Czas rezurekcji

Gdy pogoda za oknem pochmurna, to jest to czas na thriller bądź kryminał. Dlatego też tegoroczną jesień rozpoczęłam z przytupem, a mianowicie mrocznym tytułem „Czas Rezurekcji”.



Książka, która zajęła mi dosłownie jeden wieczór, na co złożyły się nie dość, że krótkie rozdziały, to przede wszystkim akcja trzymająca w napięciu aż do ostatniej strony! Czornyj genialnie wprowadza czytelnika w swój świat – w tym przypadku w owiany śniegiem na totalnym końcu świata zakon, w którym ma się wrażenie, jakby czas stanął w miejscu. Co najbardziej mi się spodobało to bardzo prosta fabuła tej powieści, ale na swój sposób niesamowicie oryginalna. Przeplatają się w niej dwie linie czasowe teraźniejszości i przeszłości, by na końcu wszystko złożyło się w jedną całość. Uwielbiam, kiedy w książce pojawia się właśnie ten zabieg! Dodatkowo główny wątek krwawej zbrodni, której wyjaśnienie może wymagać obecności księdza egzorcysty… Jeśli jesteście fanami filmu „Zakonnica”, to myślę, że jest to książka wręcz dla was idealna!



Jak to zwykle bywa w książkach Maxa Czornyja, rozwiązanie sprawy jest ciężkie do przewidzenia, dlatego też końcówka niezwykle mnie zaskoczyła, oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu! Polecam również fanom książki „Konklawe”!



Julka, księgarka, Bielsko-Biała, Sfera

Doceniam, że Czornyj podszedł do tematyki klasztornej z wyczuciem i szacunkiem, jednocześnie nie rezygnując z intensywności thrillera. „Czas rezurekcji” to książka, która może zainteresować również osoby zafascynowane religią, duchowością i historią zakonów. Widać, że autor zrobił research – realia są przekonujące, a postacie wiarygodne. Brat Hektor to człowiek rozumny i wierzący, co nie zawsze idzie w parze. Książka balansuje na granicy między racjonalnością a nadprzyrodzonością i właśnie to czyni ją wyjątkową. Lubię, gdy literatura rozrywkowa niesie też głębszy przekaz.

Ta książka wciąga nie tylko z powodu fabuły, ale też ze względu na psychologiczną głębię. Klasztor to nie tylko miejsce akcji – to przestrzeń traumy, wyparcia i duchowych zmagań. Brat Hektor mierzy się z własnym cieniem, a jego walka z „zewnętrznym złem” to moim zdaniem metafora walki wewnętrznej. Bardzo poruszyła mnie relacja między nim a pozostałymi zakonnikami – pełna napięcia, niedopowiedzeń i skrywanych emocji. Czornyj potrafi pisać o lęku w sposób subtelny, ale jednocześnie bardzo intensywny. Thriller, który wywołuje dreszcze – nie tylko z powodu zbrodni.

„Czas rezurekcji” wciąga lepiej niż TikTok! Serio. Zaczęłam czytać i nagle... 4 godziny później – skończone. Nie znałam wcześniejszego tomu, ale to nie problem – wszystko zrozumiałam. Klimat był taki mroczny, że miałam ciarki nawet w środku dnia. Klasztor, mnisi, tajemnice – wszystko, co lubię. Brat Hektor jest jak połączenie Sherlocka i egzorcysty, totalnie cool postać. W ogóle fabuła mega ciekawa i pełna zwrotów. No i zakończenie! O-M-G! Chce się krzyczeć: CZEMU JUŻ KONIEC?! Panie Max, proszę pisać szybciej!

Ta książka to jak dobry sezon thrillera na Netflixie! Totalnie mnie wciągnęła. Co rozdział coś się dzieje, a atmosfera gęstnieje z każdym rozdziałem. Mnisi są jak z horroru, klasztor jak z gry, a Brat Hektor to taki detektyw z klasą, tylko w habicie. Bardzo podobało mi się, że mimo religijnego tła, książka nie była "ciężka". Dużo się dzieje, wszystko logicznie się łączy, a zakończenie wbija w fotel. Nawet nie wiedziałam, że to drugi tom – kompletnie nie przeszkadzało. Czuję, że to dopiero początek mojej przygody z Czornyjem!