Półmistrz

Coś niebanalnego, coś zabawnego, coś romantycznego, coś przygodowego, sensacyjnego, epokowego, oryginalnego. Przymiotniki względem ,,Półmistrza" można mnożyć w nieskończoność, ale największym jego atutem jest fakt, że w ogóle się nie nudzi. Wręcz przeciwnie - chciało mi się więcej i po ostatniej stronie był... ekhm... smuteczek :(

Mariusz Czubaj w swojej najnowszej powieści stawia czytelnikowi pewne, powiedzmy, wymagania. Oczekuje od niego skupienia, otwarcia się na nowe, może także znajomości pewnych odwołań. Książka może być zarówno świetną rozrywką, jak i prawdziwą ucztą literacką.



Intryga w Półmistrzu przeniosła mnie myślami do klasycznych kryminałów Agathy Christie. Różnorodni bohaterowie, morderstwo, podejrzani znajdujący się na jednym statku oraz zagadka, którą może rozwikłać tylko umysł ostry jak brzytwa potrafiący przewidywać – jak w szachach – trzy ruchy do przodu.



Mariusz Czubaj poskładał w swoim kryminale elementy, które tworzą kapitalną całość. Bohaterowie – z Abramowskim na czele – mają coś do ukrycia i niekoniecznie są tymi, za których się podają. Czas akcji to przeddzień II wojny światowej, kiedy w napięciu razem z bohaterami czekałam na ogłoszenie jej początku i śledziłam polityczne tło, jakie Czubaj zawarł w książce.



Do tego styl Autora, w którym zdaje się, że każde słowo przemyślał ale mimo tego wydaje się, że przychodzi Mu z lekkością. Z jednej strony jest w stanie budować napięcie, a z drugiej zapewnia wybuchy śmiechu (wykorzystując przy tym przede wszystkim postać Gombrowicza).



Co do miejsca akcji mam małe “ale”. Wprawdzie umiejscowienie fabuły na statku, z którego nie ma ucieczki jest świetnym rozwiązaniem, ale zabrakło mi tu klimatu rejsu. Są spotkania przy drinkach i w czasie posiłków, ale to w zasadzie wszystko. Nie ma długich korytarzy, malutkich kajut, podziału na miejsca dla biedniejszych i bogatszych, bogatych strojów oraz… innych pasażerów, poza kilkorgiem, których dotyczy intryga.



"Półmistrz" to kryminał retro, którym – tak sądzę – można się zachwycać lub przy nim zmęczyć. I każdą tę emocję jestem w stanie zrozumieć, zależą bowiem od tego, czego oczekujemy od kryminału.

I oto ukazał się ,,Półmistrz" - świeże dzieło znanego już szeroko, docenianego w Polsce autora Mariusza Czubaja i choć jest to pierwsza jego książka, jaką miałam okazję czytać to narobiła mi takiego apetytu, że na pewno sięgnę po więcej książek tego autora. Uwielbiam kiedy kryminał każe mi nieustannie myśleć ,,kto zginie", by później zamienić dociekania w ,,kto zabił?!". W ,,Półmistrzu" zamiana następuje błyskawicznie, wręcz niezauważalnie, a zdarzenia pędzą na złamanie karku. Nie nudziłam się ani przez chwilę, a to dla mnie gwarancja naprawdę dobrej, wciągającej książki.

Pomysł na książkę, co tu dużo mówić - rewelacyjny! Tak inny, bo choć trąci klasycznymi powieściami Agathy Christie to jest jak powiew świeżości na polskim poletku kryminalnym, które no cóż... Ostatnio w mojej ocenie pozostawało wiele do życzenia. Tą książką jednak Mariusz Czubaj wiele udowodnił. Przede wszystkim to, że aż dwie nagrody Wielkiego Kalibru przyznano mu zasłużenie, oraz przypieczętował nią swój wielki talent do kreacji. Tylko on wpadłby na pomysł umieszczenia Gombrowicza, księdza i prawicowego dziennikarza oraz wielu wybitnych szachistów na jednym transatlantyku, a potem prowokował tak, żeby wyszła z tego mieszanka wybuchowa. Książka spodoba się zarówno maniakom kryminałów jak i tym, którzy lubią lżejsze powieści czytane głównie dla rozrywki. Ja pozostaje pod dużym wrażeniem tej powieściowej kreacji.