Zakątek nadziei

Zakątek nadziei

Westa

Kiedy weźmiesz do ręki tę książkę, musisz wiedzieć, że nie jest to lekka i banalna historia. Ten elegancki domek na okładce, wśród zieleni może oznaczać nadzieję na coś nowego, ale może też w swoich ścianach skrywać historię, która nie powinna ujrzeć światła dziennego. Przemoc fizyczna, psychiczna czy ekonomiczna potrafi zniszczyć w człowieku najbardziej delikatną tkankę. Doprowadza psychikę do takiego stanu, że patrząc na małe, sprytne mróweczki myślisz, że to one mają lepszy żywot, niż człowiek gnębiony. Liwia mimo młodego wieku już to wszystko doświadcza. Rany na ciele nie bolą tak, jak rany psychiczne, które zakotwiczą się w jej umyśle na długi czas. Jak to zranione zwierzę, wyje i piszczy, w skrytości błagając, aby to wszystko już się skończyło. Wierzy, że jest w stanie jeszcze ochronić, to co w niej kiełkuje, co da w przyszłości radość i pocieszenie. Niestety wraz z ostatnim ciosem, ta iskierka gaśnie. Liwia nie widzi dla siebie przyszłości. Jednak pomocna ręka koleżanki z pracy, która okazuje się aniołem w ludzkiej skórze, pokaże jej, że jest w stanie wygrać z demonami przeszłości. Wysyła ją nad morze, do uroczego „Zakątka weteranów”, który prowadzi jej brat Daniel, były policjant. Tam w otoczeniu lasów, śpiewu ptaków i czujnego oka Daniela, Liwia próbuje zapomnieć o tym, co było. Mała mieszanka testosteronu rozbawia i rozwiewa ciemne chmury, dając Liwii lekki powiew wiatru. Kiedy zaczyna odczuwać ukojenie, niestety burza zmienia kierunek i nadchodzi nad uroczy zakątek. Wraz z nią pojawi się kobieca postać, która nie ma pokojowych zamiarów. Ta książka porusza bardzo ważny temat szkodliwego działania jednego człowieka, na drugiego. Każda przemoc, każde złe słowo zostawiają blizny, które czasami goją się latami. Jednak autorka pokazała, że mimo wszystko ludzka psychika jest silna, potrafi walczyć o swoje, jest uwrażliwiona i otwarta na pomoc. Liwia mimo wstydu otwiera się na drugiego człowieka, chce żyć i patrzeć na swoją przyszłość z nadzieją. Ma wokół, siebie przychylnych ludzi, którzy wyciągają pomocna dłoń, a nawet dają jej klucz, aby mogła otworzyć czyjeś zamknięte serce. To też przesłanie dla nas, aby być czujnym obserwatorem, czy gdzieś obok, za ścianą, a może w bliskim otoczeniu, jakieś pełne lęku oczy, nie potrzebują naszego wsparcia.