Labirynt

Wejdźcie do Labiryntu, by oczyścić swe duszę

@Piotr Borlik napisał bardzo dobrą swoją dziesiątą książkę

„Labirynt” to już dziesiąta książka autora, a ja przyznaję, że przeczytałam dopiero jedną i teraz z pewnością nadrobię.

Po lekturze książki „Labirynt” cały czas towarzyszą mi emocje, które były ze mną podczas czytania. Jestem zachwycona, dawno nie czytałam tak mocnej książki.

Świetna fabuła, która trzyma w niepewności do samego końca.

„Od ognia się zaczęło i na ogniu się skończy”.

Tomasz Jasiński znajduje za wycieraczką samochodu kartkę, która przedstawia labirynt. Wie, że będzie musiał rozwiązać zagadkę, żeby to wszystko w końcu się skończyło. Tomasz wraca pamięcią do tragedii, która parę lat wcześniej dotknęła jego rodzinę, kiedy to podczas niewinnej zabawy w labiryncie on, jego żona oraz córka Pola musieli walczyć o życie.

Wydarzenia opisane w książce przeplatają się ze sobą. Poznamy historię na przestrzeni roku 2013, 2018 oraz 2022. Gwarantuje wam, że z tą książką nie będziecie się nudzić i przeżyjecie prawdziwy rollercoaster wrażeń i emocji. Walka bowiem będzie toczyć się o najwyższą stawkę, jaką jest ludzkie życie.

Książka spodobała mi się już od pierwszych stron. Lekkie pióra autora, intrygujący opis i niebanalna historia. Od samego początku jesteśmy wciągnięci w intrygę, której rozwiązanie czeka na nas dopiero na końcu książki. Jasińscy to przeciętna, niczym niewyróżniająca się rodzina. Jednak ich tragedia napiętnowała wydarzenia, które mamy okazję poznać w trzech ramach czasowych. Od początku towarzyszy nam poczucie żalu, smutku i straty. Bohaterzy są tak wykreowani, ich życie jest tak realistyczne, że spokojnie mogliby być naszymi znajomymi lub sąsiadami. Historia napisana w prosty sposób. Lekkie pióro autora sprawia, że przez książkę się płynie. Czytelnik nie jest męczony niewnoszącymi nic do fabuły opisami czy dialogami. Wszystko jest starannie przemyślane, a szczególnie jedna istotna rzecz, która wbiła mnie w fotel. Zakończenie zaskakujące. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, jednak autor obrał zupełnie inną drogę. Podsumowując historia intrygująca, nieprzeciętna i napisana w świetny stylu. Nie jest to może thriller trzymający w napięciu, ale na pewno nie stracicie czasu na jej przeczytanie. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i na pewno nie ostatnie!

Książka spodobała mi się już od pierwszych stron. Lekkie pióra autora, intrygujący opis i niebanalna historia. Od samego początku jesteśmy wciągnięci w intrygę, której rozwiązanie czeka na nas dopiero na końcu książki. Jasińscy to przeciętna, niczym niewyróżniająca się rodzina. Jednak ich tragedia napiętnowała wydarzenia, które mamy okazję poznać w trzech ramach czasowych. Od początku towarzyszy nam poczucie żalu, smutku i straty. Bohaterzy są tak wykreowani, ich życie jest tak realistyczne, że spokojnie mogliby być naszymi znajomymi lub sąsiadami. Historia napisana w prosty sposób. Lekkie pióro autora sprawia, że przez książkę się płynie. Czytelnik nie jest męczony niewnoszącymi nic do fabuły opisami czy dialogami. Wszystko jest starannie przemyślane, a szczególnie jedna istotna rzecz, która wbiła mnie w fotel. Zakończenie zaskakujące. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, jednak autor obrał zupełnie inną drogę. Podsumowując historia intrygująca, nieprzeciętna i napisana w świetny stylu. Nie jest to może thriller trzymający w napięciu, ale na pewno nie stracicie czasu na jej przeczytanie. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i na pewno nie ostatnie!