Matylda. Droga ku przyszłości

Łódź, 20-lecie międzywojenne.

Matylda mieszka na wsi, która całkiem niedawno została przyłączona do rozwijającej się Łodzi. Bardzo jest uradowana z powrotu ojca, który walczył na Wielkiej Wojnie. Myśli, że teraz już wszystko będzie dobrze. Niestety wkrótce los zabiera z życia Matyldy dwie bliskie jej sercu osoby. To sprawia, że dziewczyna będzie musiała zmierzyć się z cierpieniem, pustką i samotnością oraz ciężką pracą. Kiedy na drodze nastolatki staje dystyngowana Niemka jej życie zmienia się. Jeszcze nie wie, że wkrótce zarysują się przed nią nowe perspektywy, które pozwolą poznać inny świat.

Słyszałam o tej autorce już wcześniej, ale do tej pory nie miałam przyjemności poznać jej twórczości. Aż do teraz… Tak właściwie nie byłam pewna czy chcę sięgnąć po tę książkę. Ostatecznie postanowiłam zaryzykować. I nie żałuję, że to zrobiłam, bo nie mam, co do niej najmniejszych zastrzeżeń. Książka była przecudowna. Fakt, autorka nie raz i nie dwa poruszała ważne tematy. Nie bała się kierować życiem Matyldy w taki sposób, że niektóre wydarzenia z jej życia chwytały za serce. Nie raz w oczach stawały łzy. Jednak nie brakowało momentów radosnych. Nie brakowało miłych niespodzianek. Tak. Nie można zaprzeczyć by autorka nie starała się by życie głównej bohaterki przedstawić w sposób jak najbardziej autentyczny.

W przepiękny sposób pokazano w środku życie, jakie mogłaby wieść młoda dziewczyna w dwudziestoleciu międzywojennym. W realistyczny sposób zobrazowano zmiany, jakie zachodziły w kraju na przestrzeni lat tuż po odzyskaniu niepodległości. Matylda. Droga ku przyszłości to książka o nadziejach milionów Polaków na lepszą przyszłość i rozczarowaniach, jakie doświadczyli w nowo odrodzonej Ojczyźnie. To lektura o radościach małych i dużych. Miłych niespodziankach od losu. Matylda. Droga ku przyszłości pokazała się, że człowieka determinuje jego osobowość a nie narodowość. Wszak w każdym narodzie są ludzie dobrzy i źli.

Cieszę, że miałam przyjemność sięgnąć po tę książkę. I wprost nie mogę doczekać się kolejnego tomu.

Czasem najtrudniejszą decyzją jest podjęcie walki o siebie samego.



Antoni Daszkowski wraz z rodziną mieszka w niewielkiej wsi położonej niedaleko Łodzi.

Wszyscy domownicy są ze sobą bardzo zżyci i gotowi zrobić wiele by rodzina była szczęśliwa.

Niestety spokojny dom zostaje naznaczony tragedią po której już zawsze będzie istniał niepisany podział na przed i po.

Główną bohaterką powieści Anety Krasińskiej jest Matylda - najstarsza i jedyna córka Antka i Teresy.

W obliczu rodzinnego dramatu młoda dziewczyna musiała szybko dorosnąć i wziąć odpowiedzialność za tych których kochała, a to ledwie początek życiowych perturbacji, które szykował dla niej los.

Młoda Polka marzyła bowiem o wyrwaniu się z rodzinnych stron i dalszym kształceniu się.

By pomóc najbliższym panna Daszkowska podjęła pracę w jednej z łódzkich fabryk. To właśnie ten moment okazał się punktem zwrotnym w jej życiu i to właśnie tam poznała chłopaka o żydowskich korzeniach , który stał się kimś więcej oraz pewną zamożną Niemkę.

Co z tego wyniknęło?

Musicie się przekonać.



Często sięgam po książki o tematyce wojennej lub okołowojennej , jednak do tej pory nie spotkałam się z historią tkaną w taki sposób.

Jej rytm jest wolny niczym płynąca rzeka , lecz jednocześnie ma w sobie coś hipnotyzującego i sprawia ,że historia przedstawiona w kolejnych rozdziałach urzeka swoją głębią.

Bardzo lubię silne kobiece postaci zaś panna Daszkowska niewątpliwie się do takich zalicza.

Nie brakuje tu również dramaturgii, trudnych wyborów i miłości , czyli tego co najistotniejsze.

Książka Anety Krasińskiej jest mądra, piękna i klimatyczna, a przy tym otwiera nową serię , której dalszego ciągu już nie mogę się doczekać.

Polecam z czystym sercem.