Kim jest Piotr C.? Odpowiedź nie jest oczywista
Jak wygląda Piotr C. i jakie jest jego prawdziwe nazwisko? To jeden z najbardziej tajemniczych polskich autorów. Wiemy o nim bardzo niewiele. Rocznik 1976, adwokat, mieszkaniec jednej z bogatszych dzielnic Warszawy. Ogromną popularność przyniósł mu prowadzony od lat blog „Pokolenie Ikea” oraz facebookowy fanpage o tym samym tytule.
Piotr C. jest również twórcą kilku bestsellerowych książek opowiadających o życiu współczesnych 20-, 30- i 40-latków. Ironiczne poczucie humoru, błyskotliwe spostrzeżenia oraz brutalna szczerość, za pomocą której kreśli obraz współczesnych kobiet i mężczyzn – to bez wątpienia znaki charakterystyczne zarówno jego internetowej, jak i książkowej twórczości.
Filtruj
Piotr C.
Produkty: 10
Piotr C. – książki. Kolejność chronologiczna
„Pokolenie Ikea” (2012)
Przewrotna opowieść o współczesnych młodych dorosłych, którzy wkraczają w świat z dużymi nadziejami i jeszcze większymi obawami. Jak wyglądają życie i związki milenialsów? O czym marzą, patrząc z tęsknotą przez okna szklanych wieżowców? Dlaczego tak wiele z ich relacji kończy się już następnego dnia? To tylko kilka pytań, na jakie stara się odpowiedzieć Piotr C.
„Pokolenie Ikea. Kobiety” (2013)
Obrazoburcza i najeżona jeszcze większą ilością czarnego humoru kontynuacja „Pokolenia Ikei”. Tym razem Piotr C. bierze na warsztat relacje damsko-męskie, pokazując, jak różne maski możemy nakładać na siebie zależnie od konkretnej sytuacji.
„Brud” (2016)
„To książka o samotności.
O czymś, co może jest miłością.
I o strachu przed śmiercią.”
Tak pisał o swojej wówczas najnowszej książce Piotr C. „Brud” to historia opowiedziana z perspektywy Relu – warszawskiego i nieco zmęczonego już życiem adwokata oraz mieszkańca dzielnicy Wilanów. Po skończonej pracy często wybiera się do warszawskich barów, gdzie ma okazję słuchać zwierzeń przypadkowych osób. Zdrady, kłopoty z prawem, uzależnienie od środków odurzających i pornografii, dojmujące poczucie samotności… Brud, jaki w sobie chowamy, bywa znacznie trudniejszy do ukrycia, niż początkowo mogło się nam wydawać.
„#to o nas” (2018)
Gorzka opowieść o szukaniu miłości w czasach Tindera. Ona i On mają 30 lat. Oboje mieszkają na tym samym osiedlu. Pewnego dnia ich drogi niespodziewanie się krzyżują. Czy i jak zakończy się ich historia?
„Gwiazdor” (2020)
Świat blichtru i pieniędzy, o którym marzysz, ale którego wcale nie chcesz poznać. Benek ma 40 lat, a jego życie jest skończoną porażką. Pewnego dnia na swojej wycieraczce znajduje dużą sumę pieniędzy. Zadanie, jakie zleca mu Rygiel – uzależniony od sterydów raper – w krótkim czasie sprowadzi na niego morze kłopotów. Wcześniej jednak będzie miał okazję wejść do świata warszawskich celebrytów, drogich klubów i luksusowych dziewczyn na wynajem. Nic nie będzie jednak takie samo, jak początkowo mu się wydawało.
„Solista” (2021)
Wini to znany adwokat, który z pozoru ma wszystko – pieniądze, uznanie i piękną żonę. Posiada też patologiczną skłonność do zdrady, która pewnego dnia sprowadza na niego wielkie kłopoty. Filtr z jedną z przypadkowo poznanych dziewczyn w klubie już na zawsze zmieni jego życie. Czy jednak na pewno stanie się to w sposób, jakiego oczekiwał? Odpowiedź z pewnością Cię zaskoczy.
„Roman(s)” (2022)
Pracoholik, cynik, zagorzały singiel – taki jest Roman, wysoko postawiony manager w jednej z warszawskich korporacji. Kiedy liczba niewykorzystanych dni urlopowych zaczyna przekraczać granice zdrowego rozsądku, dział HR-u wysyła go na przymusowy urlop. Wbrew wcześniejszym planom nie trafia jednak na słoneczną Jamajkę, a… zabitą dechami i skutą lodem wieś gdzieś na Pomorzu. Czy dziewczyna, którą tam spotka, okaże się miłością na całe życie? Czy może jednak krótką, choć emocjonującą przygodą, z bardzo smutnym (jak zawsze) finałem?
Piotr C. – cytaty
- „Cisza to najgroźniejszy krzyk kobiety.”
- „Przyjaźń wymaga dużej ilości taniego alkoholu, długich rozmów do świtu, długich podróży zapchanym pociągiem, a czasem i trzymania za włosy , gdy ktoś rzyga do kibla, choć to ostatnie to raczej w przypadku kobiet.”
- „Zaczynamy jako nieznajomi. Tak samo kończymy.”
- „W dzisiejszych czasach bycie dżentelmenem jest traktowane jako oznaka słabości.”
- „Kobiety od mężczyzn przystojnych wolą zdecydowanych.”


















