż do czasu, gdy osiąga ona pełną stabilizację w Stanach. W trakcie lektury obserwowałam przemianę głównej bohaterki, która mając za sobą tak wstrząsające przeżycia, pragnie ułożyć sobie życie na nowo. Pragnienie to jedno, ale co, jeśli brak odpowiedzi na pytania dotyczące przeszłości, blokują człowieka w realizacji planów?



Ostatnie pięćdziesiąt stron powieści przeczytałam z zapartym tchem, naprawdę, nie pamiętam, aby jakakolwiek książka aż tak dotkliwie mnie poruszyła od czasu poznania historii „Słowika” Kristin Hannah. Jest to piękna, wielopoziomowa opowieść, którą szczerze polecam, nawet tym, którzy nie są fanami książek obyczajowych z wojną w tle.

Paulina, księgarka, Toruń Plaza

To moje pierwsze spotkanie z Santą Montefiore i z pewnością nie ostatnie. Jej najnowsza powieść „Włoszka z Brooklynu” jest oparta na prawdziwej historii usłyszanej przez autorkę. Co ciekawe, pierwotna opowieść dotyczyła Polki i jej wielkiej miłości w czasie wojny. Santa Montefiore z uwagi na to, że nigdy nie była w Polsce i nie zna naszej kultury, zmieniła główną bohaterkę we Włoszkę, a akcję książki osadziła w północnych Włoszech. Myślę, że ta historia tak bardzo mi się spodobała, gdyż jest niesamowicie podobna do „Morza wspomnień” Fiony Valpy. Dostrzegam w tych książkach mnóstwo podobieństw i pomimo tego, że domyśliłam się, w jakim kierunku pójdzie akcja, to nie przewidziałam najistotniejszej rzeczy w tej książce, która mnie bardzo mocno zaskoczyła.



Historia jest podzielona na czas teraźniejszy – lata osiemdziesiąte w Ameryce i na przeszłość w roku 1934 w malowniczych Włoszech. Rozdziały się ze sobą przeplatają i można się trochę pogubić, także polecam czytać w skupieniu. Główną bohaterką książki jest Evelina. Poznajemy ją jako siedemnastoletnią buntowniczkę przeżywającą swoją pierwszą miłość do żydowskiego chłopca Ezry. Jednak ich plany i beztroskie spotkania zostają przerwane przez wybuch drugiej wojny światowej. Evelina wyjeżdża do Brooklynu do ciotki i wie, że już nigdy nikogo tak nie pokocha, jak Ezrę. Czy to znaczy, że nie będzie jej dane zaznać miłości? Historia opisana w tej książce pokazuje, że można kochać na wiele sposobów.



Historia z początku rozkręca się pomału. Zostajemy skonfrontowani z tak dużą ilością imion bohaterów, że miałam problem z rozróżnieniem o której ciotce czy wujku teraz mowa. Pomimo tego, historia opisana w tej książce jest przepiękna. Książka jest o stracie i o radzeniu sobie w obliczu tragedii. Tłem jest wojna i zakazana miłość. Pod koniec książki polecam przygotować chusteczki, bo z pewnością pojawią się łzy wzruszenia. Z tej książki dowiecie się również, że warto omijać szerokim łukiem mężczyzn z wąsem. Dlaczego? Przeczytajcie tę historię, a się o tym przekonacie.



Agnieszka, księgarka, Przemyśl, Sanowa

Z twórczością Santy Montefiore spotkałam się już, czytając „Spotkamy się pod drzewem ombu” i choć podobała mi się ta lektura, to „Włoszka z Brooklynu” totalnie podbiła moje serce.



Książka napisania jest nietypowo, bowiem rozdziały rozłożone są w czasie tak, byśmy mogli zobaczyć całe życie Eveliny. Na początku jest to młoda dziewczyna mieszkająca we Włoszech, niewierząca w małżeństwo. Możemy zobaczyć jej pierwszą miłość, poznać jej rodzinę i sąsiadów. Niezwykle istotną kwestią jest również polityka. Do Włoch docierają informacje o Hitlerze i nadchodzącej wojnie. W kolejnej części książki, po zakończeniu wojny, bohaterka mieszka już w Nowym Jorku i próbuje poukładać swoje życie na nowo. Jednak duchy przeszłości nie dają o sobie zapomnieć.



Nie przepadam za tematyką wojenną w powieściach, a jednak tutaj historia całkowicie mnie zachwyciła. Znajdziemy rodzinne dramaty, ból po stracie, romanse i wiele życiowych dylematów. Wszystko otoczone pięknymi opisami i barwnymi postaciami. Poruszony jest również bardzo ważny wątek Żydów i ich losu w czasie wojny. Ta książka niesie ze sobą wiele emocji i chwyta za serce, a zakończenie idealnie zamyka fabułę. Serdecznie polecam.



A jeśli szukacie czegoś podobnego, również z wątkiem wojennym, podziałem czasowym i trudnym romansem, polecam książkę Fiony Valpy „Morze wspomnień”, którą miałam okazję czytać jakiś czas temu.



Julia, Księgarka, Katowice, Centrum handlowe 3 Stawy

Książki Santy Montefiore zyskały swoje grono stałych czytelniczek, a nowe tytuły, które pojawiają się na rynku wydawniczym nadal przykuwają uwagę. Myślę, że styl, który wypracowała sobie Montefiore pisząc książkowe historie zachęci i spodoba się niejednej osobie. Dużo w nim szczegółów, powolnych opisów i detali. Brzmi nudno, ale czyta się zupełnie odwrotnie.



To nie jest moja pierwsza książka tej autorki, której lekturę mam za sobą, ale dopiero teraz doceniam to w jaki sposób zostały napisane postaci. Jak dużo o nich wiemy, jak mocno możemy wejść w ich życie i „założyć cudze buty”. Główną bohaterką jest Evelina, Włoszka, emigrantka. Poznajemy jej historię na przestrzeni praktycznie całego dorosłego życia. To kobieta, która w młodym wieku doświadczyła okrucieństwa wojny, straty, jednocześnie przeżyła w tym czasie miłość, radość dorastania i ciekawość wchodzenia w dorosłość.



Cała historia zaczyna się z momencie Święta Dziękczynienia i jest to wymowny element w całej układance tej fabuły. Zresztą wiele takich elementów można znaleźć w trakcie lektury. To powieść na którą można patrzeć pod szerokim kątem i wielu z nas znajdzie w niej coś, co uderzy w nasze czułe struny.



Ola, księgarka. Lublin Ikea