Nie z tego świata

„Bo po raz kolejny czuję się rozdarty. Rozdarty na wiele sposobów. A to pęknięcie, które dzieli mnie teraz na pół? Ono ma imię. Nazywa się Jane”



Co powiecie na historię młodej dziewczyny ze zdolnościami parapsychicznymi, która u boku nowo poznanych osób musi uratować życie piekielnie przystojnego Eliasa. Wszystko dzieje się w gotyckiej posiadłości otoczonej tajemnicą, a sam jej właściciel niewiele o sobie mówi. Dla mnie od samego początku brzmiało to fantastycznie, ale czy tak było?



Po przeczytaniu trylogii Nevermore nie mogłam przestać myśleć o książkach Kelly Creagh i MUSIAŁAM sprawdzić, czy kolejna jej książka jest równie dobra. Od pierwszych stron tajemniczy i mroczny klimat mnie pochłonął. Sama otoczka sprawiła, że przepadłam, a bohaterowie tylko mnie w tym upewnili! Pierwsze co zauważyłam to bardzo duże podobieństwo między główną bohaterką, a Gwen z mojej ukochanej trylogii. Ich teksty, poczucie humoru i podejście do sytuacji było podobne, co mi się niesamowicie spodobało, bo hej! Jak można nie kochać Gwen?!

No i Elias, tajemniczy gość, który wypowiada się jakby żył co najmniej 100 lat temu, ma gotycką posiadłość, zamiłowanie do swoich aut i… w zasadzie to wszystko, co o nim wiemy, bo całe jego życie otoczone jest tajemnicą i bólem. Trójka nowo poznanych osób ma mu pomóc, ale w zasadzie nikt nie wie, na co się pisze, duże pieniądze były wystarczającą zachętą, żeby zmierzyć się z mrocznym bytem, uprzykrzającym życie domownika. Szybko dowiadują się jednak, że żadne pieniądze nie są warte takiej walki. A więc co skusiło ich do zostania?

Tego musicie dowiedzieć się sami!



Czytając „Nevermore” zastanawiałam się, w czym tkwi magia tej autorki, że tak bardzo przypadła mi do gustu, teraz już wiem! To styl jej pisania, tworzeni przez nią bohaterowie, bo każdy z nich jest wyjątkowy na swój sposób i oczywiście umiejętność tworzenia otoczki, która za każdym razem zachwyca swoim mrokiem. Przyznaje, że nie raz miałam ciarki podczas czytania „Nie z tego świata”, żaden autor nigdy tak na mnie nie działał! Mogę śmiało powiedzieć, że kocham jej twórczość, a historia Jane i Eliasa mnie w tym utwierdziła!

Lubicie czytać książki, których fabuła opiera się na opowiedzianych już kiedyś historiach?



Jane Reye widzi więcej niż inni. Jej dar to jednocześnie największe przekleństwo. Życie dotychczas nie było dla niej łaskawe. Dlatego oferta pracy w posiadłości pewnego młodego mężczyzny może być nowym początkiem. Ale czy się tak stanie?



Jej nowy pracodawca okazuje się być kimś zupełnie innym niż miał być. Jest mądry, przystojny i z pewnością wyjątkowy. Bohaterowie są ładnie mówiąc dziwni i nietypowi. Ich relacje nie pędzą a raczej bardzo wolno kiełkują w coś co nie łatwo określić. Szczerze mówiąc musiałabym napisać rozprawkę jak do tego doszło i jak bardzo jest to skomplikowane i dziwne.



Całość na bardzo gotycki klimat, który jest mroczny, przytłaczający i pochłaniający nas w całości. To on nadaje tego czegoś tej historii i to właśnie dzięki temu ta historia jest tak wyjątkowa. To nie bohaterowie są wyróżniającą częścią tej historii a właśnie ten klimat.

Bohaterka jest dość głupiutka i naiwna, podejmuję decyzję, które szkodzą nie tylko jej ale też jej otoczeniu. Nie do końca polubiłam ją bo były momenty, w których denerwowała mnie. Uważam, że została dość słabo wykreowana bo miała ona dobry potencjał ale coś poszło nie tak.



Całość rozwijała się dość powolno przez co były momenty w których czułam się znudzona i miałam najzwyczajniej dość, jednak po skończeniu czuję satysfakcję, że dałam radę.

Jeśli lubicie takie klimaty to dajcie szansę bo z pewnością zaskoczy was jej treść.



[ współpraca reklamowa ]