Gwiazd naszych wina

"Gwiazd naszych wina" to jedna z tych książek młodzieżowych, które zostają z nami na długo po przeczytaniu ostatniego słowa. John Green przekazuje nam ważną lekcję o docenianiu małych rzeczy w życiu, o tym, że każda chwila ma swoje znaczenie oraz warto spędzać ją z bliskimi. Niezależnie od przeciwności losu, nie możemy stracić nadziei i trzeba działać, ciesząc się każdym dniem, który mamy.



Historia skupia się na Hazel oraz Augustusie walczących z chorobą nowotworową. Przez ich osobiste doświadczenia, autor skłania czytelnika do zastanowienia się nad własnym życiem i wartościami, którymi się kieruje. Relacja między bohaterami rozwija się w sposób naturalny i autentyczny, pomimo że są skazani na walkę z chorobą. Ich niebanalne rozmowy o życiu, śmierci i filozofii, ponownie stawiają nam pytania i prowokują do głębszych refleksji. W książce poruszane są istotne tematy, takie jak znaczenie życia, akceptacja własnych ograniczeń i umiejętność cieszenia się chwilą. John Green niezwykle dobrze balansuje na linii między tragedią a nadzieją, pozwalając nam odkryć piękno nawet w najmroczniejszych chwilach.



"Gwiazd naszych wina" to nie tylko opowieść o miłości i trudach życia, jest to również przypomnienie, że każdy ma prawo do szczęścia i znalezienia celu, który daje sens naszemu istnieniu. Green ukazuje, że czasem to właśnie miłość i przyjaźń są silniejsze niż choroba, a ich moc przewyższa wszystko.

Paulina, księgarka, Toruń Plaza

Są takie książki, które po przeczytaniu długo rozpamiętujemy. Oddziałują na nasze emocje,

skłaniają do refleksji lub szokują. „Gwiazd naszych wina” Johna Greena czytałam, będąc

nastolatką, a jednak ten tytuł utkwił mi w pamięci na dobre. Gdy więc zobaczyłam nowe wydanie

tej książki od wydawnictwa Bukowy Las, wiedziałam, że muszę przeczytać ją ponownie.

Ta pozycja z literatury młodzieżowej opowiada historię szesnastoletniej Hazel od lat zmagającej

się z nowotworem. Dziewczyna jest pogodzona ze swoim losem, to samotniczka, która nie chodzi

do szkoły, a dni spędza na czytaniu książek. Pewnego dnia jednak jej mama posyła ją na spotkanie

grupy wsparcia. Tam poznaje Augustusa i jej życie powoli zmienia swój tor.

Historia nastolatków chorujących na raka to niełatwa lektura. W wielu momentach doprowadziła

mnie do łez i mocno chwyciła za serce. Jednocześnie bohaterowie mają niesamowite poczucie

humoru i to nadaje fabule lekkości. Od samego początku im kibicowałam, śledząc ich poczynania i

budowanie relacji, jednocześnie martwiąc się postępującą chorobą.

Ta książka pokazuje smutne realia życia i zadaje nam pytanie, czy my sami dobrze pożytkujemy

własny czas. Czy żyjemy, czy jedynie trwamy. Jednocześnie zachęca nas do próbowania nowych

rzeczy i cieszenia się każdą chwilą. Bo przecież życie jest takie kruche i takie piękne zarazem.



Julia, Księgarka, Katowice, Centrum handlowe 3 Stawy

Są filmy, seriale i książki, które zwyczajnie powinno się poznać. Ta książka jest w moim przypadku jedną z takich, o których słyszałam dodatkowo od dawien dawna, ale jeszcze nie zdążyłam wygospodarować chwili w natłoku obowiązków na jej przeczytanie. Co więcej, z dnia na dzień pojawiało się tyle nowości godnych uwagi, że lektury z własnej biblioteczki odchodziły po trosze w niepamięć. Niezmiernie ucieszyłam się, gdy zobaczyłam odświeżoną wersję tego tytułu z Wydawnictwa Bukowy Las. Bez wymówek i odkładania w nieskończoność, czym prędzej się za nią zabrałam.



Chociaż to pozycja kierowana do odbiorców z grupy young adult, uważam, że jest ona dużo bardziej uniwersalna. Przekazuje wiele drogocennych wartości i w tym wszystkim jest ujmująca i niebanalna. Życie w końcu pisze rozmaite scenariusze, nie wszystko co przynosi jest zawsze piękne, lekkie i radosne. Trudne doświadczenia hartują ducha, ucząc woli walki i pozwalając przekuć w lekcje, coś co do tej pory bywało bolączką. To książka o powolnej rezygnacji z tego co bliskie sercu oraz o trudnej sztuce odnajdywania ponownego sensu. Czytelnik w takiej literaturze obyczajowej się zatraca, ale przede wszystkim staje się towarzyszem podróży, gdyż płacze i śmieje się przez łzy z jej głównymi bohaterami.



To propozycja dla osób, które cenią sobie odwagę, jednocześnie kochają życie i biorą to co jest im dane z radością, pomimo wplatającego się w życiorysy - bolesnego do przepracowania poczucia niesprawiedliwości.



Agnieszka, Księgarka, Księgarnie Świat Książki, Jaworzno, Galena

Książka Johna Greena to poruszająca wiele tematów, które często goszczą w literaturze młodzieżowej, jednak nie zawsze jest to wizyta udana. Gwiazd naszych wina to opowieść o miłości, o stracie, o poszukiwaniu sensu życia w cierpieniu. Historia Hazel i Augustusa wzrusza od początku autentycznością oraz głębią oferowanych emocji.



Dobrym podejściem autora było skonstruowanie tej książki pomijając patos, którym nacechowane są pozycje o tak trudnych tematach jak choroba i nieubłagane widmo śmierci. Pojawiające się na kartach książki postaci są autentyczne dzięki temu, a dodatkowo także pełne życia, co stawia je w kontrze do losu, którego oczekują. Przy okazji Green potrafi dobrze sklecić wiele dialogów, rzucić kilka śmiesznych żartów oraz dodać lekkości historii mimo jej ciężaru gatunkowego. Może i fabuła jest nieco zbyt przewidywalna, ale to problem wielu innych książek z "młodzieżowego" gatunku, więc też nie jestem aż tak bardzo tym zaskoczony. Inną drobną niedoskonałością jest kilka idealizacji czy nadmiernej romantyzacji, ale ponownie – w ramach gatunku jest to raczej norma.



I chociaż książka skierowana jest głównie do młodzieży, jej dojrzałość sprawia, że także niejeden młodszy bądź starszy dorosły znajdzie w tym tytule kilka ciekawych słów, kilka refleksji, które poruszą jego uczucia oraz przybliży los tych dzieci, których wyrok choroby zrzuca firmament niebios na głowy, a także zostanie z czytelnikiem na dłużej.



Martin, księgarz, Księgarnia Katowice Trzy Stawy