Dziewczynka, która widziała zbyt wiele

„Dziewczynka, która widziała zbyt wiele” to niezwykle trudna i bolesna historia, która porusza wiele ciężkich tematów. Przemoc fizyczna i psychiczna wobec dzieci to przykre i delikatne zagadnienie, ale niestety prawdziwe i coraz częściej spotykane. Tak naprawdę nie wiem jak ocenić tę książkę. Z jednej strony byłam nią pochłonięta i czytałam z zaciekawieniem, ale z drugiej nie do końca pasował mi jej schemat. Czytanie o losach Anii i Aarona wielokrotnie wzbudzało we mnie smutek. Nie wyobrażam sobie nawet gdyby coś takiego spotkało mnie lub kogoś z bliskiego otoczenia. Pomysł na fabułę był bardzo dobry, jednak sposób jego przedstawienia nie został do końca wykorzystany. Jestem teraz trochę zmieszana. Bo książka naprawdę mi się podobała, a zarazem czuję niedosyt. Myślę, że najciężej jest czytać książkę, w której zawarta jest cząstka naszej osobistej historii. Ja odnalazłam tam kawałek siebie i tym bardziej trudno było mi pojąć wszystko to, co zostało opisane przez autorkę.



Historia przedstawiona w książce opowiada o losach rodzeństwa, Anii i Aarona. Chłopak i dziewczyna są dla siebie całym światem i zrobią dla siebie wszystko, by tylko móc ochronić tę drugą osobę. Od dzieciństwa los nie był dla nich łaskawy. Brak ojca i choroba matki odbiła swoje piętno na życiu dzieci. Rodzeństwo trafia pod opiekę ciotki. Z pozoru idealne dla nich miejsce zmienia ich życie w koszmar. Ania i Aaron doświadczą okrucieństwa, o jakim ciężko nawet myśleć. Czy bratu uda się ochronić siostrę przed najgorszym?



„Dziewczynka, która widziała zbyt wiele” poruszyła moje serce na wiele sposobów. Czytanie o tym, co spotkało dwójkę tak młodych osób było bolesne i przykre. Takie rzeczy nie powinny mieć miejsca, a jednak się dzieją i to coraz częściej. Za zamkniętymi drzwiami domów mogą rozgrywać się dramaty, a my nic o tym nie wiemy i nic nie możemy zrobić, ale czy na pewno? Małgorzata Warda nie bała się nakreślić historii, która budzi kontrowersje i skłania do refleksji. I pomimo tego, że nie była to świetna książka, to nie żałuję, że mogłam ją przeczytać. Długo myślałam jak ją ocenić, ale myślę, że do końca nawet teraz nie wiem jak kreuje się w mojej ostatecznej ocenie.



Ogólnie rzecz biorąc myślę, że mogłabym polecić Wam tę powieść. Książka ma w sobie niedociągnięcia, lekki chaos i momentami ciężko się w nią wkręcić, ale porusza kwestie, o których warto czytać i rozmawiać. Czytając będziecie czuli złość i pogardę do osób, które krzywdzą i widzą w tym cośmy dobrego. A takie nie jest. I nigdy nie będzie.

"Dziewczynka, która widziała zbyt wiele" porusza niezwykle delikatny i trudny temat, jakim jest przemoc wobec dzieci. Przysiadając do lektury nie spodziewałam się, aż tak mocnej historii. Byłam w szoku, że te dzieciaki zostaną tak doświadczone przez życie. Z ciężkim sercem czytałam o ich losach. Pomysł na fabułę uważam za naprawdę dobry, niestety wykonanie nie do końca się udało. Wkradło się nieco zamętu. Brakowało mi też większego napięcia, trudno było mi się zaangażować w lekturę. Mimo tych mankamentów cieszę się, że udało mi się ją przeczytać. W dalszym ciągu okropnie mi żal tych dzieciaków...