Doktor Jekyll i pan Hyde

Robert Louis Stevenson, autor Doktora Jekylla i pana Hyde’a, jest powszechnie znanym przedstawicielem neoromantyzmu, czyli nurtu, który popiera przede wszystkim zainteresowanie sferą duchową oraz mistycyzm. W swoich powieściach Stevenson często rozważa dwoistość ludzkiej natury, a Historia Doktora Jekylla i pana Hyde’a nasuwa nad wyraz istotne pytanie — czy powinniśmy przeciwstawić się wewnętrznemu złu, czy pozwolić mu współistnieć obok nas?



W owej noweli, czytelnicy zostają zapoznani z historią Henry’ego Jekylla, który przeprowadza pewne doświadczenia chemiczne, mające na celu udowodnienie myśli lekarza — iż każdy człowiek składa się z dwóch sprzecznych charakterów. Pod osłoną nocy nie tylko tropimy tajemniczego pana Hyde’a, lecz również czujemy narastający niepokój wywołany niewiedzą przed nieznanym rozwiązaniem tajemnicy, czyli związku pomiędzy dwiema tytułowymi postaciami. Pomimo prostego i zwięzłego stylu autora, rozstrzygające strony historii wywołały u mnie dreszcz przerażenia i podekscytowania, pośpieszając myśli do szaleńczego galopu, celem rozważenia wszystkich sugestii oraz poglądów Stevensona, które niezaprzeczalnie uważam za fascynujące.



Na koniec chciałabym dodać, że niecodzienne ilustracje do przepięknego wydania Doktora Jekylla i pana Hyde’a wykonał Adão Iturrusgarai. Jeszcze nigdy nie widziałam tak upiornie intrygujących grafik, które swoim klimatem całkowicie oddają bizarność historii. W urzekającym mroku Doktora Jekylla i pana Hyde’a można się utopić.



Instagram: @illectum

W każdym z nas tkwi dobro i zło. Równoważą się, więc tylko od nas zależy, co wygra. Dodatkowo Zło trudno zdefiniować, ponieważ każdy z nas ma inny system wartości, więc granice między dobrem a złem są bardzo płynne.

Główny bohater powieści Stevensona – Doktor Jekyll – jest dobrym człowiekiem. Przestrzega prawa, nie krzywdzi innych, pomaga bliźnim w nieszczęściu. Jednak pewnego dnia coś się w nim zmienia – zaczyna stronić od bliskich, a cały swój majątek zapisuje Panu Hyde’owi, który jest bardzo podejrzanym osobnikiem – łamie wszystkie możliwe zasady moralne i jest potępiany przez społeczeństwo. Wzbudza w innych odrazę, a jego postępowanie – oburzenie.

„Doktor Jekyll i pan Hyde” Stevensona to powieść grozy. Jednak mnie brakowało tego napięcia, niepewności czy nawet strachu, które powinny towarzyszyć takim książkom. Nawet ta walka dobra ze złem była dla mnie nie tak opisana.

Mam bardzo mieszane uczucia co do „Doktora Jekylla i pana Hyde”. To jedna z książek, które zawsze chciałam przeczytać. Oczekiwałam po niej naprawdę dużo. Może za dużo – przez co bardzo się rozczarowałam. Napisana jest archaicznym językiem, ale mimo to czyta się ją dobrze. Mnie jednak nie porwała. Wy – oceńcie sami.

Jako ciekawostkę dorzucę, że „Doktor Jekyll i pan Hyde” doczekała się kilkunastu ekranizacji czy sztuk teatralnych. Robert Louis Stevenson jest autorem słynnej „Wyspy skarbów” (która też doczekała się licznych ekranizacji.

Iza, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady