Nasza czuła ziemia

“Nasza czuła ziemia” Kruegera to rzecz o wielkiej przyjaźni i ogromnym cierpieniu, o dającym otuchę braterstwie i niewyobrażalnym bestialstwie. Autor doskonale oddaje psychologię postaci, zwłaszcza dzieci oraz ciekawie przedstawia kontekst społeczno-historyczny (lata Wielkiego Kryzysu w Ameryce). Książka zawiera wiele głębokich, poruszających momentów, jednak dla mnie szczególny okazał się wątek zagłady rdzennych mieszkańców Ameryki. Lektura przypominała mi miejscami reportaż Gierak-Onoszko “27 śmierci Toby’ego Obeda” o instytucjonalnej przemocy wobec rdzennej ludności w Kanadzie, co można uznać za świadectwo rzetelności “Naszej czułej ziemi”.

Czwórka młodych przyjaciół wyrusza traktem rzeki Missisipi w świat w poszukiwaniu godności, rodzinnego ciepła, miłości, akceptacji i wolności. Każde z dzieci ma swój charakter czy wręcz swoją wyjątkową moc pozwalającą przetrwać zarówno za murami okrutnej rzeczywistości szkoły przysposobienia dla Indian, jak i w świecie poza murami, który okazuje się równie bezwzględny i nieludzki. Czytelnikowi przejętemu tematyką “Demona Copperheada” Kingsolver czy “Miedziaków” Whiteheada, z całego serca polecam “Naszą czułą ziemię” od wydawnictwa Świat Książki. Pobrzmiewają w niej echa “Przygód Hucka Finna”, historii “Davida Copperfielda” czy “Dziwnych losów Jane Eyre”. To nie tylko opowieść o czwórce sierot, które doświadczając przemocy i ohydnych wykroczeń ze strony dorosłych, postanawiają uciec pod osłoną nocy, podjąć próbę zmiany swojego losu. To przede wszystkim historia pełna i kompletna, dostarczająca wielu emocji, ale też prowadząca do refleksji i wzbudzająca głód wiedzy na temat historii bezbronnych i wykluczonych, o której wciąż niewiele się słyszy…

Anna, księgarka, Wrocław, CH Magnolia Park

„Nasza czuła ziemia” to poruszająca powieść drogi o poszukiwaniu własnego miejsca, o odkrywaniu siebie i odnajdywaniu swoich korzeni. Ta książka to historia o determinacji i odwadze, a także o sile przyjaźni, która pomaga przezwyciężyć wiele trudności.

Głównym bohaterem powieści jest kilkunastoletni Oddie O’Banion, który nieustannie pakuje się w kłopoty. Wraz z bratem Albertem mieszka na terenie szkoły dla rdzennych Amerykanów w Minnesocie. Ta instytucja pełna jest przemocy, a dzieci wykorzystywane są do ciężkiej pracy i surowo karane za nieposłuszeństwa. Pewnego dnia, wskutek nieszczęśliwych wydarzeń, bracia wraz z dwójką przyjaciół postanawiają uciec ze szkoły. Po drodze bohaterowie spotkają wielu ludzi, którzy będą mieli wobec nich różne zamiary. Muszą zdecydować, komu warto zaufać i kogo poprosić o pomoc, zwłaszcza gdy ich prześladowcy wciąż depczą im po piętach.

„Nasza czuła ziemia” od Wydawnictwa Świat Książki to historia, którą zapamiętuje się na długo. Pokazuje brutalny obraz Ameryki lat 30. i porusza trudne tematy przemocy wobec dzieci rdzennych Amerykanów. Muszę przyznać, że zachwyciła mnie ta pozycja. Świetni bohaterowie, dużo akcji i fantastyczne opisy przyrody. Klimat tej książki rzeczywiście może przypominać wspomniane na okładce „Gdzie śpiewają raki”, ale jest to całkiem inna historia. Losy Oddiego dla mnie były podobne raczej do historii Demona Copperheada, który przez swój dar do przyciągania problemów też musiał szybko dorosnąć.

Monika, księgarka, CH Vivo Krosno

Początkowo trochę wahałam się czy warto sięgnąć po tę pozycję, przyrównywanie jej do “Gdzie śpiewają raki” również nie pomogło, bo jakoś nie jestem fanką tej powieści. Dla tego chyba tym bardziej cieszę się, że jednak się zdecydowałam!



“Nasza czuła ziemia” jak każda powieść drogi opowiada o dwojakiej wędrówce, nie tylko tej związanej z przemierzaniem kilometrów, ale też opisuje wewnętrzną podróż bohatera. To ta właśnie podróż, w którą zabiera swoich czytelników Krueger, jest o wiele bardziej dramatyczna, ponieważ odbywamy ją wraz z dziećmi zmierzającymi do lepszego życia, z dziećmi, które powinny doświadczać jedynie ciepła i miłości a nie smutku i samotności.



