Dwa fiaty (e-book)

Niech się stanie

Recenzja Księgarza Świat Książki

Są tragedie, o których nie mówi się głośno. Tragedie, które przeżywane są na szpitalnej sali, a potem w domowym zaciszu. Tę ciszę przerywa Justyna Bargielska w tomiku poetyckim „Dwa fiaty”. Nie jest to jednak tak dobitny poronieniowy coming out, jak książka „Obsoletki”. Utwory są różnorodne w nastroju i tematyce. Niektóre z nich opierają się na komizmie (a nawet - czarnym humorze), a inne poruszają wielopoziomowy temat straty. Śmierć często nie zostaje przedstawiona bezpośrednio, tylko ze śladów, niedopowiedzeń, urwanych zdań. Zdarzają się także obrazy martwych myszy, gołębi czy innych zwierząt. Najważniejszy w książce jest ostatni wiersz, „Córce”. Jest o wiele prostszy od pozostałych w tomiku, bardziej bezpośredni. Porusza temat kreowania fałszywych wspomnień, wiary w to, co się chce. Bez znajomości kontekstu będzie mieć kompletnie inny wydźwięk niż po zapoznaniu się z biografią autorki. Okazuje się być krzykiem zrozpaczonej kobiety, której dziecko umarło, zanim miało szansę się narodzić. Bargielska porusza trudny temat za pomocą krótkich, często żartobliwych form. „Dwa fiaty” są dla niej terapią, za ich pomocą stara się przezwyciężyć swoją traumę. Mocnym głosem opowiada o tym, co przeżyła, i wypełnia lukę w polskim dyskursie literackim. Paulina, księgarka, Wrocław Korona