Podążaj za księżycem

Zachwycająca opowieść, pełna wyjątkowych cytatów, wzruszających przemyśleń i rozważań. Zdecydowanie może doprowadzić czytelnika do łez. Do tego przepiękne ilustracje. Z całego serca polecam!

James Norbury znowu doprowadził mnie do łez! Do tych dobrych łez, tych ze wzruszenia. Najpierw czytałam o Wielkiej Pandzie i Małym Smoku, później rozłożył mnie na łopatki historią kota, który nauczał zen a teraz przygodami Amayi, zagubionego szczenięcia i towarzyszącego jej Wilka.

„Podróż za księżycem” jest pięknie ilustrowaną opowieścią o wędrówce, w której nie dotarcie do celu jest ważne a droga, którą się pokonuje. Amaya i Wilk mieli wielkie szczęście, że pokonują tą drogę razem, a ja miałam szczęście, że ta książka trafiła w moje ręce właśnie teraz. Z resztą „Podróż za księżycem” jest jedną z tych książek, które najbardziej się docenia, kiedy trafiają w nasze ręce w odpowiednim momencie, np. w momencie, kiedy nie wiemy, gdzie prowadzi nas nasza droga. Każda z książek Jamesa Norbury’ego zrobiła na mnie ogromne wrażenie ale przy tej najbardziej czekam na kolejną część.

„Podróż za księżycem” to wspaniały pomysł na prezent nie tylko pod choinkę ale zawsze kiedy chcemy obdarować kogoś bliskiego piękną i mądrą książką, do której będzie mógł wracać w chwilach, kiedy będzie potrzebował pocieszenia, wzruszenia, docenienia piękna drogi, którą podąża. Polecam!



Aldona, Księgarka, Kielce CH Korona

Twórczość Jamesa Norbury śledzę od kilku lat. Uwielbiam jego prace i często daję jego

książki w prezencie znajomym i rodzinie. Są to tytuły skłaniające do refleksji, mają piękne

ilustracje i ciekawe przekazy. Kiedy tylko dowiedziałam się, że autor wydaje kolejną książkę pt.

“Podążaj za księżycem”, wiedziałam, że muszę ją przeczytać.

Tym razem fabuła skupia się wokół Amayi, małego szczeniaczka, który przez zamieć

rozłączył się z rodzicami. Na swoje szczęście, natrafiła ona na starego wilka, który staje się

towarzyszem jej podróży w poszukiwaniu rodziców. Tak oto mała suczka i wielki wilk wyruszają w

drogę między górami, ruinami i lasami w środku zimy, a prowadzi ich światło księżyca.

Książka wydana jest przepięknie, myślę że to jedna z najładniejszych publikacji autora.

Powala zarówno okładka ze srebrnymi akcentami, jak i zimowe ilustracje, które z przyjemnością

powiesiłabym na ścianie. Co do samej fabuły uważam, że jest to najtrudniejsza książka autora.

Niesie w sobie mnóstwo smutku, poruszając tematykę samotności, śmierci i wykluczenia.

Przyznam, że wycisnęła ze mnie kilka łez. Z drugiej strony, jest to pozycja bardzo wartościowa.

Opowiada o podążaniu do celu, sile odpuszczania, jak i wytrwałości w swojej drodze. W pewien

sposób daje ukojenie i zachęca do refleksji. Mimo trudnych tematów bardzo mi się podobała,

właśnie tę refleksyjność i łapanie chwili kocham w książkach Jamesa Norbury najbardziej.

Serdecznie polecam.



Julia, Księgarka, Katowice, Centrum handlowe 3 Stawy