William Kent Krueger pisząc “Naszą czułą ziemię” podjął swoistą próbę rozliczenia się z amerykańską przeszłością. Opatrując powstałe na przestrzeni wieków rany, stara się ukoić czytelników i zapewnić ich, że wszystko zmierza ku szczęśliwemu zakończeniu. Ale nim jednak do tego zakończenia dotrzemy, przeżyjemy wraz z czworgiem wagabundów niezapomnianą przygodę.



Dodatkowym walorem powieści, o którym nie mogłabym nie wspomnieć, jest jej niezwykła obrazowość, którą polski czytelnik zawdzięcza świetnemu przekładowi Bohdana Maliborskiego. Zachęcam więc każdego wahającego się do sięgnięcia po tę wyjątkową, łapiącą za serce powieść!



Marta, księgarka, Bielsko-Biała Sfera

Do sięgnięcia po „Naszą czułą ziemię” Williama Kenta Krugera zachęciła mnie piękna okładka – rzadko kieruję się tym przy wyborze lektury. Dodatkowo przekonał mnie też opis książki.

„Nasza czuła ziemia” Williama Kenta Krugera to zdecydowanie powieść drogi – ze wspaniałymi widokami i wstrząsająca historią na pierwszym planie. „Nasza czuła ziemia” Krugera bardzo przypomina mi książkę Delii Owens „Gdzie śpiewają raki” (znajdziecie ją na naszej stronie internetowej m.in. w pięknym wydaniu z barwionymi brzegami).

„Nasza czuła ziemia” Krugera dzieje się w 1932 roku w Minnesocie. Głównym bohaterem jest Odie O’Banion – sierota umieszczona w ośrodku dla dzieci, które zostały oddzielone od rodziców. Odie to chłopiec, który sprawia problemy wychowawcze, władze ośrodka kompletnie sobie z nim nie radzą. Pewnego dnia dochodzi do tragedii, w wyniku której Odie wraz z trójką innych dzieci, uciekają z ośrodka.

Narratorem powieści jest Oddie, narracja prowadzona jest w pierwszej osobie. „Nasza czuła ziemia” podzielona jest na kilka części – w każdej z nich bohaterowie spotykają inną barwną postać, która na jakiś czas staje się częścią ich podróży w poszukiwaniu nowego domu. Zakończenie jest zaskakujące. Dodatkowym plusem jest tło historyczne – straszliwa bieda i kryzys na początku XX wieku. Książka jest momentami bardzo wzruszająca. To historia dla każdego, inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. To powieść, o której długo się nie zapomina.

Iza, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady

Dobra powieść, która zostaje w myślach na dłużej. Dwoją się pytania: co by było, gdyby? Nie wiem, czy to może jakieś przekleństwo literatury współczesnej, że jak ktoś pisze dobrą powieść z dobrym rozwojem, podróżą, przemianą, to z reguły umiejscawia ją w przeszłości? Teraz podobnie: dojrzewanie bohaterów do bycia dorosłym, wolnym, świadomym człowiekiem w trudnym i surowym świecie Ameryki lat 30. wyszło Williamowi Kentowi Kruegerowi mistrzowsko.

Odie jest żywy, jest bohaterem ze skóry i mięsa. Brnie przez breję życia z determinacją i wytrwałością przedwcześnie dojrzałego człowieka. Ma swój charakterek, dzięki któremu nie złamało go zło. „Wracamy po harmonijkę. Nie wyjadę bez harmonijki.” - poznajemy młodego buntownika, chłopaka o bujnej wyobraźni i ciętym języku.

„Nasza czuła ziemia” jest tą zostającą w sercu powieścią, o której długo się rozmyśla jeszcze po skończeniu. Wydawnictwo Świat Książki porównuje ją do „Gdzie śpiewają raki”, ale sądzę, że to trochę za daleko. Powieść Williama Kenta Kruegera jest bardziej „męska”, więcej w niej akcji, podróży, trudnych decyzji. Jest jak „Buszujący w zbożu”, ale lepsza, trudniejsza, dojrzalsza w wymowie. Więcej tam trudnych, amerykańskich tematów dotyczących biedy, śmierci, rdzenności, wiary, charakterystycznej dla dzikiego kontynentu. Zdecydowanie jedna z lepszych historii o młodych bohaterach, jaka ukazała się ostatnio na rynku. Zdecydowanie trzeba przeczytać.



Weronika, księgarka, Gliwice