Skarb pana Arnego

Skarb pana Arnego

Karol

Książka napisana płynnym, prostym, acz inteligentnym i dumnym językiem, nie pozostawia żadnych wątpliwości czy domysłów co do otwartej narracji opartej na faktach. Fabuła, intensywna i zaskakująca już od pierwszych stron, podpowiada, że zawsze należy słuchać swojej intuicji, a nie serca! W dużej mierze wybrzmiewa w niej także liberalizm religijny. Mylącym jednak okazuje się mnogość różnych imion, jak i zbieżność imion Pana Arnego, zamordowanego, do jego mordercy, Sir Archiego. Książka ta to świetny przykład pogranicza realizmu i fantastyki. Trudno jednak odnaleźć w niej coś dla siebie i zahaczyć o nią na dłużej - odnoszę wrażenie, że nie należy do tych, które zapamiętuje się na dłużej, tym samym można przyznać jej miano "lekkiego odczytu". Niemniej jednak, powody, dla których autorka otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury wybrzmiewają i tu - za "obecny w jej pismach wzniosły idealizm, żywą wyobraźnię oraz duchowe postrzeganie". Piękne wydanie jednocześnie dodaje uroku wspomnianej pozycji, która na powrót pomogła mi odblokować zator czytelniczy.