Reinkarnacja

No i jest- kolejna książka Bussiego. Jestem dużą fanką tego autora, więc kupiłam tę książkę bez większego zastanawiania się. Szukałam akurat czegoś w tym stylu- książki pełnej niepokoju i grozy. Główna bohaterka historii jest matką, której syn 10 lat wcześniej zaginął. Kobieta nie może się do końca pogodzić z tym, że chłopak nie żyje, mimo, że policjanci i jej bliscy dawali mu przez ten cały czas niewielkie szanse na przeżycie. Kiedy na plaży dostrzega chłopca podobnego do jej syna chłopca, postanawia zupełnie zmienić swoje plany.

Sięgając po tę książkę nie miałam pojęcia, czego mogę się spodziewać, nie znałam tego autora, więc zaczynałam czytać bez większych oczekiwań. Okazało się, że "Reinkarnacja" jest dobrze językowo napisaną książką z elementami analizy psychologicznej zachowania bohaterów. Główną bohaterką jest matka, która straciła syna i jej zachowania ukazane są bardzo realistycznie- to jak reaguje na widok innych dzieci i jak rozmyśla o tym, kim byłby jej syn, gdyby dalej z nią dorastał. Książka dosyć zaskakująca, ale uważam że wartościowa- właśnie dzięki temu przyjrzeniu się psychice bohaterów.

Szukałam długo takiej historii- trzymającej w napięciu i zaskakującej aż do ostatnich stron książki- a muszę przyznać, że mnie jako weterankę czytania kryminałów, trudno jest zaskoczyć. "Reinkarnacja" skupia się w dużej mierze wokół życia Maddi- kobiety w średnim wieku, której syn dziesięć lat wcześniej zaginął. I mimo, że z zewnątrz kobieta wydaje się szczęśliwa- wchodzi w nowe relacje i mimo upływu czasu nadal jest bardzo atrakcyjna, to w środku czuje ogromną pustkę, którą zostawił po sobie Esteban. Jej życie zmienia się, kiedy na tej samej plaży, na której widziała ostatnio swojego zaginionego syna dostrzega chłopca, z wyglądu podobny do Estebana i mimo, że wiek się nie zgadza, kobieta zaczyna interesować się dziesięciolatkiem i jego mamą.

"Reinkarnacja" Michela Bussiego to przede wszystkim książka o życiu przeszłością. Główna bohaterka- Maddi, mimo że minęło już 10 lat od chwili zaginięcia jej syna, nie potrafi się z tym faktem pogodzić. Czuje się zagubiona i bardzo tęskni za Estebanem. Nie umie ułożyć sobie w pełni życia bez niego, a na codzień przybiera jedynie maskę, żeby ukryć swój ból. Ale książka nie jest tylko analizą przeżyć matki, która straciła dziecko. To historia, która jest bardzo zaskakująca- bo kobieta widząc obcego, małego chłopca, postanawia go chronić, bo kojarzy się jej z zaginionym synem Estebanem.

Książka jest gatunkowo kryminałem- mimo że nie ma tu sprawy morderstwa. Jednak jest tu nierozwiązana zagadka z przeszłości, która prześladuje bohaterów przez długi czas. Chodzi mi dokładnie o sprawę zaginięcia synka głownej bohaterki- Estebana. Chłopiec miał 10 lat, kiedy matka widziała go ostatni raz. I od ich rozstania minęła już dekada- mimo, że szanse na to, że chłopiec żyje są niewielkie, bohaterka wciąż skrywa w sobie nieodpartą nadzieję na odnalezienie chłopaka. Wyobraża sobie, jak mógłby teraz wyglądać i co mógłby robić w życiu, gdyby nigdy nie zaginął- te myśli coraz częściej ją prześladują, aż do pewnego momentu...