Nie wierzę w Mikołaja

Zaśnieżony Rzeszów, ona, on i magiczny zbieg okoliczności, który zmieni ich życie na zawsze. Trzydziestoletnia Pola pod wpływem przyjaciółki pisze list do Świętego Mikołaja. Szybko zapomniałaby o całej sprawie, gdyby nie to, że życzenia z listu zaczynają się spełniać. Na dodatek na jej drodze staje przystojny Karol, który akurat pojawia się w Rzeszowie.

Po książkę sięgnęłam ze względu na miejsce akcji, ponieważ Rzeszów to moje miasto z czasów studiów. Widać było, że autorka wyraźnie chce zaznaczyć to miasto w swojej opowieści. Powtarza nazwy ulic i obiektów. Początkowo ten zabieg wydawał mi się zbyt nachalny, jednak w dalszej części książki już nie miałam takiego odczucia.

Narracja prowadzona jest z punktu widzenia Poli i Karola, a ich rozdziały przeplatają się. Lubię takie rozwiązania, bo dzięki temu nie nudzę się tak szybko przy takich historiach. Ogólnie tematyka książki jest dość oklepana, ale chyba tak to już jest wśród romansów świątecznych. Nie do końca rozumiem decyzje bohaterów i nie wierzę we wszystkie przypadki, jednak chętnie zobaczyłabym tę historię na dużym ekranie. Myślę, że wyszedłby z tego przyjemny, świąteczny film, bo mimo wszystko książka była lekka i zabawna. Dla mnie jednak za dużo jest w niej wulgaryzmów, ale nie dla wszystkich będzie to wada. Pomimo tego muszę przyznać, że pierwsze zdanie w książce mnie rozbawiło i zachęciło do czytania (polecam zajrzeć). Ta pozycja może spodobać się fanom szczęśliwych zakończeń i być miłą odskocznią podczas świątecznego szaleństwa.

Monika, księgarka, CH Vivo Krosno

Ksiazka byłaby dużo dużo fajniejsza bez tych przekleństw na każdym kroku. Jest tyle pięknych słów a autorka używa wulgaryzmów. Fajna fabuła, szkoda tylko że tak marginalnie użyty język polski. Jeśli każda książka tej pani ma w.sobie tylko wulgaryzmów to już nie sięgnę.

Nie polecam. Przeszkadzały mi przekleństwa. Ogólnie słaba.