Pochodzenie Wielkiego Sfinksa

Sfinks i piramidy są „mapą gwiazd” sprzed 12 500 lat.

Wielki Sfinks jest 8000 lat starszy niż twierdzi oficjalna nauka, a jego twórcami byli przedstawiciele zaginionej cywilizacji, pramatki wszystkich kultur na Ziemi…

W 1996 roku kontrowersyjni badacze prehistorii Robert Bauval i Graham Hancock w światowym bestsellerze „Strażnik tajemnic” wysunęli rewolucyjną hipotezę:
Wielki Sfinks nie powstał 2500 lat p.n.e., lecz 10 500 lat p.n.e., a piramidy są odwzorowaniem położenia trzech głównych gwiazd w Pasie Oriona z tego samego okresu! Przełomowe opracowanie rzuciło wyzwanie tradycyjnej egiptologii, otwierając drogę do dalszych badań nad prawdziwym wiekiem i przeznaczeniem monumentów w Gizie oraz nieznanymi początkami cywilizacji.

W „Pochodzeniu Wielkiego Sfinksa” Robert Bauval, legenda niezależnej egiptologii,
i dr Robert M. Schoch, światowej sławy amerykański geolog i geofizyk, kontynuują naukowe śledztwo, by po 20 latach udowodnić, że Wielki Sfinks i piramidy w Gizie są starsze o ponad 8000 lat. Na podstawie dokładnych badań geologicznych i sejsmologicznych, porównania historycznych relacji tekstów oraz archeoastronomicznych orientacji budowli w Gizie dowodzą, że położenie piramid było precyzyjnie skorelowane z gwiazdozbiorem Oriona, a Sfinks patrzył na konstelację Lwa. Cały płaskowyż w Gizie jest według nich odzwierciedleniem nocnego nieba, jakie widzieli pradawni mieszkańcy Egiptu, a znajdujące się na nim budowle są „mapą gwiazd”.

Monumenty w Gizie, które powstały w tym samym czasie, co zespół monolitów w Göbekli Tepe, są świadectwem, że 12 500 lat temu istniała rozwinięta cywilizacja, której dzieła do dziś fascynują i zadziwiają ludzkość.