Cichym ścigałam go lotem

Kolejne wznowienie Joe Alexa to okazja do świetnej zabawy! Kryminały Macieja Słomczyńskiego zachwycają niebanalnym humorem i olśniewają błyskotliwością. Autor to niezrównany erudyta, a zarazem człowiek z poczuciem humoru i dystansem do samego siebie, co doskonale widać w jego książkach, zwłaszcza w “Cichym ścigałam go lotem”, kiedy główna postać – autor powieści kryminalnych – marzy o napisaniu wreszcie poważnej literatury.

“Cichym ścigałam go lotem” to zagadka zamkniętego pokoju, zapewniająca przyjemny wysiłek intelektualny; lektura na jeden wieczór, ale taka, która kołacze w myślach jeszcze długo po przeczytaniu! Czytelnik wiernie towarzyszy Joe Alexowi, pisarzowi i detektywowi, który dzięki spostrzegawczości i dedukcji dochodzi do prawdy w gmatwaninie poszlak i zmylonych tropów.

Kryminał nie tylko budową i stylem nawiązuje do dzieł klasycznych takich jak utwory Agathy Christie czy Arthura C. Doyle’a, ale także w fabule Słomczyński wykorzystuje literackie odniesienia oraz cytaty z literatury wysokiej. W tym przypadku autor nawiązuje do greckiej tragedii Ajschylosa, zwracając uwagę czytelnika z jednej strony na potężny potencjał kryminalny antycznej tragedii, upatrując być może w niej prehistorycznych początków gatunku, z drugiej zaś ukazuje archetypy antyku jako wciąż aktualne w świecie współczesnym.

Właśnie ta wielowarstwowość sprawia, że powieści Joe Alexa można czytać bez końca. Intryga skrywa w sobie opowieść o ludzkich namiętnościach, ambicjach i sekretach, które potrafią przetrwać lata. Słomczyński bawi się konwencją i zaprasza czytelnika do intelektualnej gry, w której każdy detal ma znaczenie, a “Cichym ścigałam go lotem” nadzwyczajnie urzeka klimatem i literacką finezją, coraz rzadziej spotykaną we współczesnych powieściach.



Anna, księgarka, Wrocław, CH Magnolia Park

„Cichym ścigałam go lotem” Joe Alexa to kryminał, który udowadnia, że dobra intryga nie potrzebuje pościgów ani brutalnych scen, by trzymać czytelnika w napięciu.

Fabuła rozpoczyna się od tajemniczej śmierci Sir Gordona Bedforda – wybitnego ekonomisty i entomologa. Wszystko wskazuje na samobójstwo: przy ciele znaleziono list pożegnalny, w którym mężczyzna przyznaje się do finansowych oszustw. Jednak pojawienie się drugiego listu burzy tę pozorną jasność sytuacji. Śledztwo prowadzi detektyw Joe Alex, który dzięki logicznemu myśleniu i niezwykłej spostrzegawczości stopniowo odkrywa prawdę ukrytą w skomplikowanej sieci rodzinnych relacji, namiętności i tajemnic. Maciej Słomczyński mistrzowsko buduje napięcie, podsuwając czytelnikowi tropy i jednocześnie skutecznie je myląc. Powieść wyróżnia się eleganckim stylem i kameralną atmosferą. „Cichym ścigałam go lotem” to propozycja dla miłośników klasycznych kryminałów, którzy cenią inteligentną fabułę, logiczne dochodzenie i zakończenie zmuszające do refleksji. To dowód na to, że cisza potrafi być bardziej niepokojąca niż hałas. Wybrałam “Cichym ścigałam go lotem” przez swoją gabarytowość. Jest to świetna pozycja na podróż, nie tylko ze względu na bardzo ciekawą fabułę.

Zachęcam do zapoznania się z twórczością Macieja Słomczyńskiego. Jego powieści trzymają w napięciu, a zakończenia nie są takie oczywiste.

Kalina, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady

Osiem kryminałów napisanych przez Macieja Słomczyńskiego znam od wielu lat. Nie przeszkadza mi to wracać do nich od czasu do czasu. Po kilku latach nie pamiętam „kto zabił”.

Świetnie skonstrułowane, dające możliwość aktywnego myślenia w trakcie czytania i zawsze (!) zaskakujące rozwiązaniem.

