Pamiętniki

łacina... wszędzie łacina

Recenzja księgarza Świat Książki

Podobało się „1670” Netflixa? To „Pamiętniki” Paska się nie spodobają… Tekst napisany jest archaicznym, siermiężnym językiem, w zasadzie dwoma językami, bo mieszają się tam staropolszczyzna z łaciną. Wydawnictwo Bellona prezentuje oryginalną treść „Pamiętników” z przypisami i komentarzami od razu pod tekstem, więc wszystko jest jasne, ale trzeba się nastawić na bieganie wzrokiem góra-dół, by cokolwiek zrozumieć. To jak współczesna korporacyjna polszczyzna z angielskimi wtrąceniami i zapożyczeniami everywhere. Szkoda, że przypisy dotyczą głównie łaciny, brakowało mi komentarza dotyczącego martwych polskich słów, nieużywanej już pisowni i odmiany, które generalnie gdzieś tam w przypisach były, ale miałam wrażenie, że wybiórczo. Książka jest skierowana dla koneserów historii i studentów. Mimo, że jest źródłem historycznym i cennym zabytkiem języka polskiego, to warstwa językowa może być barierą dla kogoś nieobeznanego chociażby ze staropolską składnią. Nie spodoba się współczesnemu czytelnikowi, wychowanemu na Sienkiewiczu, bo „Potop” to przy ‘Pamiętnikach” językowe przedszkole. Mimo tego polecam przynajmniej spróbować, bo nowe wydanie z Bellony może być wyzwaniem i niecodzienną przygodą dla kogoś zainteresowanego XVII wiekiem, oraz ogólnie historią. Warto chociażby spróbować przeczytać, książka jest w dobrej cenie, w ładnym, poręcznym wydaniu. Faktycznie Jan Chryzostom Pasek jest postacią barwną i jego spostrzeżenia, dywagacje i rozmyślania budzą pozytywne wrażenia czytelnicze. Jego ukierunkowane i wąskie spojrzenie na świat pokazuje, jak wychowywani byli siedemnastowieczni szlachcice. Weronika, księgarka, Gliwice Arena