Poszukiwacz Zwłok. Komisarz Laura Wilk. Tom 1

Cóż to była za lektura! Odkąd pamiętam fascynowała mnie twórczość zagranicznych autorów. Pomimo sporej ilości prób łapania za książki z kategorii kryminał - osadzonych w polskich realiach – niestety każdorazowo czułam spore rozczarowanie. Historie oparte na przysłowiowym własnym podwórku nie były dla mnie zbytnio klimatyczne, często brakowało im zaskakujących plot twist’ów, godnych zapamiętania postaci, czy nieszablonowej fabuły. Okładka „Poszukiwacza zwłok” jednak za bardzo mnie zaintrygowała, żeby przepuścić taką okazję, nawet jeśli miał to być polski kryminał.





Doczekałam się! Ta książka to istna rewelacja, zdecydowanie odmieniła moje uprzedzone podejście do polskiej twórczości – zwłaszcza sensacji. Mieczysław Gorzka w swojej powieści kryminalnej od Wydawnictwa Czarna Owca ukazuje kreację świata, w którym nic nie jest takie, jakie z początku się wydaje. Tutaj króluje rywalizacja, skorumpowanie i wartka akcja przedstawiająca często postacie, które powinny „świecić” przykładem, ale na sumieniu ciąży im jednak bardzo wiele. Najbardziej hipnotyzującym jest jednak mrok, który odczuwa się tropiąc wraz Laurą Wilk przerażającego zabójcę nastolatek – okrzykniętego mianem Poltergeista oraz poznając historię Ariela. Perspektywa Pani komisarz przybliża dodatkowo trudności funkcjonowania w zawodzie zdominowanym przez mężczyzn, gdzie każdy dzień to zwyczajna walka o szacunek i autorytet. Wpleciona perspektywa psychologa śledczego, jego tajemniczego zadania oraz zwaśnionych policjantów Żołnierza, Górala również nie dają spać po nocy!





Przed przeczytaniem tego tytułu nie znałam twórczości M. Gorzki, teraz już wiem, że nadrobię ją w pierwszej kolejności! Gorąco polecam, warto wyjść czasami poza swoją strefę komfortu!



Agnieszka, Księgarka, Księgarnia Świat Książki, Jaworzno, Galena

„Poszukiwacz zwłok” to kolejny kryminał Mieczysława Gorzki, który przyprawia o zawrót głowy. Wielowątkowość, zwroty akcji i narastający niepokój podczas czytania to znaki szczególne jego twórczości. Choć czytając „Burzę” tęskniłam za klasycznym Gorzką, to właśnie w tym najnowszym kryminale go otrzymałam. Ta książka ma taki klimat, jaki pamiętam z cyklu cienie przeszłości tego autora.



Tym razem Gorzka rozpoczyna nową serię, którą zapoczątkował „Poszukiwaczem zwłok”. Dlaczego sądzę, że to kolejna seria? Wszystko przez zakończenie. Autor jak ma w zwyczaju, wyjaśnił wiele wątków w książce, ale ten główny pozostawił bez odpowiedzi. Byłam zirytowana, gdy kończyłam książkę. Wszystko przez to, że myślałam, że się dowiem, czy moje przypuszczenia co do mordercy są właściwe, a w ostateczności niczego się nie dowiedziałam. Identyczna sytuacja spotkała mnie w przypadku serii z komisarzem Zakrzewskim w pierwszym tomie „Martwy sad”. Mieczysław Gorzka lubi się pastwić nad czytelnikami i wprawiać ich w zakłopotanie.



Ten kryminał czytało mi się świetnie! Ciężko było mi się oderwać od tej książki. Bardzo spodobała mi się główna bohaterka. W końcu w kryminałach Gorzki pojawiła się mocna postać kobieca, która jest policjantką z krwi i kości i nie da sobie w kaszę dmuchać. Taka właśnie jest Wilczyca. Nie mogę się doczekać kontynuacji tego śledztwa i rozwiązania zagadki, bo myślę, że złapałam dobry trop.



Agnieszka, księgarka, Przemyśl, Sanowa

Pierwsze moje spotkanie z twórczością Mieczysława Gorzka, chociaż już od dawna miałam ochotę na poznanie jego twórczości. Słyszałam bowiem wiele dobrego o książkach jego autorstwa. Po przeczytaniu powieści „Poszukiwacz zwłok” potwierdzam, że Pan Mieczysław jest doskonałym pisarzem, wraz z bohaterami jego książki przeżyłam pełną emocji przygodę kryminalną.



