Obrazy mimo wszystko (e-book)

W styczniu 1944 roku więźniom z oddziału Sonderkommando udało się sfotografować proces zagłady w Auschwitz. Do dziś zachowały się cztery fotografie, których historię i fenomenologię stara się opisać Didi-Huberman. Jednocześnie podejmuje kwestię tego, jak historia jako nauka może wykorzystywać źródła wizualne, oraz prowadzi do filozoficznej krytyki tego, co niewyobrażalne, jako pojęcia, z pomocą którego często definiuje się Shoah. Didi-Huberman jest przekonany, że cztery zachowane fotografie umożliwiają nam jednak wyobrażenie sobie doświadczenia obozów śmierci.

Jego stanowisko stało się przedmiotem ostrej polemiki. Odpowiadając w drugiej części na padające w niej zarzuty, Didi-Huberman uściśla znaczenie podwójnego porządku obrazu w kontekście jego wartości użytkowej. Przekonująco pokazuje też, jak obraz może mimo wszystko dotknąć rzeczywistości, analizując między innymiShoahClaude’a Lanzmanna iHistorie(s) du cinémaJean-Luca Godarda oraz pojęcie „odkupienia przez obraz” Waltera Benjamina i Siegfrieda Kracauera.

Georges Didi-Huberman(ur. 1953) – francuski filozof i historyk sztuki, wykłada w École des hautes études en sciences sociales w Paryżu. Główny przedmiot jego badań stanowi historia i teoria obrazów, w ostatnich latach zaś coś, co sam określa mianem polityki wyobraźni. Jego najważniejsze prace to:Invention de l'hystérie. Charcot et l'Iconographie photographique de la Salpetriere(1982);Devant l'image. Questions posées aux fins d'une histoire de l'art(1990);Phasmes. Essais sur l'apparition(1998);Ninfa moderna. Essai sur le drapé tombé (2002);L'Image ouverte. Motifs de l'incarnation dans les arts visuels(2007).