Miłosierne oszustwa? O roli dzieł sztuki w zarządzaniu epidemiami w epoce nowożytnej

Giovanni Battista della Porta stwierdził, że sztuka jest w stanie nie tylko naśladować naturę, ale także tworzyć pozory odmiennej rzeczywistości, w której człowiek może czuć się trochę lepiej niż w otaczającym go świecie. Tę drugą funkcję przypisywano różnym gałęziom sztuki w czasie zagrożenia przez epidemię, starając się przekonać społeczność, że władze kościelne i świeckie panują lub są w stanie zapanować nad przebiegiem pomoru i ograniczyć jego skutki. Przez całą epokę nowożytną dzieła architektoniczne, malarskie i rzeźbiarskie odgrywały kluczową rolę w procesie określanym przez Lodovica Antonia Muratoriego jako zarządzanie epidemią. Wielkie społeczne znaczenie tych zabiegów sprawiało, że zlecenia na "przeciwepidemiczne" działania kierowano do wybitnych artystów, a ci wkładali pełnię swojego talentu w sporządzanie projektów lazaretów, wizerunków i ołtarzy świętych chroniących przed zarazą, malowideł upamiętniających jej opanowanie z pomocą niebios oraz kościołów i kolumn wotywnych stawianych w podzięce za ustanie pomorów. Książka prezentuje kilkaset takich dzieł i dramatyczne okoliczności ich powstania.

Piotr Krasny - profesor w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w badaniach nad dziejami sztuki nowożytnej, a zwłaszcza dorobkiem artystycznym ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, teorią sztuki religijnej (Figury obecności i nieobecności. Wprowadzenie do francuskiej dysputy o świętych obrazach i o roli sztuki w życiu Kościoła w epoce nowożytnej, 2016; Mediolańskie instrukcje o budynkach i sprzętach kościelnych wydane na polecenie Karola Boromeusza, 2021) i ideowymi uwarunkowaniami ochrony dziedzictwa kulturowego od XV do XIX wieku. Ostatnio nagrodzony przez rektora UJ medalem "Plus ratio quam vis".

Miłosierne oszustwa? O roli dzieł sztuki w zarządzaniu epidemiami w epoce nowożytnej

Książka Piotra Krasnego odkrywa fascynujący związek między sztuką a zarządzaniem epidemiami w epoce nowożytnej. Autor ukazuje, jak dzieła sztuki nie tylko naśladowały naturę, ale także tworzyły iluzję lepszego świata w obliczu zagrożeń epidemicznych, wpływając na postrzeganie rzeczywistości przez społeczeństwo.

Dla kogo jest ta książka?

• Miłośnicy sztuki i historii
• Studenci i badacze historii sztuki
• Osoby zainteresowane historią epidemii i ich wpływem na społeczeństwo
• Profesjonaliści z dziedziny kultury i dziedzictwa

Co zyskasz dzięki tej publikacji?

• Głębsze zrozumienie roli sztuki w kontekście epidemii
• Wgląd w historyczne zjawiska związane z zarządzaniem kryzysowym
• Przykłady dzieł sztuki, które miały wpływ na społeczne postrzeganie epidemii
• Analizę ideowych uwarunkowań ochrony dziedzictwa kulturowego

Kluczowe tematy i obszary

• Rola sztuki w zarządzaniu epidemiami
• Historia sztuki nowożytnej
• Relacje między sztuką a władzą w kontekście kryzysów
• Przeciwepidemiczne działania artystów

O Autorze

Piotr Krasny jest profesorem w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w badaniach nad dziejami sztuki nowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem dorobku artystycznego ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej oraz teorią sztuki religijnej. Otrzymał medal "Plus ratio quam vis" od rektora UJ za swoje osiągnięcia naukowe.

O Wydawcy

Wydawnictwo Universitas to renomowany wydawca, który specjalizuje się w publikacjach naukowych i akademickich, z bogatą tradycją w promowaniu wiedzy i kultury.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie analizy cech publikacji przez system AI. Nasz algorytm dokonał samodzielnej syntezy korzyści płynących z tej książki, aby dostarczyć Ci rzetelny wgląd w jej zawartość bez udziału człowieka. Szybka informacja prosto z metadanych produktu.