Bride

Z początku byłam dosyć niechętnie nastawiona do “Bride”, ponieważ nie

sądziłam, żeby książka napisana przez Ali Hazelwood (autorkę

przyjemnych romansów z wątkiem naukowym) była dobrą powieścią z

elementami nadnaturalnymi. Jednak gdy sięgnęłam po “Bride” nie

zawiodłam się. Pomimo delikatnej zmiany jakiej podjęła się Hazelwood,

“Bride” jest bardzo ciekawym romansem, a sam wątek nadnaturalnych

kochanków jest napisany ze smakiem.

“Bride” opowiada historię Lowe - wilkołaka oraz Misery - wampirzycy,

którzy, aby zapewnić pokój na świecie, muszą wziąć ślub. Jest tylko

jeden problem - to aranżowany ślub. Ze względu na to, że Lowe jest

Alfą, Misery po ślubie musi zamieszkać z nim... Ojjj będzie się działo...

“Bride” to dosyć ciekawie napisana powieść, z wątkiem dwóch

zwaśnionych gatunków, które starają się na każdym kroku udowodnić

drugiemu swoją wyższość. Jako miłośniczka wcześniejszych tytułów

autorki, takich jak: "The Love Hypothesis" czy "Love on the Brain",

bardzo mi się spodobało "Bride". Jest napisane lekkim piórem, przez co

czyta się praktycznie sama.

Uważam, że “Bride” przypadnie do gustu każdemu miłośnikowi serii

Zmierzch od Stephenie Meyer

(https://www.swiatksiazki.pl/autor/stephenie-meyer), oraz serii Malaroy

od A.M. Juna (https://www.swiatksiazki.pl/autor/a-m-juna).

Kalina, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady

Uwielbiam książki tej autorki "the love hypothesis", "love on the Brain" czy "love theoretically" , więc jak tylko zobaczyłam że wyszła jej nowa książka od razu ją kupiłam...i tu można by skończyć bo choć książkę czytało się bardzo przyjemnie to fabuła ani trochę nie była wciągająca. Gdzieś ciągle mi czegoś brakowało, bohaterowie byli dosyć nudni a zakończenie rozczarowujące.

Ale to może kwestia tego że autorka przyzwyczaiła czytelników do romansów naukowych gdzie naprawdę nie ma sobie równych

Mamy jesień, zbliża się Halloween, więc naturalnie łapię nastrój na „spooky” lekturę. I w tym momencie, cała na biało, wkracza Ali Hazelwood, oferując może nie horror, ale romans w świecie wampirów, wilkołaków i trochę ludzi. Czy jako fanka Ali mogę zignorować jej książkę? Oczywiście, że nie.



Iii... tyle. Bo jak zwykle pysznie bawię się przy jej powieściach, tak przy „Bride” nie bardzo. Co u tej autorki zawsze się sprawdzało? Humor, rozbudowane życie bohaterów i chemia między nimi. I zawsze na to liczę – postaci z jej książek oprócz oczywistego skłaniania się ku sobie, mają konkretną pracę, prowadzą ciekawe projekty, mają jakąś pasję. To wszystko można było przełożyć na świat wilkołaczo-wampirzy, ale autorka chyba zapomniała, że w naszej rzeczywistości te stwory nie istnieją, więc świat przedstawiony należałoby szerzej objaśnić. Tymczasem on się kupy nie trzyma. W trakcie lektury pojawiały mi się w głowie kolejne pytania o logikę, typu: wampiry nie biorą ślubów, ale Misery (wampirzyca) bierze polityczny ślub z Lowem (wilkołakiem) i ma zamieszkać na jego terytorium, podczas gdy wilkołaczyca idąca do wampirów jako gwarantka pokoju ślubu brać nie musiała. Dlaczego? Po roku układ przestaje być ważny – nie szkoda tej ślubnej fatygi? Albo to: Misery śpi w szafie, żeby w czasie snu nie zabiło jej słońce – w tym świecie wymyślono szyby ochronne dla krwiopijców, ale nikt nie wymyślił rolet? A już bohater, który jest architektem, ale komputer stanowi dla niego czarną magię, wręcz mnie osłabił.

Itp. itd. Wydaje mi się, że Hazelwood ujawnia tajemnice swego uniwersum tylko do momentu, w którym sprawa dotyczy Misery i Lowe’a, na resztę machnęła ręką i bez zastanowienia pisała co jej przyszło do głowy.



Humor jest, choć już nie taki rześki, pomysł widać, bohaterowie się przekomarzają... ale całość nie gra. Są w „Bride” ciekawe rzeczy, które po rozbudowaniu poprawiłyby tę powieść, lecz nie jest to najlepsza książka Hazelwood.





Agnieszka, księgarka, Wrocław Pasaż Grunwaldzki