Zło nad Jeziorem Iron

Wpisuję Williama Kenta Kruegera na listę ulubionych autorów

Recenzja księgarza Świat Książki

W zasypanej śniegiem Aurorze wiatr niesie wołanie Windigo. Czyjekolwiek imię woła, ten niedługo zginie. Zginął sędzia Parrant, a chłopiec, który stał się świadkiem zdarzenia, zniknął. Zdaje się, że Cork O’Connor jako jedyny tak naprawdę chce odszukać zaginionego. W tej książce jest potwornie zimno. Niemal czuć wyjący wiatr, a padający śnieg prawie mrozi skórę. Atmosferę niesamowitości tworzą też gęste lasy otaczające miasteczko. Klimat książki buduje też sąsiedztwo rezerwatu Indian – kwestie związane z rdzennymi mieszkańcami Stanów Zjednoczonych mają ogromny wpływ na to, jak przebiega fabuła i ja to uwielbiam. Krueger znakomicie skonstruował świat zamkniętej społeczności, w której wszyscy się znają, ale nikt nikomu nie ufa i zdawać by się mogło, że każdy może mieć coś za uszami. To nie tylko frapujący kryminał, ale też ciekawy ludzki dramat. Mamy historię rozpadającej się rodziny, od wieków toczącą się kwestię niesprawiedliwości białych wobec Indian, ciągłą nieufność między ludźmi. Autor znakomicie to wszystko wyważył i stworzył wiarygodną historię o śledztwie, które może nigdy nie znaleźć rozwiązania. Niczym czarna chmura nad wszystkim wisi legenda o Windigo, co sprawia, że w trakcie lektury można poczuć lekki niepokój. To nie jest książka dla każdego. Jeśli ktoś szuka gwałtownych zwrotów akcji, szalonych pościgów i niekończących się ekscytujących wydarzeń, to nie ten adres. Jeśli jednak chciałby przeczytać coś z niespieszną fabułą, powolnym szukaniem tropów, nieoczywistymi bohaterami, z którymi można trochę pobyć, to koniecznie niech sięgnie po tę książkę, ponieważ można się w tej historii wręcz zanurzyć. „Zło nad jeziorem Iron” jest pierwszym tomem serii o Corku O’Connorze wydanym przez Świat Książki. Niecierpliwie czekam na dalsze tomy. Agnieszka, księgarka, Wrocław Pasaż Grunwaldzki