Od kilku lat grupa śledcza wrocławskiej policji stara się uchwycić mordercę młodych kobiet, nazwanego przez stróżów prawa Poltergeist. Kiedy dochodzi do kolejnego zabójstwa, którego sprawcą bez wątpienia jest ten sam przestępca, w grupie dochodzeniowej przeprowadzono zmiany w jej funkcjonowaniu. Na jej czele staje komisarz Laura Wilk zwana Wilczycą. Niestety, ta reorganizacja nie podoba się to innym policjantom, a szczególnie zdegradowanemu z funkcji szefa Piotrowi Żołnierzowi. W międzyczasie dochodzi do morderstwa jednego z policjantów, który pracował nad schwytaniem mordercy nastolatek. Na wierzch wychodzą również brudne sprawy z życia członków grupy śledczej – powiązania ze światem przestępczym i handlarzami narkotyków, wszechobecna korupcja, ich problemy rodzinne i emocjonalne. Rzeczywistość pracy policji przedstawiona przez Mieczysława Gorzka stanowczo odbiega od wzorowej pracy w służbie ochrony prawa, a wręcz może szokować.

Mamy w powieści również drugi wątek, jego główną postacią jest policyjny psycholog Maciej Lesiecki, nazywany w środowisku zawodowym poszukiwaczem zwłok. Jest to postać niezwykle złożona, z niewątpliwymi problemami natury psychicznej, ale przez to zagadkowa i ciekawa. Lesicki przyjmuje zlecenie na znalezienie zwłok zaginionej przed laty młodej dziewczyny, córki znanego biznesmena i polityka. Maciej prosi swoją bliską znajomą, Laurę Wilk, o pomoc w dotarciu do policyjnych dokumentów sprzed lat. Ich zaangażowanie w sprawę najwyraźniej się komuś nie spodobało. Laura i Maciej mają w związku z przyjętym zleceniem ogromne problemy, nie zdawali sobie sprawy, na jakie niebezpieczeństwo się narazili wracając do zdarzenia zaginięcia nastolatki sprzed prawie 15 lat.

W książce dzieje się bardzo dużo i szybko. I tak powinno być, w końcu to kryminał z wątkami sensacyjnymi. Nie jest ona natomiast bardzo brutalna, niepotrzebnie naszpikowana okrucieństwem, scenami ociekającymi krwią i masakrycznymi opisami zbrodni. Zauważyłam, że autor skupił się w najnowszej powieści na jej bohaterach. Są oni bardzo charakterystyczni, a nawet trochę przerysowani. Ich cechy osobowości są wyraziste, nie można nie dostrzec ich słabych i mocnych stron, niedoskonałości, ale też atutów. Pan Mieczysław pochylił się również nad stanem emocjonalnym i psychicznym stworzonych postaci. Bohaterowie „Poszukiwacza zwłok” to osoby z trudną przeszłością, problemami rodzinnymi, zagubione życiowo. Kłopoty osobiste i zawodowe przekładają się na mylny odbiór przez nich rzeczywistości i błędne podejmowanie ważnych decyzji.

Książa kończy się bardzo zaskakująco, nie poznajemy tu rozwiązania wszystkich wątków kryminalnych. Wydaje mi się, że zakończenie ich wszystkich w tym momencie spowodowałoby, iż książka jeszcze bardziej by się rozrosła. Prawie 500 stron „Poszukiwacza zwłok” jest naprawdę optymalne, aby dobrze poznać jej bohaterów, wejść w ich świat. Autor pozostawił sobie więc otwarte drzwi do napisania kontynuacji. Obyśmy nie musieli czekać na nią za długo :)

Zachęcam do przeczytania “Poszukiwacza zwłok”, bo to dobrze spędzony czas, świetna zabawa i żal, że książka już się skończyła. Powieść kryminalna posiada ciekawy wątek główny, ale zaskakuje ilość akcji dziejących się po drodze. Podobało mi się jak Autor stworzył bohaterów, nie tylko poprzez opis zewnętrzny, nadanie im cech charakteru, indywidualny sposób wypowiedzi, ale także pokazania doświadczeń z dzieciństwa. Jest to opis pełny, charakterystyczny i zharmonizowany. Autor stworzył kryminał trójwymiarowy, przestrzenny, który czytelnika wciąga, pochłania i porywa. Świetne są opisy akcji, na przykład ta na torach kolejowych. Czułam ten deszcz i burzę, noc i błoto, wysiłek i zmaganie. Z niecierpliwością czekam na dalszy ciąg losów komisarz Laury Wilk i psychologa Macieja Lesieckiego.