To na temat akcji.

Natomiast styl pisania Macieja Słomczyńskiego pozostawia daleko w tyle wielu znanych pisarzy tego gatunku. Lekkość pióra, logika akcji i dialogów, rewelacyjna atmosfera od pierwszej do ostatniej strony to atuty tego autora.

W tych ośmiu książkach to Joe Alex.

Ale jest jeszcze kilka książek tego gatunku osadzonych w polskich realiach.

Również je polecam.

Pozdrawiam miłośników twórczości Macieja Słomczyńskiego.

„Cichym ścigałam go lotem” to kolejna książka Joe Alexa, czyli Macieja Słomczyńskiego, wydana przez Bukowy Las, która jest krótkim lecz całkiem dobrze skonstruowanym kryminałem detektywistycznym. Ciekawa historia morderstwa ekonomisty i entomologa przysporzy bohaterom sporo problemów. Pozostaje tylko odpowiednio odszyfrować wskazówki.

Ponownie zostajemy wciągnięci wraz z głównym bohaterem Joe Alexem w śledztwo. Tym razem w podmiejskiej willi pod Londynem. Sielankowa atmosfera jest tylko tłem dla kolejnych etapów mozolnego poszukiwania i zbierania poszlak. W tej książce historia mimo intrygującego, początkowego zarysowania nie wciągnęła mnie aż tak bardzo jak poprzednie powieści autora. Może dlatego, że główny bohater szybko dochodzi do sedna, a jeśli dobrze podąża się za poszlakami – podczas lektury – to można wywnioskować głównego podejrzanego. Mimo tego „Cichym ścigałam go lotem” to dobry i lekki klasyczny kryminał. Cała akcja rozgrywa się w zaledwie kilku pomieszczeniach przy ograniczonej liczbie podejrzanych. Autor potrafi dobrze kreować postaci z własnymi celami życiowymi, motywami i pobudkami. Jego kreatywność w wymyślaniu coraz to nowych historii jest godna pochwały.

Książka ta to całkiem zgrabny detektywistyczny kryminał w stylu dzieł Christie czy Conan Doyle’a. Polecam wszystkim fanom klasyki kryminalnej całą serię tego autora. Pomimo małego minusa, zakończenie wyjaśniające całą historię jak zwykle jest w punkt. Układa nam wszystkie poszlaki w odpowiedniej kolejność.



Mateusz, księgarz, Poznań King Cross

Seria Wydawnictwa Bukowy Las z elokwentnym detektywem amatorem - Joe Alexem przypadnie do gustu nie tylko wielbicielom kryminałów Agathy Christie.

Joe Alex, o brzasku wyrwany ze snu niespodziewanym telefonem, zostaje poproszony przez swojego przyjaciela inspektora Parkera ze Scotland Yardu o pomoc w rozwikłaniu zgonu znanego finansisty i entomologa. Śmierć sir Gordona Bedforda początkowo uznano za akt samobójstwa. Jednakoż jeden, wcale nie drobny szczegół w postaci drugiego listu pożegnalnego o odmiennej treści, niż pierwszy, stawia wszystko pod znakiem zapytania. Czy rzeczywiście szanowany obywatel i zasłużony badacz targnął się na soje życie, czy też ktoś z najbliższego otoczenia, dopomógł sir Bedfordwi przenieść się na tamten świat? "Nie wszystko złoto, co się świeci", również w tej rodzinie nie działo się najlepiej: sekrety, wzajemne animozje, intrygi. Wydaje się, że każda z pięciu osób znajdujących się w domu w chwili śmierci "łowcy ciem" miała motyw i mogła pragnąć jego śmierci.

"Cichym ścigałam go lotem" to druga po "Jesteś tylko diabłem" książka z Joe Alexem, którą przeczytałam praktycznie jedną po drugiej. Obie, to wciągające i ciekawe kryminały, gdzie treść nie opiera się na dynamicznej akcji, lecz na dedukcji i powolnemu zbliżaniu się do odpowiedzi: kto zabił? Odnoszę wrażenie, że autor wplótł obie historie w jeden schemat i mniemam, iż pozostałe książki czyta się podobnie, co nie umniejsza treści, lecz po pewnym czasie może znużyć.



Magda, księgarka, Inowrocław Galeria Solna